کتاب مرده خوار: مجموعه داستان کوتاه

کتاب مرده خوار اثر سحر رفیع، یک مجموعه داستان کوتاه ایرانی شامل دوازده قصه است که در هرکدام، رازی سربه‌مهر از گذشته‌ای سرکوب‌شده، آرام‌آرام از لایه‌های پنهان حافظه سر برمی‌آورد و زندگی شخصیت‌ها را تحت تاثیر قرار می‌دهد. نویسنده حقیقت را یک‌باره پیش روی شما نمی‌گذارد؛ بلکه با کنار هم نشاندن نشانه‌ها و تکه‌هایی پراکنده از رخدادها، شما را قدم‌به‌قدم به بخش‌های پنهان ماجرا نزدیک می‌کند.

درباره‌ی کتاب مرده خوار

در کتاب مرده‌خوار نوشته‌ی سحر رفیع، ما صرفاً با روایت رخدادها همراه نمی‌شویم؛ بلکه باید میان آنچه گفته می‌شود، آنچه به یاد می‌آید و آنچه سال‌ها ناگفته مانده است ارتباط برقرار کنیم تا به تصویری کامل‌تر از واقعیت و وضعیت درونی شخصیت‌ها برسیم. سحر رفیع در این کتاب موقعیت‌هایی را ترسیم می‌کند که به ما نشان می‌دهند گاهی هولناک‌ترین و مهیب‌ترین لحظات، نه در موقعیت‌هایی غریب و ناآشنا، بلکه در عادی‌ترین لحظات روزمره‌مان است که رقم می‌خورند.

سحر رفیع در کتاب مرده خوار، خواننده را میان خاطرات سرکوب شده، روابط زناشویی، خشونت‌های پنهان، ترس‌ها و زخم‌های ناگفته حرکت می‌دهد و نشان می‌دهد چگونه تجربه‌ای که ظاهرا در گذشته به پایان رسیده، می‌تواند سال‌ها بعد همچنان بر ذهن، روابط و انتخاب‌های شخصیت‌ها سایه بیندازد. داستان «آن‌ها»، روایت‌گر مردی است که فکر می‌کند که در محله و حتی خانه‌اش، دوربین‌هایی را کار گذاشته‌اند و این باور، موقعیتی مالیخولیایی و اضطراب‌آلود را در داستان پدید آورده است.

داستان مرده‌خوار؛ داستانی معمایی درباره‌ی گذشته

داستان مرده خوار که عنوان کتاب نیز از آن گرفته شده، روایت زنی است که سیزده سال پس از حادثه‌ای هولناک در باغ خانوادگی‌شان، هنوز نتوانسته از خاطره‌ی آن رها شود. گذشته برای او تمام نشده است؛ حادثه‌ای که در کودکی شاهدش بوده، همچون بختکی بر ذهنش سنگینی می‌کند و سکوتی طولانی را میان او و حقیقت به وجود آورده است.

در این بین، پیدا شدن بدن بی‌سر بز محبوب پدربزرگ، وجهی رازآلود به داستان مرده خوار می‌بخشد. اهالی روستا، به‌جای جست‌وجو برای یافتن عامل این کار، پای موجودی افسانه‌ای به نام مرده‌خوار را به میان می‌کشند؛ جانوری که در باور مردم از زیر زمین راه خودش را باز می‌کند، به دام‌ها حمله می‌کند و نگاه‌کردن به چشمانش می‌تواند برای انسان بسیار خطرناک باشد.

دوازده داستان کوتاه از انسان‌هایی اسیر گذشته

سحر رفیع در داستان روان‌شناختی مرده خوار، از باوری عامیانه و اعتقادی خرافی، برای خلق فضایی پرالتهاب و اضطراب بهره می‌برد، اما در پس این فضای وهم‌آلود و وحشت‌انگیز، از رازی خانوادگی، احساس گناه و حقیقتی می‌گوید که سال‌ها زیر لایه‌ای از سکوت و ترس پنهان مانده است.

نویسنده در بسیاری از قصه‌های کتاب مرده خوار نشر چشمه، رخدادی در زندگی را، بهانه‌ای می‌کند برای رفتن به گذشته و درون ذهن شخصیت‌های رنجورش که گویی هرکدام، تکه‌ای از خودشان را در گذشته‌ای مدفون‌شده، جای گذاشته‌اند. گذشته‌ای که حالا فارغ از اینکه آیا آماده روبرویی با آن هستند یا نه، به سراغشان آمده است و یقه‌شان را محکم به چنگ گرفته است.

خرید کتاب مرده‌خوار اثر سحر رفیع، شما را با قصه‌هایی روبه‌رو می‌کند که در پس زندگی عادی شخصیت‌هایش، خاطراتی دردناک، رازهایی خانوادگی و زخم‌هایی عمیق، پنهان شده‌اند؛ قصه‌هایی که از خشونت، تنهایی، ترس، خرافه و آسیب‌های دوران کودکی می‌گویند و نشان می‌دهند چگونه تجربه‌های سرکوب‌شده‌ی گذشته می‌توانند سال‌ها بعد در رفتار و روابط آدم‌ها سر برآورند. این اثر توسط نشر چشمه منتشر شده است.

کتاب مرده خوار برای شما مناسب است اگر

• به ادبیات معاصر ایران علاقه دارید و می‌خواهید داستان‌هایی با محوریت مسائل و چالش‌های زنان بخوانید.
• ادبیات اجتماعی و داستان‌های زنانه برایتان جذاب هستند.
• از روایت‌هایی لذت می‌برید که حقیقت را به‌تدریج و از خلال خاطرات، دیالوگ‌ها و رفت‌وبرگشت‌های زمانی آشکار می‌کنند.
• داستان‌هایی که مرز میان واقعیت، خاطره و خیال را مبهم می‌کنند، برایتان جذاب‌اند.

در بخشی از کتاب مرده خوار: مجموعه داستان کوتاه می‌خوانیم

زمستانِ آخرین سال توی خانه‌باغ، یکی از سردترین و تلخ‌ترین سال‌های عمر من بود. برف سختی باریده بود و استخوانِ آدم از سرما یخ می‌زد. آن روزها ترس و وحشت در سراسرِ خانه‌باغ پیچیده بود، چرا که چند شب پیش از آمدن ما به روستا، به باباکُلو خبر داده بودند که بزِ سرشاخ‌سفیدش را در حالی پیدا کرده‌اند که بدن خشک‌شده‌اش بدون سر، روی زمین یخ بسته بوده.

همه می‌دانستند پدربزرگ عاشق آن بز بود. جایش را از بقیه جدا کرده بود و تمامِ آن سال‌ها هیچ‌وقت به ما بچه‌ها اجازه نداده بود به آن بزِ نرِ بزرگ نزدیک شویم یا حتی به او علف و کاه بدهیم. مثل عقاب مراقبش بود و هر وقت نقشه‌ی نزدیک شدن به آن را در سر می‌پروراندیم، یک‌دفعه با چوب‌دستیِ کنده‌کاری‌شده‌اش سر می‌رسید و ما را به پدر و مادرمان حواله می‌داد تا یک کتک حسابی نوش جان کنیم.

اما حالا آن بزِ عزیزدردانه‌ کُشته شده بود، آن هم به فجیع‌ترین شکل ممکن. از آن شب باباکُلو مریض شد و افتاد گوشه‌ی خانه و دیگر هم سرپا نشد. دکترها می‌گفتند از سرما سینه‌پهلو کرده اما همه می‌دانستند غم از دست دادن آن بز او را به این روز انداخته. مردم روستا که برای عیادت باباکُلو به خانه‌باغ رفت‌وآمد می‌کردند، می‌گفتند کُشته شدنِ بز سرشاخ‌سفید کارِ مرده‌خوار است حیوانی شبیه راسو که شبانه از زیرِ زمین تونلی حفر می‌کند و می‌آید سراغ حیوانات خانگی و سرشان را می‌کَنَد و می‌بَرد.