کتاب آذر، شهدخت، پرویز و دیگران

کتاب آذر، شهدخت، پرویز و دیگران داستان زندگی مشترکی است که پشت ظاهر آرام و سال‌های طولانی همراهی، احساسات و خواسته‌های ناگفته‌ی بی‌شماری را پنهان کرده است. مرجان شیرمحمدی با روایت رابطه‌ی پرویز و شهدخت، از عشق، حسادت، تغییر، هویت و نقش‌هایی می‌گوید که آدم‌ها در زندگی برای خود و دیگری تعریف می‌کنند. این رمان تصویری ملموس از پیچیدگی‌های زندگی مشترک و روابط خانوادگی ارائه می‌دهد.

درباره‌ی کتاب آذر، شهدخت، پرویز و دیگران

در جهان به‌ظاهر آرام زوج‌های موفق، گاهی تنها یک اتفاق کوچک کافی است تا آتشفشان‌های نهفته در سالیان طولانی زندگی مشترک، سر باز کنند. کتاب آذر، شهدخت، پرویز و دیگران اثر مرجان شیرمحمدی، واکاویِ ظریف و در عین حال تکان‌دهنده‌ای از همین لحظات غافلگیرکننده است؛ لحظاتی که در آن، هویتی که سال‌ها در سایه‌ی نام و جایگاه دیگری گم شده بود، ناگهان قد می‌کشد و تمام معادلات را برهم می‌زند.

داستان با زندگی چهل‌ساله‌ی پرویز دیوان‌بیگی، بازیگر شهیر سینما، و همسرش شهدخت آغاز می‌شود. شهدخت، زنی‌ست که با درایت و عشق، سال‌ها مصلحت خانواده را به خواسته‌های شخصی خودش ترجیح داده و خانمِ خانه بودن را به هر نقش دیگری اولویت بخشیده است. اما سرنوشت برای این زوج بازی عجیبی در سر دارد. یک حضور ناخواسته در صحنه‌ی فیلم‌برداری، شهدخت را در مسیر بازیگری قرار می‌دهد و درخشش ناگهانی او، آن هم زیر نگاه منتقدان، مانند سنگی که در مرداب آرام زندگی‌شان بیفتد، امواج حسادت و گسست را در رابطه‌ی آن‌ها می‌گستراند.

واکاوی هویت در آینه‌ی شهرت از نگاه مرجان شیرمحمدی

مرجان شیرمحمدی در رمان آذر، شهدخت، پرویز و دیگران نشر چشمه، با زبانی که بوی نانِ تازه، هوای سرد دماوند و عطر علف‌های کوهی می‌دهد، از «شیءوارگی» و دنیای مصرف‌زده‌ای می‌گوید که چگونه هویت انسان‌ها را به ابژه‌هایی برای نمایش تبدیل می‌کند. نویسنده با استادی تمام، گسست‌های عاطفی‌ای را که سال‌ها زیر نقاب مدارا و سازش پنهان مانده بودند، به‌تدریج آشکار می‌کند و پرویز که خود ستاره‌ی صحنه‌هاست، حالا در خانه‌ی خودش با رقیبی مواجه شده که پیش از این تنها «همسرِ او» بود.

این اثر فراتر از یک داستان خانوادگی، روایتی است درباره‌ی فاصله‌ی میان من واقعی و نقشی که برایمان تعریف شده است. آیا خوشبختیِ چهل‌ساله، می‌تواند در برابر تغییرات ناگهانی و خودشکوفایی شریک زندگی تاب بیاورد؟ مرجان شیرمحمدی با الهام از تجربیات سینمایی و نگاه دقیق ادبی‌اش، ما را به سفری در اعماق احساسات متناقض انسانی می‌برد.

خرید کتاب آذر، شهدخت، پرویز و دیگران برای کسانی مناسب است که به رمان‌های فارسی با محوریت روابط خانوادگی و زندگی مشترک علاقه دارند؛ داستانی که در دل یک رابطه، به عشق، حسادت، تغییر، هویت فردی و پیچیدگی‌های رابطه‌ی میان زن و شوهر می‌پردازد.

اقتباس سینمایی از کتاب آذر، شهدخت، پرویز و دیگران

اقتباس بهروز افخمی از رمان مرجان شیرمحمدی، داستان آذر شهدخت پرویز و دیگران را به اثری سینمایی و تحسین‌شده بدل کرد. این فیلم در سال 1393 با بازی مهدی افخمی، گوهر خیراندیش، رامبد جوان و مانی حقیقی ساخته شد و در جشنواره‌ی فجر سیمرغ بهترین فیلم و بهترین فیلمنامه را گرفت. مرجان شیرمحمدی نیز در نقش آذر حضور داشت. این اقتباس، جهان رمان را با نگاهی دقیق به پرده سینما آورد.

کتاب آذر، شهدخت، پرویز و دیگران برای شما مناسب است اگر

• به رمان‌های فارسی و ادبیات داستانی معاصر ایران علاقه‌مندید.
• آثار مرجان شیرمحمدی و رمان‌های نویسندگان زن ایرانی را می‌پسندید.
• به رمان‌های خانوادگی و اجتماعی با تمرکز بر روابط زوج‌ها و اعضای خانواده علاقه دارید.
• داستان‌هایی درباره‌ی زندگی مشترک، اختلافات زناشویی، حسادت و تغییر روابط خانوادگی را دنبال می‌کنید.
• به رمان‌هایی با فضای سینمایی و شخصیت‌های مرتبط با دنیای بازیگری و سینما علاقه‌مندید.

در بخشی از کتاب آذر، شهدخت، پرویز و دیگران می‌خوانیم

آذر دیوان‌بیگی، دختر ته‌تغاری و سی‌ و چهارساله‌ی شهدخت و پرویز دیوان‌بیگی، توی سالن پروازهای خارجی، کنار نقاله‌ی چمدان منتظر چمدانش ایستاده بود. از آخرین‌باری که به ایران آمده بود دو سال می‌گذشت ولی این‌دفعه هیچ‌کس را خبر نکرده بود. دل‌ودماغ خبر کردن بقیه را نداشت. دو روز قبل پزشک مشاورش گفته بود او به سفر احتیاج دارد و چه بهتر که این سفر، سفری باشد که خانواده‌اش را ببیند و همه‌ی آن چیزهایی که خاطرات خوش دوران کودکی‌اش را زنده می‌کند. گفته بود حتی یادآوری طعم‌ها و بوی غذاهایی که در کودکی دوست داشته می‌تواند حالش را بهتر کند و او را مدتی از رنج‌ها و غم‌های امروزش دور کند و این کار به این می‌ماند که روح آدم هوا بخورد. آذر از مطب پزشک یک‌راست رفت دفتر هواپیمایی و به مقصد تهران برای دو روز دیگر بلیت خرید. فردای آن روز از رئیسش مرخصی گرفت، چمدانش را بست و راهی شد. حالا توی تهران بود. کنار جماعتی که منتظرِ چمدان‌ها ایستاده بودند.

پیرمردی که کنارِ آذر منتظر چمدانش بود گفت «دخترم ببین اون چمدون قهوه‌ای که از ته داره می‌آد به دسته‌ش نوار سبز پیچیده؟ من چشمم یاری نمی‌کنه.»

آذر گفت «نه پدرجان. ولی نگران نباشین من براتون پیداش می‌کنم.»

پیرمرد گفت «شما هم از آمریکا می‌آین؟»

«من از لندن می‌آم.»

«من هشت ساعت توی فرودگاه لندن برای عوض کردن طیاره معطل شدم. توی این راها پیر شدم دخترجون. بچه‌ها می‌رن اون‌جا پدر مادراشونو گرفتار می‌کنن. تا پارسال با زنم می‌رفتیم ولی اون پارسال فوت شد.»

«تسلیت می‌گم.»

پیرمرد آه کشید. «من اون‌جا رو دوست ندارم وگرنه می‌رفتم و یک‌دفعه می‌موندم و خیال خودمو بچه‌هامو راحت می‌کردم.» بعد گفت «فکر کنم اونه. داره می‌آد.»

آذر چمدان پیرمرد را از روی نقاله برداشت و گذاشت روی چرخ.

پیرمرد گفت «پیر شی دخترم! خیلی ممنونم.» و رفت. پاش می‌لنگید و لنگ‌لنگان چرخ را هُل می‌داد جلو. آذر گفت «اگر صبر کنین تا منم چمدونمو بردارم، کمکتون می‌کنم.»