کتاب یخ‌ها آب شدند

کتاب یخ‌ها آب شدند نوشته‌ی فاطمه اعتمادی، زندگی نرگس را از لحظه‌ای دنبال می‌کند که پدر و مادرش ناگهان ناپدید می‌شوند. او در فاصله‌ای کوتاه از دختری جوان به سرپرست خانه و تنها تکیه‌گاه خواهر کوچکش، نجمه، تبدیل می‌شود. رمان از همین بحران خانوادگی به موضوعاتی مانند تنهایی، قضاوت مردم، فشار اقتصادی و مسئولیتی می‌رسد که زودتر از موعد بر دوش یک دختر افتاده است.

درباره‌ی کتاب یخ‌ها آب شدند

نرگس، شخصیت اصلی کتاب یخ‌ها آب شدند، در آغاز با شوک و بلاتکلیفی دست‌وپنجه نرم می‌کند، اما فرصت زیادی برای فروپاشیدن ندارد. هزینه‌ی خانه، امنیت نجمه و یافتن ردی از والدینش بر دوش او سنگینی می‌کند. او میان کلانتری، بیمارستان و بازار رفت‌وآمد می‌کند و باید کاری پیدا کند. حضور همسایه‌ها نشان می‌دهد در چنین وضعیتی، نگاه و حرف دیگران هم بخشی از فشار روزانه است.

فاطمه اعتمادی در کنار روایت یک داستان اجتماعی، خطی معمایی را نیز پی می‌گیرد. سرنخ‌های پراکنده و آدم‌های مشکوک، نرگس را به گذشته‌ی پدر و مادرش نزدیک می‌کنند، بی‌آنکه پاسخ‌ها زود در اختیارش قرار بگیرند. با این حال، قلب داستان معمای ناپدیدشدن آن‌ها نیست. رابطه‌ی نرگس و نجمه و تلاش خواهر بزرگ‌تر برای حفظ زندگی، بار عاطفی رمان را می‌سازد.

وقتی زندگی فرصت بزرگ شدن نمی‌دهد

کتاب یخ‌ها آب شدند انتشارات مرسل موقعیتی را انتخاب کرده که ترس آن از زندگی عادی می‌آید. نرگس قهرمانی شکست‌ناپذیر نیست؛ دختری است که باید هنگام ترسیدن نیز تصمیم بگیرد، کار کند و از کودکی دیگر مراقبت کند. عنوان کتاب را هم می‌توان اشاره‌ای به همین مسیر دانست: سرمای بلاتکلیفی یک‌باره از میان نمی‌رود، اما با حرکت و امید آرام‌آرام ترک برمی‌دارد.

اگر رمان‌های اجتماعی شخصیت‌محور را می‌پسندید و به داستان‌هایی درباره‌ی رابطه‌ی خواهران، تاب‌آوری و ایستادن در برابر فشارهای زندگی علاقه دارید، خرید کتاب یخ‌ها آب شدند فاطمه اعتمادی مناسب شماست.

کتاب یخ‌ها آب شدند برای شما مناسب است اگر

• داستان‌های اجتماعی درباره‌ی خانواده و مشکلات معیشتی را دنبال می‌کنید.
• شخصیت‌های زن مسئولیت‌پذیر و مقاوم برایتان جذاب‌اند.
• از همراهی تعلیق خانوادگی با روایتی احساسی لذت می‌برید.
• به داستان‌هایی درباره‌ی پیوند میان دو خواهر علاقه دارید.

در بخشی از کتاب یخ‌ها آب شدند می‌خوانیم

هر‌چه هست، به گذشته‌ی خانم مربوط است. درحالی‌که خانم می‌گوید برادری ندارد، برادر نگران خواهر است. اگر این مرد درست بگوید، پس در گذشته خبرهایی بین این خواهر و برادر بوده، واِلّا نمی‌شود که خانم‌بزرگ هیچ خانواده‌ای نداشته باشد. در این چند سال این اولین باری بود که این مرد به سراغش آمد. مگر اینکه وقتی من خانه نبوده‌ام، آمده باشد. راستش حس کنجکاوی من هم زیاد شد، اما خانم‌بزرگ زن سفت و سختی بود و من نمی‌توانستم به‌راحتی در‌مورد خانواده و گذشته‌اش چیزی بپرسم. یک روز خانم در‌مورد درس و کارم پرس‌وجو کرد و من ساعتی به گپ‌و‌گفت با او گذراندم. هر‌چه کردم سر حرف را باز کنم و به سمت خانواده بکشم، خانم از من زرنگ‌تر بود، حرف را عوض کرد و خانواده را به هنر چسباند. او می‌گفت که هنر همه‌جا حرف اول را می‌زند، حتی در محکم کردن ستون‌های یک خانواده.

فهمیدم که هنر حرف کشیدن از خانم را ندارم. تصمیم گرفتم همان هنری را که داشتم، به او نشان دهم. بنابراین چند نمونه از تابلوهایم را آوردم و البته عکس‌العمل او به‌عنوان اولین بیننده و دوستدار هنر برایم مهم بود. با اینکه خانم‌بزرگ جوان امروز نبود، اما به‌شدت اهل مطالعه و با قلم روز آشنا بود. او وقتی کار مرا دید، بسیار کیف کرد و سرحال شد. باورم نمی‌شد که اینقدر به طراحی علاقه نشان دهد. حتی عیب و ایراد کارم را هم گوشزد کرد و به من سفارش کار داد. گفت می‌خواهم اولین سفارش کار را خودم به تو بدهم. او از من خواست تا منظره‌ی حیاط همان خانه را نقاشی کنم. توی یکی از باغچه‌ها درخت کاج چندطبقه‌ی قشنگی بود و البته کنارش هم بید مجنون که زیبایی آن نقطه را چند برابر می‌کرد. حتماً تابلوی زیبا و پراحساسی خواهد شد.

نمی‌دانم چرا به فکر خودم نرسیده بود. خانم از من خواست منظره‌ی این باغچه را در هر فصلی نقاشی کنم. تازه فهمیدم آنچه او از بالا نظاره می‌کند، بالاتر از آن است که من از نزدیک لمس می‌کنم. منظره‌ی یک نقطه در چهار فصل سال ایده‌ی قشنگی بود. پیشنهاد دیگر خانم برپایی نمایشگاه نقاشی بود.