کتاب گورکن

کتاب گورکن اثر آسیه علیزاده منفرد یک داستان اجتماعی واقعی است. نویسنده فقط نام شخصیت‌ها را تغییر داده و سعی کرده تا حد امکان روایتش به آنچه که در واقعیت اتفاق افتاده نزدیک باشد. داستان درباره‌ی دختری جوان به نام آهو است که در دنیای مخدرها و فروشنده‌های مواد گیر افتاده، اما سرنوشت قرار است او را به دنیا و آدم‌هایی از جنس دیگر معرفی کند. این رمان ایرانی با محوریت آسیب‌های اجتماعی اعتیاد و خشونت علیه زنان نوشته شده اما درامی احساسی، عاشقانه و نرم در آن جریان دارد.

درباره‌ی کتاب گورکن

داستان گورکن از نیمه‌شبی سرد آغاز می‌شود. آهو در خیابانی خلوت از پا می‌افتد و همین اتفاق، سرنوشت او را به زندگی مردی گره می‌زند که نگاهش به دنیا کاملا با او متفاوت است: علی، رفتگری ساده‌دل و مهربان. از این نقطه، روایت وارد مسیری می‌شود که در آن گذشته، انتخاب‌ها و زخم‌های شخصیت‌ها آرام‌آرام آشکار می‌شوند. آسیه علیزاده منفرد با تقابل دو شخصیت متضاد رمانی نوشته پر از کشمکش و با ضرب‌آهنگ سریع. این ویژگی باعث شده که با وجود نداشتن فصل‌بندی، کتاب روان و خوش‌خوان باشد.

یک داستان واقعی درباره‌ی اعتیاد زنان در ایران

گورکن یک رمان اجتماعی است که به موضوعاتی مانند اعتیاد، خشونت، بی‌پناهی و امید به تغییر می‌پردازد. آسیه علیزاده با نثری روان و روایتی پرحادثه، داستانی خلق کرده که از همان صفحات نخست خواننده را با خود همراه می‌کند و با ایجاد تعلیق کافی، انگیزه‌ی ادامه‌ی مطالعه را حفظ می‌کند. هرچند این داستان درباره‌ی اعتیاد است و صحنه‌هایی از آن ممکن است قلبتان را به درد بیاورد اما نمی‌توانید از شیرینی روابط انسانی که در داستان شکل می‌گیرد چشم‌پوشی کنید.

از ویژگی‌های رمان گورکن، روایت سریع، شخصیت‌های متضاد و فضایی است که هم تلخی واقعیت‌های اجتماعی را نشان می‌دهد و هم روزنه‌ای از امید را پیش روی مخاطب می‌گذارد. اگر از رمان‌های اجتماعی معاصر ایران با داستانی احساسی، پرکشش و شخصیت‌هایی که در مسیر تغییر قرار می‌گیرند لذت می‌برید، خرید کتاب گورکن اثر آسیه علیزاده منفرد را در اولویت بگذارید. این رمان را انتشارات مرسل چاپ و منتشر کرده است.

کتاب گورکن برای شما مناسب است اگر

• دوست دارید یک داستان واقعی و پرحادثه با موضوع اعتیاد زنان در ایران بخوانید.
• از روابط عاطفی و تغییر شخصیت‌ها در داستان‌ها لذت می‌برید.
• به رمان‌های اجتماعی ایرانی علاقه دارید.
• دغدغه‌های اجتماعی درباره‌ی خشونت جنسی و آسیب‌های اعتیاد در زنان ایرانی دارید.

در بخشی از کتاب گورکن می‌خوانیم

دو روز بود که توی خونه‌ی علی بودم. علی که از صبح می‌رفت سر کار تا دم غروب، من می‌موندم و ننه رقیه. پیرزن خوبی بود. مثل بیشتر مادربزرگا که عاشق نوه‌هاشونن، اونم عاشق علی بود. با من هم خیلی مهربون بود. گاهی دلم می‌خواست که اون مادربزرگم می‌بود و اصلاً زندگیم این شکلی نمی‌شد. دلم می‌خواست منو تو آغوشش می‌گرفت و نوازشم می‌کرد. ولی نه، زندگی من پر از نکبت و کثیفی بود. منو چه به این آرزوها.

گاهی صدام می‌کرد و منو پیش خودش می‌نشوند و از هر دری صحبت می‌کرد و لابه‌لای صحبت‌هاش نصیحتم می‌کرد. ولی من تمام مدتی که اون حرف می‌زد، فقط به این فکر می‌کردم که چه‌جوری بدون اینکه اون و علی بفهمند، ظروف قدیمی رو از اینجا ببرم. البته گاهی هم از خودم و افکارم بدم می‌اومد و با خودم می‌گفتم: آدم باش آهو! این بیچاره‌‌های صدپشت غریبه، تو رو پناه دادند و این‌جوری با تو مهربونند، اون‌وقت تو فکر دزدی ازشون هستی؟

اون علی بیچاره به‌خاطر اینکه تو معذب نباشی، تا شب بیرون از خونه می‌مونه. اصلا اینا همه هیچی، همین که اون‌شب از کارش زد و بعدشم تو، تویی که بی‌جا و مکان مونده بودی رو به خونه‌شون آورد، واقعاً خجالت داره. ولی اینا همه فکرهایی بود که زود از ذهنم بیرونشون می‌کردم، آخه تمام زندگی و دنیای آدم معتاد مواده. درد خماری که شروع می‌شه، آدم دیگه ننه و بابای خودش رو هم نمی‌شناسه. منم که دیگه ته‌مونده‌ی شیشه‌ای که داشتم، داشت تموم می‌شد و زیاد دووم نمی‌آوردم.

توی اتاقی که بهم داده بودند، دراز کشیده بودم. نزدیکای ظهر بود که صدای ننه رقیه بلند شد:

- آهو جان، ننه، یه دقیقه می‌آی؟

فوراً بلند شدم، اول توی آینه‌ی روی طاقچه نگاهی به خودم کردم و مو‌های بلوندم رو که تازگیا رنگ کرده بودم، مرتب کردم.

چشمای سبزم چقدر بی‌نور شده بود! آخه دو روز بود که آرایش نکرده بودم. چشم از آینه گرفتم و سریع خودمو به ننه رقیه رسوندم. چادر مشکیش سرش بود و آماده‌ی رفتن به بیرون.