کتاب سامان و سیمین سرودهی محمدرضا بزی اله ری دعوتی شاعرانه و سفری به ژرفای عشق، خودشناسی و جستوجوی معنای زندگی است. در این مجموعه شعر نو فارسی، واژهها پلی میان احساس و اندیشه میشوند و هر شعر عرفانی روزنهای به سوی تأمل، زیبایی و آرامش روح میگشاید.
دربارهی کتاب سامان و سیمین
شعر، گاهی تنها روایت عاشقانه نیست؛ بلکه سیاحتی است بر آن چه از اعماق ذهن انسان میگذرد و بر لب جاری میشود، کتاب سامان و سیمین: مجموعه عاشقانهها و شعروارههای محمدرضا بزی اله ری عشق را تنها به مثابه یک تجربه عاطفی نمایش نمیدهد، بلکه آن را نقطه آغاز سفری به درون انسان و کندوکاو معنای هستی میداند.
در این کتاب، شاعر مخاطب را از فضای آشنای عشق زمینی عبور میدهد و قدمبهقدم به قلمرویی میرساند که دلدادگی، رنگی عرفانی و معنوی به خود میگیرد. واژهها تنها برای توصیف احساس و شور و هیجان به کار نرفتهاند؛ آنها راهی برای تأمل، کشف خویشتن و نزدیک شدن به حقیقتی فراتر از زندگی روزمره هستند.
سامان و سیمین: اشعاری عاشقانه برای اندیشیدن
بسیاری از شعرهای کتاب سامان و سیمین شمایلی مراقبهگونه دارند و خواننده را به مکث، اندیشیدن و بازنگری در جهان درون دعوت میکنند. درست همین چیزی که در شعر عاشقانه فارسی زیاد از آن سراغ داریم.
رنجهای انسان امروز بخشی جدایی ناپذیر از دغدغههای اهالی شعر معاصر هستند. التهابهای درونی، تنهایی، سرکوب احساسات و کشمکشهای روحی بخشی از مضامینی است که در قطعات ادبی محمدرضا بزی اله ری خودنمایی میکند. اما این دردها به نشانهی پایان راه نیست. با خرید کتاب سامان و سیمین به لایههای عمیقتری از پیام تأمل این شاعر گذر خواهید کرد.
این کتاب با تلاش موسسه آموزشی تالیفی ارشدان به دست شما میرسد.
کتاب سامان و سیمین برای شما هم مناسب است اگر
- به مجموعههای شعر نو با نگاهی فلسفی و احساسی و معنوی علاقه دارید.
- به دنبال مجموعهای از اشعار کوتاه فارسی برای خواندن، زمزمه کردن و بارها بازگشتن به آن هستید.
در بخشی از کتاب سامان و سیمین میخوانیم
راز آرامش؛
در حفظ تعادل
از پس ناآرامی ناشیانهیِ دوری از
افراط محو
و تفریط چیره
نباشد اگر، راز جاودانگی
کوچ همان زندگی گرم
و نادیده گرفتن کلمهی اشتباه مرگ
در یادآوری ممتد آن
خواب همیشگی دشوار و خمیده
بر خیمهی بیستونِ بربادرفتهست!
نمیدانم؛
مس وجود
که نقرهداغ نمود تمامی افسانهها را،
خود به طلای رها رسید آیا؟
معالجهی رخدادهای سرد
در مراجعه به مُعید باشد
و رجوع شاید؛ راز صلح اما
رویش جوانهی شوریده
در آوردگاه تلخ رستنیهای جوشش و نفرت است!
بله




















