از ویژگیهای برجسته این کتاب که بر خلاف کتابهای زرد به ارائه راهکارهای هیجانی می پردازند، تکیه گاه محکم مفاهیم بر فلسفه و بخصوص فلسفه رواقی و اگزیستانسیالیسم است. مفاهیمی مثل پذیرش، در اکنون و اینجا زندگی کردن، گرچه مفاهیمی تئوریک به نظر میرسند اما چنانچه یک ذهن به آن ها مجهز شود، بخش زیادی از بهزیستی و آرامش درونی را بدست می آورد البته تناقضات بنیادینی با برخی مفاهیم اصلی در روانکاوی از نگاه من به چشم می خورد که ایکاش به نویسنده محترم دسترسی داشته و رفع ابهام می شد. جایی مشخصا به انکار تاثیر رنج بر رشد و بالندگی روان و شخصیت می پردازد درست در مقابل دیدگاه دکتر یونگ که رنج را پله ی تعالی و رشد می داند و یا جایی همیشه حضور در لحظه حال و اکنون را به عنوان جایگاهی آرام و امن معرفی می کند در حالیکه یه گمانم دکتر ویکتور فرانکلین در زندانهای آشوویتس در خلق فلسفه معنادرمانی، برای مفهوم بخشیدن به رنج از، حال و آینده وام می گرفته است