کتاب اعترافات هولناک لاک پشت مرده

کتاب اعترافات هولناک لاک پشت مرده، رمانی روان‌شناختی با طنزی سیاه و صادقانه است. مرتضی برزگر، برنده‌ی دیپلم افتخار جشنواره‌ی شعر و داستان انقلاب، با قلمی صریح و بی‌پرده، شما را با زخم‌هایی از شخصیت‌های داستان روبه‌رو می‌کند که معمولاً در لایه‌های زیرین روایت‌های روان‌شناختی پنهان می‌مانند. ماجرای این داستان طنز ایرانی با مرگ زنی جوان آغاز می‌شود؛ این مرگ، اطرافیان را وادار می‌کند تا رازهای پنهان را فاش نمایند.

درباره‌ی کتاب اعترافات هولناک لاک پشت مرده

برخی از داستان‌هایی که در سبک طنز سیاه نوشته شده‌اند، انسان را به این فکر وا می‌دارند که چرا تا امروز از گفتن خیلی از حرف‌ها می‌ترسیده است. داستان کتاب اعترافات هولناک لاک پشت مرده، دقیقاً یکی از همین روایت‌ها است. مرتضی برزگر، با لحنی صریح، بی‌پرده و گاه گروتسک، شما را به درون ذهن مردی می‌برد که به تازگی همسرش را از دست داده است. این مرگ، به بهانه‌ای تبدیل شده تا رازهای مگو و احساسات فروخورده برملا شوند.

ماجرای کتاب اعترافات هولناک لاک پشت مرده، با مرگ زنی جوان آغاز می‌شود. ضیا، قهرمان اصلی این رمان طنز ایرانی است. ضیا دوران سوگواری برای فوت همسرش، کانی، را سپری می‌کند. در طیِ گذر از این دوران، با انبوهی از احساسات متناقضِ ضیا مواجه می‌شوید. این احساسات، شبیه به چیزی نیست که از یک عزادار انتظار می‌رود.

ضیا در کتاب اعترافات هولناک لاک پشت مرده، نه اندوهی معمولی دارد و نه آرامشی قابل قبول. او همزمان هم از همسر مرده‌اش متنفر است و هم به او احتیاج دارد؛ هم از رهایی از قید ازدواج خرسند است و هم از تنهایی پس از فوت همسر می‌ترسد. این تناقض اخلاقی و روانی، شخصیت ضیا را به آینه‌ای تبدیل کرده که پیچیدگی‌های اخلاقی و احساسی انسان‌ها در آن بازتاب دارند.

روایت خشم سرکوب‌شده از زبان مرتضی برزگر

با پیش رفتن داستان در کتاب اعترافات هولناک لاک پشت مرده، ضیا و دیگر شخصیت‌های داستان، رازهای مگویی را باز گو می‌کنند. بیرون آمدن این رازها از زیر خاک، جنبه‌های بیشتری از شخصیت کانی و ضیا را برملا می‌کند تا به تدریج متوجه شوید که مرگ کانی، پایان یک زندگی نبوده، بلکه آغاز بازخوانی ناگفته‌هایی است که در سال‌های زندگی مشترک زیر فرش عادی‌اندیشی پنهان مانده بودند.

داستان اعترافات هولناک لاک پشت مرده، شما را با بخش پنهان و سرکوب‌شده‌ای از وجودتان روبه‌رو می‌کند که از گفتن حرف‌های ناگفتنی هراسی ندارد. این مواجهه، در ابتدا ناراحت‌کننده به نظر می‌رسد، اما در نهایت رهایی‌بخش و دلنشین است.

با خرید کتاب اعترافات هولناک لاک پشت مرده و مطالعه‌ی آن، قدم به دنیایی می‌گذارید که در آن خبری از سوگواری‌های کلیشه‌ای نیست. مرگ در این داستان، به کلیدی برای گشودن قفل‌های زنگارزده‌ی ذهن شخصیت‌ها تبدیل شده است. انتشارات چشمه، این رمان طنز ایرانی را در اختیار علاقه‌مندان به ادبیات داستانی ایرانی قرار داده است.

افتخارات کتاب اعترافات هولناک لاک پشت مرده

• یکی از پنج رمان برتر جایزه‌ی احمد محمود
• یکی از ده رمان برتر جایزه‌ی بوشهر در 1398

کتاب اعترافات هولناک لاک پشت مرده برای شما مناسب است اگر

• کتاب قلب نارنجی فرشته را خوانده‌اید و می‌خواهید داستان دیگری از نویسنده‌ی این کتاب پرطرفدار مطالعه نمایید.
• در فکر خواندن یکی از کتاب‌های مرتضی برزگر هستید که داستانی با رویکردی روان‌شناختی داشته باشد و در عین خنده، شما را به فکر فرو ببرد.
• از کلیشه‌های همیشگی در بازگویی فقدان و مرگ خسته شده‌اید و به دنبال روایتی تازه، صمیمی و بی‌پرده هستید.

در بخشی از کتاب اعترافات هولناک لاک پشت مرده می‌خوانیم

اگر گوش داده بودم، حالا همه‌چیز داشتم، یک‌عالمه چیزِ گُهی، نه این‌که نردبان را هم ببرند برای خیرات. می‌روم توی حمام تا صندلی پلاستیکی را بردارم. یکهو یاد پریشب می‌افتم، یاد کانی که همین صندلی را توی راهرو مثل واکر برمی‌داشت و جلوتر می‌گذاشت و سینه‌اش خس‌خس می‌کرد. وقتی سوار ماشین شدیم، صندلی را آوردم و پرتش کردم توی حمام. لابد آقاتقی دوباره صافش کرده و رویش اتیکت زده. بعد یاد ابولی می‌افتم که لابد حالا اثر ناف شیطان از سرش پریده و برگشته به این دنیا و نگاه پُر از غصه‌ی جوزف. نمی‌دانم چرا، اما همان جا می‌نشینم کنار صندلی و زار می‌زنم. خوب که خالی می‌شوم، صندلی را برمی‌دارم و می‌روم توی اتاق. رویش که می‌ایستم، تازه متوجه می‌شوم که درِ قسمت بالایی کمد باز است و سارا آن‌جا نیست. می‌آیم پایین و اتاق‌خواب و آشپزخانه و توالت را هم می‌گردم. قلبم دارد از دهانم می‌زند بیرون. نکند فامیل کانی پیدایش کرده‌اند؟ نکند همه‌چی را لو داده باشد؟ نکند گفته باشد از کِی رابطه داریم با هم؟ دوباره برمی‌گردم توی اتاق حیوانات و لای لباس‌های کف اتاق دنبالِ گوشی‌ام می‌گردم. یک‌عالمه پیام و تماس بی‌پاسخ دارم از دوست و آشنا. سی چهل‌تای اول مال ساراست. از ساعت نُه شب به بعد، هیچ زنگی به گوشیم نزده. شماره‌اش را می‌گیرم. بوق می‌خورد، اما برنمی‌دارد. دوباره زنگ می‌زنم. جواب نمی‌دهد.

اینترنت گوشی را روشن می‌کنم و می‌روم توی وایبر. هیچ پیامی ازش ندارم، اما همه‌ی گروه‌ها پر از پیام‌های خوانده‌نشده است. حوصله ندارم بازشان کنم. برای سارا می‌نویسم «کجایی تو خوشگلم؟ من تازه از بیمارستان مرخص شدم.»

می‌بیند، اما جواب نمی‌دهد. دوباره زنگ می‌زنم به‌اش. رد تماس می‌دهد. با خودم می‌گویم نکند اسیر فامیل کانی شده و حالا گوشیش دست سوسن‌شله است؟ دارم خُل می‌شوم. یک‌آن نگاهم می‌افتد به هر سه آکواریوم که تمام لاک‌پشت‌هایش جلوِ شیشه جمع شده‌اند و دارند من را تماشا می‌کنند. بدون دست‌وپا زدن توی آب و شلپ‌شلوپ. صدای کانی توی سرم می‌پیچد که «آفرین بچه‌های خوب. حالا وقت ماهی خوردنه.»