کتاب بی‌باد، بی‌پارو: مجموعه داستان

کتاب بی‌باد، بی‌پارو نوشته‌ی فریبا وفی مجموعه‌ای از 12 داستان کوتاه است که با نثری ساده، دقیق و عمیق، به زندگی زنان، روابط انسانی و لایه‌های پنهان احساسات آن‌ها می‌پردازد. وفی در این اثر نیز مانند دیگر آثارش، با نگاهی ظریف و واقع‌گرایانه، جهان درونی شخصیت‌ها را روایت می‌کند و از دل موقعیت‌های روزمره، معناهایی عمیق و تأمل‌برانگیز بیرون می‌کشد.

درباره‌ی کتاب بی‌باد، بی‌پارو

نگار در سفر به آنکارا با زنی به نام پرینوش آشنا شده است. او پشت شخصیت تنها، خاص و ناآرام پرینوش زنی با گذشته‌ای پر از درد و رنج می‌بیند. زنی که ازدواجی ناموفق، زندان و مهاجرت را از سر گذرانده و رابطه‌ای پیچیده و گاهی پرتنش با دخترش دارد. این داستان با عنوان «به باران»، اولین داستان از مجموعه‌ی بی‌باد، بی‌پارو، نوشته‌ی فریبا وفی است که در دل دیداری ساده، گذشته‌ها و خاطرات پرتلاطم یک زن را به نمایش می‌گذارد.

بی‌باد، بی‌پارو؛ موجز و مینیمال

کتاب بی‌باد، بی‌پارو، یکی دیگر از مجموعه داستان‌های فریبا وفی، نویسنده‌ی سرشناس ایرانی است که با رویکردی واقع‌گرایانه و روان‌شناختی نوشته شده است. نویسنده که به سادگی، ایجاز و پرداختن به جزئیات شناخته می‌شود، در این مجموعه داستان نیز بر جزئیات زندگی روزمره، تنهایی، مهاجرت، هویت و روابط انسانی از منظر زنان تمرکز کرده است.

فریبا وفی در مجموعه داستان بی‌باد، بی‌پارو از روایت‌های آرام و بی‌هیاهو بهره می‌گیرد تا به‌تدریج خواننده را وارد دنیای درونی شخصیت‌های داستان کند و لایه‌های عمیق و روانشناختی آن‌ها را به نمایش بگذارد. زبان نویسنده در نگارش داستان‌ها، زبانی موجز و مینیمال است. او در بین داستان ناگفته‌هایی باقی می‌گذارد که خواننده را به تأمل و هم‌دلی دعوت می‌کند و در این بین سکوت‌ها، مکث‌ها و جزئیات کوچک، معناهایی بزرگ پیدا می‌کنند.

این مجموعه داستان نمونه‌ای موفق از داستان‌نویسی مینیمال و درون‌گرا در ادبیات معاصر ایران است که کاوش در دنیای زنان را محور داستان قرار می‌دهد و فارغ از ماجراجویی، جنجال و هیاهو، از زندگی، روابط و دغدغه‌های ساده‌ی آن‌ها می‌گوید. با خرید کتاب بی‌باد، بی‌پارو نشر چشمه از داستان‌های ساده و درعین‌حال پیچیده‌ی فریبا وفی لذت ببرید.

کتاب بی‌باد، بی‌پارو برای شما مناسب است اگر

• به مجموعه داستان‌های کوتاه، با روایتی ساده و بی‌تکلف، اما عمیق و انسانی علاقه‌مندید.
• داستان‌هایی آرام و درون‌نگر درباره‌ی روابط انسانی و تجربه‌های زیسته را می‌پسندید.
• به نوشته‌های فریبا وفی علاقه‌مندید و دوست دارید یکی دیگر از مجموعه داستان‌های او را بخوانید.
• قصد دارید در حوزه‌ی ادبیات زنانه و داستان‌های زن‌محور مطالعه کنید.

در بخشی از کتاب بی‌باد، بی‌پارو: مجموعه داستان می‌خوانیم

جوانی داشت گیتار می‌زد و می‌خواند. پرینوش به گارسُنی که نزدیک آمده تا باز هم سفارش بگیرد انعام زیادی داده بود و بعد دستمالی برداشته بود و با سروصدا بینی‌اش را گرفته و لبخند زده بود. نگار فکر کرده بود کاش بیشتر لبخند می‌زد. با این لبخند همه‌ی رنج‌های زندگی‌اش از چهره‌اش دور می‌شدند. این را به او گفته بود. پرینوش خودش می‌دانست. همبندی‌هایش به او گفته بودند.

«به‌شون عادت کرده بودم. روزی که داشتم می‌اومدم بیرون، همه‌شون یکی‌یکی بغلم کردند. یادگاری هم بهم دادند.» کیفش را هول‌هولکی باز کرد و دست‌بندی را نشانش داد. از هسته‌ی خرما درست شده بود.

«دیگه برام تنگه. همینه که گذاشتم تو کیفم.»

نگار داشت خرما می‌خورد که یاد آن یادگاری افتاد. حمید بلند شد رفت از توی کمدش تسبیحی آورد. گفت او هم یکی دارد. خودش درستش کرده. نگار گفت چرا قبلاً نشانش نداده بوده. حمید گفت نشانش داده ولی او هیچ‌وقت توجه نمی‌کند به این چیزها.

نگار گفت مرد گیتارزن آواز غمگینی می‌خواند. گفت دلش می‌خواسته برود بگوید آهنگ دیگری بزند. پرینوش همه‌اش سیگار می‌کشیده. راضیه جلو نیامده بود ازش خداحافظی کند. کم‌سال‌تر از همه بود و ساکت‌تر. هفده سال بیشتر نداشت. قیافه‌ی جدی‌اش هم، سن کمش را جبران نمی‌کرد. چسبیده بود به گوشه‌ی دیوار و چهار انگشتش را با دست دیگرش گرفته بود و تق‌تق می‌شکاند. پرینوش سیگار دیگری روشن کرده بود و بغضش را خورده بود.

«آخرین لحظه که داشتم از در بیرون می‌رفتم دوید طرفم. از گردنم آویزون شد و تو گوشم چیزهایی گفت. اولش درست نشنیدم.»

حمید از خوردن دست کشید و گوش داد. معلوم بود می‌خواهد بقیه را هم بشنود. رنگش پریده بود. نگار با تعجب نگاهش کرد. حمید خیلی جدی بود و به‌ندرت احساساتش را نشان می‌داد. اما حالا داشت با توجه زیاد گوش می‌کرد. همین توجه او باعث شد در تعریف کردن داستانی که سرسری شروع کرده بود به گفتنش، بیشتر دقت کند. پرینوش سیگار دیگری روشن کرده بود.