دانشکدهٔ مردهها، داستان پنج دانشجوی ترم اول پزشکیه که تو درس آناتومی همگروهی هستن. همه چیز عادی به نظر میرسه تا وقتی معلوم میشه سالهای گذشته، کلی دانشجو بهخاطر مصرف مواد جونشون رو از دست دادن و حالا هر کدوم از پنج دانشجو در پی یافتن حقیقتن... دانشکدهٔ مردهها؛ مثل کتابهای دیگهٔ فریدا مکفادن، به شدت پر تعلیق و پرکششه و خواننده از همون صفحهٔ اول درگیر داستان میشه و تا تموم شدن کتاب دوست نداره رهاش کنه. کتابهای فریدا مکفادن با عنوان کتابهای جنایی و روانشناختی شناخته میشن اما دانشکدهٔ مردهها نه جنایی بود و نه روانشناختی. 🫠 برای من صرفا خاطرات چند دانشجو بود که هر کدوم اتفاقات دانشکده رو از دید خودشون تعریف میکردن و هر کدومشون به یه نفر مشکوک بودن و میخواستن از بین ببرنش🙄 کتاب پر از اتفاقات غیرمنطقی بود و خیلی از مسائلی که تو کتاب بهشون اشاره میشد و خواننده توقع داشت آخر سر بهشون جواب داده بشه، بدون جواب موندن! درواقع کتاب پر از تفنگ چخوف بود که هیچکدوم شلیک نشدن🫠 کتاب برای من هیچ پلات توییستی نداشت و هیچ جای کتاب شگفت زدهم نکرد! آخر کتاب هم یکم زیادی کلید اسراری و فیلم ایرانی بود😅 در کل دانشکدهٔ مردهها برای وقتهایی که ریدینگ اسلامپ هستید و دلتون میخواد یه کتابی بخونید که سریع پیش بره و منطق و سوالهای بیجواب و پایان زیادی رویایی براتون اهمیت نداره؛ بد نیست اما نخونیدش هم چیزی رو از دست نمیدن.
«دانشکده مرده ها» برای من بیشتر از اینکه یک داستان ترسناک باشد، تجربه ای پر از رمز و راز و تعلیق بود. فضای تاریک و وهم آلود کتاب از همان ابتدا حس کنجکاوی ایجاد می کند و باعث می شود مدام بخواهی صفحه بعد را بخوانی. نویسنده در ساختن اتمسفر داستان خیلی موفق عمل کرده و حس ناامنی و ابهام را تا پایان حفظ می کند. در کنار نقاط قوت، احساس می کنم بعضی شخصیت ها ظرفیت پرداخت بیشتری داشتند و اگر گذشته یا انگیزه هایشان بیشتر توضیح داده می شد، ارتباط عمیق تری با آن ها برقرار می کردم. همچنین در بخش هایی ریتم داستان کمی افت می کند، اما پایان بندی تا حد زیادی این ضعف را جبران می کند و پاسخ بسیاری از سؤال ها را می دهد. در مجموع اگر به داستان های رازآلود، روان شناختی و با فضایی تیره علاقه دارید، «دانشکده مرده ها» ارزش خواندن دارد و تا مدت ها ذهن خواننده را درگیر خودش نگه می دارد. من از خواندنش لذت بردم و به علاقه مندان این سبک پیشنهادش می کنم.
من همه ی کتابای مک فادن رو خوندم و بنظرم سه چهار تاش واقعا شاهکاره دو تاشون ضعیف و بقیه نسبتا خوب و پر هیجان ولی در مورد این یکی میتونم بگم افتضاح بود حتی قلمش هم تا صد صفحه آخر اصلا مثل قلم مک فادن نبود انگار ی نفر دیگه نوشته بودش یا مثلا انگار ی نفر بهش گفته بوده در مورد بحران مواد مخدر بین دانشجوهای پزشکی یه کتاب بنویس و اون هم این کتاب رو سر هم کرده بود حتی صد صفحه آخر هم نمیتونم بگم جذاب بود فقط بهتر از اول کتاب بود.... کلا یه کتاب در هم برهم که ژانر اجتماعی و عاشقانه و جنایی و معمایی رو با هم قاطی کرده بود و ی کتاب آبکی ازش در اومده بود منی که اکثر کتاباش رو در عرض یکی دو روز تموم میکردم این کتابش رو بزور تموم کردم ولی مسلما بازم از خوب بودن یه سری کتاباش نمیشه چشم پوشی کرد....
اگر به دنبال یک رمان جنایی با منطق روایی قوی هستید، "دانشکده مرده ها" قطعاً ناامیدتان می کند. بزرگ ترین مشکل رمان است فریدا مک فادن در این کتاب به جای خلق تعلیق واقعی، به پیچش های داستانیِ غیرواقع گرایانه متوسل شده است. انگار نویسنده ابتدا پایان داستان را تصور کرده و بعد به زور سعی کرده قطعات پازل را کنار هم بچیند، حتی اگر با عقل جور درنیاید. شخصیتها بیش از حد کلیشه ای طراحی شده و پایان بندی کتاب هم به قدری پرسرعت و آشفته است که بیشتر شبیه به فیلم نامه های ضعیفِ رده "ب" می شود. در مجموع، این کتاب نمونه ای از آثار عامه پسندی است که هیجان لحظه ای را به عمق داستانی ترجیح می دهند و برای خواننده ی حرفه ای رمان های معمایی، چیزی جز سرخوردگی به همراه ندارد.
باورم نمیشه نویسنده این کتاب فریدا مک فادنه! با کلی ذوق خریدمش و اوایل برام جالب بود. اما رفته رفته ریتم کند شد و هیجانش از بین رفت. از یجایی به بعد صفحه هات رو فقط رد می کردم تا به پایانش برسم و در کمال تعجب حتی پایانش هم دلچسب نبود. اون همه تغییر راوی برخلاف اینکه باعث پررنگ شدن شخصیت ها و درک موضوع بشه بیشتر خرابشون کرد و داستان رو هم آبکی! مخصوصا در مورد ساشا که اصلا نمی شد باهاش ارتباط گرفت. در کل اگه مثل من به خاطر نویسنده اش کتاب رو دانلود کرده باشید از الان بهتون بگم که قراره حسابی ناامید بشید
یه داستان روانشناختی، معمایی، جنایی، پرهیجان. مثل همییشه فریدا کولاک کرده وشما هنگام خوندن داستان قلبتون تپشش به هزار میرسه واز ترس رو به سکته میرید. همینجا میخوام از مجموعه بی نهایت کاردان وپرتلاش و خوب کتابراه، مخصوصا پشتیبانی محترم تشکر فراوان کنم برای این کتاب فوق العاده که زحمت کشیدن و به درخواست بنده توجه کردند واین اثر زیبا رو برای من وهمه دوستان خوب خواننده، تهیه کردند. لطفا این کتاب رو از دست ندید 😉🫰
داستان جالبی بود، ولی جوری نبود که توقع ش رو داشتم. توقع داشتم مثل یک سریال ژانر جنایی باشه که راجع به پرونده مواد و اووردوز دانشجوها باشه، ولی دراماهای دانشجوها پررنگ تر بود. انگار که پرونده مواد یه موضوع ثانویه ای بود که نویسنده بهش پرداخت و موضوع اولیه درامای بین شخصیت ها بود. از اینکه داستان همه ش از زاویه دید یک نفر نبود و از چند زاویه دید داستان نوشته شده خوشم اومد.
در مجموع قلم مک فادن رو دوس دارم این کتابش هم مثل همه کتابهای قبلیش دوس داشتم و قشنگی کتاب برای من اینبود که شخصیتهای داستان رو جدا و کامل توضیح میداد ینی یک کاراکتر رو تا آخر توضیح میداد و بعد کاراکتر بعدی واز نگاه اون کاراکتر به قضیه نگاه میکرد که بنظرم این کارش عالی بود فقط امتیاز کامل ندادم چون خیلی تخیلی تر از قبلیها بود و یکم با واقعیت از نظر من فاصله داشت
من واقعا دوسش داشتم چون منو کامل یاد کلاس های آناتومی دوران عمومیم مینداخت و برام جالب بود مقایسه نحوه آموزش ما با اونهاچقدر یاد کتابخونه موندنا و درس خوندنا افتادم برای همین دوستش داشتم اما بنظرم اخرش رو خیلی الکی و ناواضح به اتمام رسوند و کاش پایان بندی جامع تر و منطقی تری میداشت. ولی باز هم واقعا خوندنش لذت بخشه.
مثل مرگ مغزی کتاب دیگه همین نویسنده زیادی جزئیات پزشکی آورده بود اما درکل من کتابشو دوست داشتم شاید خیلیا با نظرم مخالف باشن اما پایان اکثر کتاباش که نشون میده دنیا همیشه گل و بلبل نیست و عدالت همیشه هم برقرار نمیشه مثل همین کتاب رو هم خیلی میپسندم
بنظرم با هیجان و کشش داستان های قبلی فریدا خیلی تفاوت داشت همیشه با خوندن کتابهای مک فادن جذب شخصیتها و روند داستان میشدم ولی توی این کتاب جذابیت همیشگی کم بود و کمی حوصله م سررفت که باعث شد خوندن کتاب خیلی طولانی بشه
اصلا باورم نمیشه نویسنده این کتاب مک فادن باشه. از نظر من مزخرف بود. هیچ کششی نداشت و به زور تمومش کردم. پایانشم افتضاح بود مخصوصا وقتی دیدم اون ساشای روانی تهش به خواستش رسید و تاوان گناهشم اونجور که باید پس نداد.
خوب و جذاب بود، منتها بنظرم ایندفعه فریدا اینقدر داستان رو پیچونده بود آخرش از دست خودش هم در رفته بود! نمیخوام اسپویل کنم ولی متوجه میشید داستانی که از دید چند نفر داره تعریف میشه یک جاهایی با هم نمیخونه!
برخلاف بقیهی دوستان، این اولین اثری بود که من از مک فادن خوندم و برام جالب و سرگرم کننده بود، اما طبق نظرات دوستان تصمیم گرفتم حتما کتابهای دیگه ایشون رو هم بخونم چون مسلما خیلی بهترن، تشکر از تیم کتابراه
از اون کتاب هاییه که از همون صفحات اول حس معمایی و دلهره آورش آدم رو با خودش همراه میکنه . داستان مدام باعث میشه به قضاوت هات شک کنی و تا آخر با اطمینان نتونی حدس بزنی حقیقت چیه. از خوندنش لذت بردم
مثل بقیه کتاب های نویسنده خوب بود. قلم شون واقعا خوبه. خیلی جذاب داستان رو شرح میده. ولی خب در تمامی نوشته های ایشون هیچ وقت قاتلین و گناهکاران مجازات نمیشن بلکه بعد از قتل زندگی بهتری پیدا میکنن😏
من که نمیتونم از کتابهای فریدا مک فادن صرف نظر کنم. حتما میخونم. شما هم بخونید. هر لحظه شغبر قابل پیش بینی هست. اتفاقات غیرمنتظرهای که اصلا نمیتونید حدس بزنید چی پیش میاد
جزو یکی از کتابهای ضعیف فریدا مک فادن بود دوست داشتم به شاهکارهای قبلیش بیشتر شبیه باشه. در هر صورت من اینقدر قلم این نویسنده رو دوست داشتم که سریعا خریدمش و زودم تمومش کردم.