نقد، بررسی و نظرات کتاب هزار طیف آبی - چون سون ران

ترجمه عالی بود. 💙👏🏻فصل بندی مشخص کتاب را دوست داشتم و اینکه بدانم راوی هر فصل کیست، مطالعه را برای من راحت تر کرد. خط روایت داستان منظم و روال است؛ ماجرا از نقطه ی شروع آغاز می شود؛ شخصیت ها متناسب وارد و خارج می شوند و نقش خود را ایفا می کنند و روایت های همزمان بدون آنکه خواننده را اذیت کند، بیان می شوند و بعد به نقطه ی پایان می رسیم. پردازش مکان ها شاید در کتاب کمرنگ باشد اما در نظر من اصلا و ابدا اهمیت ندارد؛ ما در کتاب دنبال چیز دیگه ای هستیم؛ البته اضافه کنم نویسنده به مکان های اصلی به خوبی پرداخته و امکان تصویرسازی فراهم است اما محوریت داستان نیستند! شخصیت پردازی نویسنده را دوست داشتم و با تک تک شخصیت ها ارتباط برقرار کردم و موردی را که بیشتر دوست داشتم، سیر تحول کاراکتر ها بود و شخصیت های انتهای داستان همون شخصیت های اول داستان نبودند و تغییرات اساسی داشتند! اطلاعاتی که در خصوص رباتیک در اختیار خواننده قرار می گرفت، به اندازه بود و نه کم بود و نه زیاد و تخصصی!؛ و همچنین ترکیب این اطلاعات واقعی با خیال هم مناسب بود و لوس و بی مزه نبود و سطح خوبی از علمی_تخیلی بود و تخیل فضایی نبود! 😵 💫 و باز مهارت نویسنده را نشان می داد. 👏🏻👏🏻پایان بندی هم خیلی خوب بود و آبکی تمام نشد و بیشتر امتیاز کتاب را از پایان آن دادم. 🙂 و قصد ندارم براتون اسپویل کنم.

کتاب بسیار زیبایی بود. هر کدام از شخصیت ها در این داستان نماد یک مفهوم انسانی هستند؛ مثل فداکاری، استقامت، همدلی و ارزشمندی. پیام اصلی کتاب این است که ارزش هر موجودی به سودآوری یا کارایی او نیست، بلکه به حق زندگی، دیده شدن و محترم شمرده شدن اوست. در واقع کتاب یادآوری می کند که انسانیت فقط در انسان بودن نیست، بلکه در نوع نگاه و رفتار ما با دیگران معنا پیدا می کند.

کتاب ایده جالبی داشت و برای من موضوع جدیدی بود. داستان در مورد رباتی هست که با رباتای دیگه متفاوته و یه اسب مسابقه و چنتا دختر نوجوون