نقد، بررسی و نظرات کتاب اگر شرور بودیم - ام ال ریو

این کتاب برای من تجربه ی جدیدی بود چون با وجودی که کتابای زیادی توی ژانر جنایی معمایی خوندم اما هیچ کدومشون توی یه فضای هنری نبودن. وایب این داستان خیلی خوبه چون اساس کارش بر پایه ی نمایشنامه های شکسپیره و حتی منبع دیالوگ های معمولیش هم به این نمایشنامه ها برمیگرده. کرکترا یه مقدار زیادن ولی وقتی داستان جلو میره و باهاشون آشنا میشه دیگه این موضوع اذیتت نمیکنه چون هر کدومشون رازها و داستان های خودشون رو دارن که مرموزشون میکنه. من موقع خوندن سعی میکردم تک تک شخصیت ها رو تحلیل کنم و توی یادداشت ها هر چیزی که درموردشون نظرم رو جلب میکرد، نوشتم. از اونجایی که به مباحث روانشناسی علاقه دارم، آنالیز کردن این شخصیت ها هم شبیه سروکله زدن با آدمای واقعی بود. اینکه کی مقصر بود منو شگفت زده نکرد چون از قبل فهمیده بودم اما پایانش یه غم عجیبی داشت و همون موقع که فکر میکردی خب دیگه همه چی تموم شد با چند جمله یه شوک بزرگ به خواننده وارد میکرد و درنهایت ما یه پایان باز داشتیم. جمع بندیش جوری بود که هم دلم میخواست گریه کنم هم از هیجان جیغ بکشم! تنها موضوعی که وجود داشت اینه که به خاطر ماهیت داستان بخش های زیادی سانسور شده بود یا در لفافه ترجمه شده بود که یه جاهایی گیج کننده بود جوری که متوجه مفهومش نمیشدی برای همین بهش ۴ ستاره دادم اما در کل کتاب خوبی بود، دوستش داشتم. شاید خوندن زبان اصلیش برای اونایی که به زبانی انگلیسی تسلط دارن تجربه ی بهتری باشه.

" هیچ حسی تسلی بخش تر از مشارکت در گناه نیست " اینها گوشه ای از حرف های اولیور مارکز، دانشجوی تئاتر، در حال تعریف خاطرات ده سال پیش برای کارآگاه بازنشسته ی پرونده ی خودش هست کتابِ جالبی بود، بیشترین چیزی که از کتاب دوست داشتم ژانرش و جزئیاتی بود که از داستان ها توصیف میشد، انگار من هم همراه اون 7 دانشجوی رشته ی تئاتر قدم برمیداشتم، بعد از تموم کردن کتاب یه حس دلتنگی خاصی نسبت به تک تک شخصیت ها و مکان ها داشتم. این کتاب هم برای کسایی که ژانر معمایی و جنایی دوست دارن و هم برای کسایی که نمایشنامه های شکسپیر رو خوندن / نخوندن ولی دوست دارن بخونن مناسبه

حدس زدن معمای اصلی داستان، چیزی که کولبورن می خواست بدونه سخت نبود اما فضای هنری کتاب و اینکه شخصیت ها با جملات شکسپیر با هم صحبت می کردن و پایان بازی که وجود داشت و همچنین یه شوک کوچیک در انتهای داستان این داستان رو جذاب کرده بودند. ترجمه هم خوب بود و من راضی بودم و اونقدر سانسور نداشت و اتفاقات داستان نامفهوم نبودند. خوندنش جالب و سرگرم کننده ست و شخصیت پردازی خیلی خوبی داره. بهتون پیشنهاد می کنم.

بسیار کتاب خوبی بود