نظر آرثئا برای کتاب اگر شرور بودیم

این کتاب برای من تجربه ی جدیدی بود چون با وجودی که کتابای زیادی توی ژانر جنایی معمایی خوندم اما هیچ کدومشون توی یه فضای هنری نبودن. وایب این داستان خیلی خوبه چون اساس کارش بر پایه ی نمایشنامه های شکسپیره و حتی منبع دیالوگ های معمولیش هم به این نمایشنامه ها برمیگرده. کرکترا یه مقدار زیادن ولی وقتی داستان جلو میره و باهاشون آشنا میشه دیگه این موضوع اذیتت نمیکنه چون هر کدومشون رازها و داستان های خودشون رو دارن که مرموزشون میکنه. من موقع خوندن سعی میکردم تک تک شخصیت ها رو تحلیل کنم و توی یادداشت ها هر چیزی که درموردشون نظرم رو جلب میکرد، نوشتم. از اونجایی که به مباحث روانشناسی علاقه دارم، آنالیز کردن این شخصیت ها هم شبیه سروکله زدن با آدمای واقعی بود. اینکه کی مقصر بود منو شگفت زده نکرد چون از قبل فهمیده بودم اما پایانش یه غم عجیبی داشت و همون موقع که فکر میکردی خب دیگه همه چی تموم شد با چند جمله یه شوک بزرگ به خواننده وارد میکرد و درنهایت ما یه پایان باز داشتیم. جمع بندیش جوری بود که هم دلم میخواست گریه کنم هم از هیجان جیغ بکشم! تنها موضوعی که وجود داشت اینه که به خاطر ماهیت داستان بخش های زیادی سانسور شده بود یا در لفافه ترجمه شده بود که یه جاهایی گیج کننده بود جوری که متوجه مفهومش نمیشدی برای همین بهش ۴ ستاره دادم اما در کل کتاب خوبی بود، دوستش داشتم. شاید خوندن زبان اصلیش برای اونایی که به زبانی انگلیسی تسلط دارن تجربه ی بهتری باشه.