معرفی و دانلود کتاب هوش مصنوعی در سینما

معرفی کتاب هوش مصنوعی در سینما

کتاب هوش مصنوعی در سینما نوشته‌ی پائولا مورفی، پژوهشی تحلیلی و میان‌رشته‌ای درباره‌ی نحوه‌ی بازنمایی هوش مصنوعی در تاریخ سینما است؛ اثری که نه‌تنها به بررسی چهره‌های روباتیک و ماشین‌های خودآگاه می‌پردازد، بلکه تحول نگرش انسان به تکنولوژی، هویت و آینده را در بستر روایت‌ها و تصاویر سینمایی واکاوی می‌کند. در این کتاب، سینما به‌مثابه‌ی آزمایشگاهی فرهنگی در نظر گرفته می‌شود که در آن ترس‌ها، امیدها و تخیلات بشر نسبت به هوش مصنوعی بررسی می‌شود.

درباره‌ی کتاب هوش مصنوعی در سینما

پائولا مورفی (Paula Murphy) در کتاب هوش مصنوعی در سینما (AI in the Movies)، گذار از تقابل ساده‌ی انسان/ماشین به وضعیت پیچیده‌تری را ترسیم می‌کند و نشان می‌دهد که چگونه از دهه‌ی هفتاد تا نود میلادی، تصویر ماشین‌های شورشی و تهدیدگر جای خود را به روایت‌هایی داد که در آن‌ها مرز میان انسان و هوش مصنوعی تضعیف می‌شود. آثاری چون The Matrix ،Terminator 2: Judgment Day و Ghost in the Shell در این مسیر نقش کلیدی دارند؛ فیلم‌هایی که دیگر تنها درباره سلطه‌ی ماشین نیستند، بلکه درباره فروپاشی مرزهای هویت انسانی سخن می‌گویند.

کتاب هوش مصنوعی در سینما انتشارات نیماژ همچنین به تغییر زاویه‌ی دید از تهدید بیرونی به بحران درونی می‌پردازد. پائولا مورفی مطرح می‌کند که در سال‌های اخیر، تمرکز از روبات‌های جنگی به سامانه‌های هوشمندی منتقل شده که حضوری ممتد در روند روتین زندگی دارند و با عواطف، حافظه و تنهایی انسانی درگیر می‌شوند. نمونه‌هایی مانند A.I. Artificial Intelligence ،Her و Ex Machina نشان می‌دهند که مسئله‌ی اصلی دیگر نابودی بشر نیست، بلکه پرسش از آگاهی، احساس و امکان رابطه است. کتاب با تحلیل این آثار، نشان می‌دهد که سینما چگونه مفهوم سوژه‌ی انسانی را در برابر هوش مصنوعی بازتعریف می‌کند.

هوش مصنوعی در سینما و تحول انسان و ماشین

هوش مصنوعی در سینما پائولا مورفی در بخش‌های مختلف، از نظریه‌های پساانسان‌گرایی، فلسفه‌ی تکنولوژی و مطالعات فرهنگی بهره می‌گیرد تا نشان دهد بازنمایی هوش مصنوعی صرفا تخیل فانتزی نیست، بلکه بازتابی از دگرگونی‌های اجتماعی و فناوری است. روبات‌های صنعتی تا شبکه‌های عصبی و ذهن‌های شبیه‌سازی‌شده‌ی پیچیده، همگی نشان می‌دهند که هر دوره، تصویر خاصی از دیگری هوشمند ساخته شده است و این روند در سالیان پیش‌رو، همسو با تحولات تکنولوژی و فرهنگی-اجتماعی، ادامه خواهد یافت.

خرید کتاب هوش مصنوعی در سینما به ما نشان می‌دهد که پرسش از هوش مصنوعی، در نهایت پرسش از خود انسان است؛ مرز انسان بودن کجاست و در چه نقطه‌ای این مرز شروع به باریک شدن می‌کند، چه چیزی ما را انسان می‌کند و در مواجهه با این خود دیگر مصنوعی، چه رویکردی را می‌بایست اتخاذ کرد. این اثر توسط الهام جوادپور به فارسی ترجمه شده و انتشارات نیماژ آن را منتشر کرده است.

کتاب هوش مصنوعی در سینما برای شما مناسب است اگر

• به تحلیل‌های عمیق و نظری درباره‌ی نسبت انسان و فناوری علاقه دارید.
• می‌خواهید بازنمایی هوش مصنوعی را فراتر از کلیشه‌های روبات‌های مخرب بشناسید.
• دانشجو یا پژوهشگر سینما، فلسفه تکنولوژی یا مطالعات فرهنگی هستید.
• به مباحث پساانسان‌گرایی و تحول مفهوم هویت انسانی توجه دارید.
• آثار علمی‌تخیلی را با رویکرد تحلیلی و انتقادی دنبال می‌کنید.

در بخشی از کتاب هوش مصنوعی در سینما می‌خوانیم

ستوان دولیتل، فرمانده گروه خسته سفینه ستاره تاریک، بیشتر به منفجر‌کردن بمب‌های اتمی علاقه دارد تا یافتن حیات هوشمند یا کاوش در منظومه‌های شمسی ناشناخته. یکی از خدمه اصلاً فضانورد نیست، بلکه یک تکنیسین سوخت است که در آخرین لحظه جای گروهبان فضانورد، پینبک را گرفته است. بلندپروازی‌های باشکوه فیلم 2001: یک ادیسه‌ی فضایی به روش‌های مختلفی هجو شده‌اند. فضانوردان بی‌حوصله و مایوس و بی‌هدف و ناکارآمد هستند. اگرچه آن‌ها در طول حضورشان در سفینه فقط سه سال پیر شده‌اند، اما سی سال است که در فضا بوده‌اند و این زمان بر سلامت روان آن‌ها تاثیر گذاشته است، به‌ویژه بر تالبی که معاشرت با بقیه خدمه را متوقف کرده است. جست‌وجو برای حیات بیگانه، که به‌طور نمادین با مونولیت‌های فیلم 2001: یک ادیسه‌ی فضایی نشان داده شده بود، به یک تعقیب و گریز در اطراف فضاپیما با یک بیگانه تبدیل شده که به‌طرز مشکوکی شبیه یک توپ ساحلی پادار است. موسیقی کلاسیک و دراماتیک فیلم 2001: یک ادیسه‌ی فضایی، «چنین گفت زرتشت» با آهنگ محلی «بنسون آریزونا» جایگزین شده که توسط جان کارپنتر نوشته شده و در ابتدا و انتهای فیلم پخش می‌شود.

رایانه‌ای شبیه هال وجود دارد اما دارای صدای زنانه آرامی است و مشخص نیست که آیا دارای خودآگاهی است که بتوان به درستی آن را هوش مصنوعی قوی نامید یا خیر. او تقریباً نقش والدینی را با خدمه ایفا می‌کند و روحیه‌ها را تقویت می‌کند: «اوه خوب، تصمیم گرفته‌اید که چاه آسانسور را تمیز کنید.» و تلاش می‌کند تا مسئولیت‌هایشان را «آموزش» دهد. به پین‌بک یادآوری می‌کند که باید به بیگانه غذا بدهد زیرا ایده او بوده که آن را به سفینه بیاورد. بااین‌حال، شخصیت او آن‌قدر توسعه‌ نیافته که بتوان تشخیص داد دارای شناخت مستقل و خودآگاهی است یا خیر. او تنها نقش زنانه در این فیلم را دارد. مانند 2001: یک ادیسه‌ی فضایی، زنان در سفینه فضایی غایب هستند و فقط تصاویری از زنان به صورت نامنظم بر روی دیوارها چسبانده شده‌اند.

فهرست مطالب کتاب

یادداشت دبیر
مقدمه
1: هوش مصنوعی در دنیای واقعی، هوش مصنوعی در فیلم‌ها
در دنیای واقعی
هوش
آزمایش تورینگ
سال‌های اولیه
آزمایش اتاق چینی
فرضیه آموزش اولیه فیزیکی
هوش مصنوعی احساسی
هوش محیطی
هوش مصنوعی توزیع شده و چند عاملی
بارگذاری خودآگاهی
تکینِگی
در فیلم ها
نگرش‌ها نسبت به هوش مصنوعی
انواع هوش مصنوعی
جفت بصری و آشکارسازی هویت هوش مصنوعی
شخصیت‌های موازی‌، جفت و دورگه‌ها
جنسیت
تولید مثل و فرزندپروری
مرگ و فناپذیری
2: فناوری‌هراسی پدرسالارانه مردان سفیدپوست طبقه متوسط
صرفا یک ابزار
عصیان ماشین
من، آلفا 60
«من می‌ترسم، دیو»
3: خوش‌بینی امریکایی، بدبینی امریکایی
این صدای کنترل جهانی است
فکر می‌کنم، پس هستم
پسر، ماشین‌ها خدمگذاران انسان هستند
من زنده‌ام!
این یه رباته... یه ربات لعنتی!
4: هوش مصنوعی دیجیتال
تقدیم به کسانی که دوستشان دارم
بازی عجیب
آیا من خواب خواهم دید؟
هم‌زمان، در دنیای واقعی...
5: هوش مصنوعی رباتیک و واکنش‌های احساسی انسان
تکه‌تکه‌کردن نداریم!
بیش از یک ماشین
حیف که او زنده نخواهد ماند، اما از طرفی، مگر کسی زنده خواهد ماند؟
برای یک انسان بد نبود!
6: گفتمان پساانسان‌گرایی
ماشین‌ها هم به عشق نیاز دارند
در حال جست‌وجو...
انسانی‌تر شدن
ما می‌توانیم لبخند بزنیم، گریه کنیم و زخمی شویم
مدت‌ها پیش، این یک داستان علمی-تخیلی بود
او یک انسان نیست
من خودم هم اینجا غریبه هستم
7: توسعه فناوری هوش مصنوعی در جهان واقعی
همه‌شان یک شکل هستند
اون خیلی واقعیه، اما نیست
ما باید شما را از دست خودتان نجات دهیم
نرم‌افزار و فضای مجازی
یک نفر وصل شده است
این تکامل است، عزیزم
مکانیزم‌ها و ماده
8: ربات‌های انسان‌نما
به‌عنوان یک دوست/اسباب‌بازی
این فقط گوشت و خون است
محکوم به انقراض
من چه هستم؟
زندگی همیشه راه خود را پیدا می‌کند
به نظر میاد تو یک جوی خوب باشی
9: خودآگاهی دیجیتال
دنیای جدید
من این را تعالی می‌نامم
یک گوسفند سیاه
آیا من یک شخص هستم؟
به من بگو، آیا مادرت را یاد می‌آوری؟
هرجا و همه جا