معرفی و دانلود کتاب مبارز: تاریخچه فوتبال علیه فاشیسم

معرفی کتاب مبارز: تاریخچه فوتبال علیه فاشیسم

فوتبال، این ورزش جمعی در طول حیات خود همواره چیزی بیش از یک سرگرمی ساده یا رشته‌ی ورزشی صرف بوده است. کریس لی در کتاب مبارز: تاریخچه فوتبال علیه فاشیسم، با روایت مجموعه‌ای از جستارها نشان می‌دهد که فوتبال چگونه در مقاطع مختلف تاریخ، به ابزاری برای مقاومت در برابر رژیم‌های دیکتاتوری و جریان‌های فاشیستی تبدیل شده است.

درباره‌ی کتاب مبارز: تاریخچه فوتبال علیه فاشیسم

شاید عجیب و دور از ذهن به نظر برسد که فوتبال تا چه اندازه بر مبارزات علیه فاشیسم و راست افراطی تأثیرگذار بوده است؛ اما اگر سطور تاریخ را ورق بزنیم، به نمونه‌های بسیاری از این نقش برمی‌خوریم. از تأثیری که فوتبالیست‌ها در سال‌های جنگ جهانی دوم بر روحیه و مقاومت جمعی گذاشتند، تا زمانی که مستطیل سبز به ابزاری برای جلب توجه جهانیان به دیکتاتوری‌های تمامیت‌خواه آمریکای لاتین بدل شد؛ و حتی آنجا که فینال جام حذفی پرتغال در سال 1969، به شکلی غیرمنتظره، پایه‌های دیکتاتوری سالازار را به لرزه درآورد.

کریس لی (Chris Lee) در کتاب مبارز: تاریخچه فوتبال علیه فاشیسم (The Defiant: A History of Football Against Fascism) با زبانی ساده و با ذکر رویدادهای واقعی از مستطیل سبز، مواردی این چنینی را به شکل سرگرم‌کننده، جذاب و آموزنده بیان می‌کند.

در کتاب مبارز، که نگاهی به تاریخ معاصر جهان دارد، نقش فوتبال در یک قرن اخیر و سهم آن در به تنگنا کشاندن حکومت‌های فاشیستی و راست افراطی بررسی می‌شود. کریس لی در این کتاب، با روایت مجموعه‌ای از جستارها و ناداستان‌ها، به نمونه‌هایی از دوره‌های تاریخی مختلف می‌پردازد: از ایتالیا در دوران موسولینی و اسپانیای تحت حکومت فرانکو، تا آلمانِ هیتلر و پرتغالِ سالازار.

با بررسی فوتبال در ادوار مختلف تاریخ متوجه خواهیم شد که این ورزش همواره فراتر از یک رشته‌ی ورزشی عمل کرده و بسیاری از جدال‌های سیاسی، مذهبی و اجتماعی، رویارویی ملت‌های درگیر جنگ و تضادهای قومیتی در همان استادیوم‌هایی رقم خورده‌اند که میعادگاه فوتبال‌دوستان بوده‌اند. کتاب تاریخچه فوتبال علیه فاشیسم، به نمونه‌های الهام‌بخش فراوانی از هواداران، بازیکنان و باشگاه‌هایی می‌پردازد که در بزنگاه‌های تاریخی، فوتبال را به ابزاری برای مقاومت و مقابله با فاشیسم و راست افراطی بدل کرده‌اند.

فوتبال، میدان بازی فاشیسم

علاقه‌ی راست افراطی به فوتبال بر کسی پوشیده نیست. فاشیست‌ها که ناسیونالیست‌های افراطی به حساب می‌آمدند، فوتبال را زمینه‌ی خوبی برای ابراز احساسات ملی‌گرایانه می‌دیدند. فوتبال همان چیزی بود که فردزدایی می‌کرد و همه را زیر پرچم ملی‌گرایی به شکل واحد جمع می‌کرد. از نقطه نظر فاشیست‌ها، این رشته‌ی ورزشی بستر خوبی برای نمایاندن هویت ملی بود. اما کتاب مبارز: تاریخچه فوتبال علیه فاشیسم، نشان می‌دهد که چگونه این ابزار تبلیغاتی راست افراطی بر ضد خودش تبدیل شد و چگونه فوتبالیست‌هایی که تحت لوای حکومت دیکتاتوری زیست می‌کردند از این بستر برای نمایش نارضایتی و نافرمانی سود بردند.

راست افراطی هرگز تصور نمی‌کرد ابزاری که سال‌ها برای تبلیغات ایدئولوژیک از آن بهره می‌برد، روزی علیه خودش به کار گرفته شود. فوتبال، که رژیم‌های دیکتاتوری سال‌ها از آن به‌عنوان ابزار مشروعیت و انحراف افکار عمومی استفاده می‌کرد، ناگهان به تریبون اعتراض سیاسی تبدیل شد.

کتاب مبارز: تاریخچه فوتبال علیه فاشیسم دقیقاً بر همین تناقض دست می‌گذارد؛ جایی که فوتبال، به‌جای ابزار قدرت، به زبان اعتراض بدل می‌شود. کریس لی نشان می‌دهد چگونه استادیوم‌ها، زمین‌هایی که قرار بود محل نمایش اقتدار باشند، به صحنه‌های مقاومت خاموش و گاه آشکار تبدیل شدند. این کتاب روایت لحظه‌هایی است که فوتبال از کنترل قدرت خارج شد و در کنار مردم ایستاد. لحظه‌هایی که ثابت می‌کنند حتی یک بازی هم می‌تواند تاریخ را تحت تأثیر قرار دهد.

کتاب مبارز: تاریخچه فوتبال علیه فاشیسم با ترجمه‌ی بهنام جعفرزاده توسط نشر خوب منتشر شده است.

کتاب مبارز: تاریخچه فوتبال علیه فاشیسم برای شما مناسب است اگر

• به پیوند میان فوتبال، سیاست و تاریخ علاقه‌مندید و می‌خواهید ببینید چگونه یک ورزش مردمی می‌تواند به ابزاری برای مقاومت و کنش سیاسی بدل شود.
• به تاریخ معاصر جهان و روایت‌های کمتر شنیده‌شده از ایستادگی در برابر فاشیسم علاقه‌مندید.

در بخشی از کتاب مبارز: تاریخچه فوتبال علیه فاشیسم می‌خوانیم

در اولین دیدار برزیل در مرحلۀ گروهی جام جهانی در مار دل پلاتا در سوم ژوئن 1978، برزیل 0-1 از سوئد عقب بود تا اینکه رِینالدو، مهاجم گلزن اتلتیکو مینیرو، از یک ارسال به دهانۀ دروازه استفاده کرد و کار را به تساوی کشاند. رینالدو در شادی بعد از گلش بی‌حرکت ایستاد و پیش از اینکه هم‌تیمی‌هایش را در آغوش بگیرد، مشتِ گره‌کردۀ دست راستش را لحظه‌ای بالا گرفت. این کار او که دیکتاتوری برزیل را برآشفت، به شادی گل ویژۀ رینالدو معروف شد. فدراسیون ورزش‌های برزیل که نظامیان آن را اداره می‌کردند، به او توصیه کرده بودند که این حرکت را که با سوسیالیسم مرتبط است، به نمایش نگذارد. رینالدو در مصاحبه‌ها و در زندگی‌نامه‌اش گفته است که رژیم قصد داشت چهرۀ او را مخدوش کند و او احساس می‌کرد طرد شده است زیرا هیچ کسی در برزیل علیه رژیم حرف نمی‌زد. رینالدو که هواداران اتلتیکو مینیرو به او لقب اُ رِی (پادشاه) داده بودند، به دلیل مصدومیت، برای جام جهانی 1982 اسپانیا انتخاب شد، درست زمانی که برزیل واقعاً به یک مهاجم گل‌زن نیاز داشت.

رینالدو چند سال جلوتر از زمانه‌اش بود زیرا در اوایل دهۀ 1980، جنبشی جدید و تأثیرگذار در سائوپائولو دموکراسی کورنتیانس ظهور کرد. با اعمال قانون عفو ‌1979 که عفو بیشتر زندانیان سیاسی را رقم زد و برخی از مخالفان تبعیدی را قادر ساخت به کشور بازگردند، شرایط در برزیل اندکی بهبود یافت. این قانون همچنین شانس تشکیل احزاب سیاسی جدید و سرانجام، انتخابات آزاد را فراهم کرد. در کورینتیانس پائولیستا، باشگاه ورزشی تأثیرگذار ساپائولو که به نام یک تیم آماتور انگلیسی است که در تور سال 1910 در برزیل، الهام‌بخش پایه‌گذارانش شد بازیکنان از قبل نشان داده بودند که دموکراسی چطور عمل می‌کند و هوادارانشان را ترغیب کردند که از باشگاه پیروی کنند.

فهرست مطالب کتاب

مقدمۀ مجموعه
یادداشت مترجم
پیشگفتار
یادداشت نویسنده
1: ایتالیا
2: ایبری
3: اروپای مرکزی و غربی
4: اروپای شرقی و بالکان
۵: آمریکای لاتین
6: بریتانیا
نتیجه‌گیری
نام‌نامه