کتاب صوتی نامه‌ای به پسرم موسی: کتاب سوم مجموعه نامه‌های بلوغ

کتاب صوتی نامه‌ای به پسرم موسی نوشته‌ی علی صفایی حائری، سومین مجلد از سری کتاب‌های «نامه‌های بلوغ» است؛ مجموعه‌ای پنج جلدی که علی صفایی حائری هر یک از آن‌ها را خطاب به یکی از فرزندانش نوشته است و در آن‌ها آموزش‌هایی برای دوره‌ی بلوغ را در اختیار مخاطبان نوجوان قرار داده است.

درباره‌ی کتاب صوتی نامه‌ای به پسرم موسی

دوران بلوغ یکی از مهم‌ترین دوره‌ها در زندگی است که نه تنها جسم افراد، بلکه افکار و عقایدشان نیز دستخوش تغییر و تحول می‌شود. در دین اسلام،‌ دوران بلوغ زمانی برای آغاز تکالیف شرعی نیز هست و مسلمانان از همین زمان، به نوجوانانشان یاد می‌دهند که چطور باید در کنار یادگرفتن وظایف و مسئولیت‌های پیش از بزرگسالی، تکالیف و وظایف دینیشان را نیز یاد بگیرند و در زندگی به کار ببرند.

علی صفایی حائری یکی از همان آموزگاران انقلابی است که برای هدایت نوجوانان در هنگام بلوغ،‌ مجموعه‌ای پنج جلدی را آماده کرده که در آن،‌ اخلاق و مرام مسلمانی را به آن‌ها آموزش می‌دهد. این مجموعه که هر جلدش در قالب نامه‌ای به فرزندان خود نویسنده نوشته شده است،‌ پسران و دختران نوجوان را راهنمایی می‌کند که در کنار رعایت اخلاق اسلامی، به اطاعت از قوانین انقلاب اسلامی نیز پایبند باشند.

از آن‌جا که انقلاب اسلامی همواره مورد تهاجم فرهنگی و غیرفرهنگی از سوی گروه‌های مختلف بوده، علی صفایی حائری نوجوانان را تشویق می‌کند تا در راه حفظ آرمان‌های انقلاب، از خود استقامت و پایداری نشان بدهند. حفظ اخلاق شایسته و تلاش برای کسب رضای پروردگار نیز، از جمله مضامینی هستند که نویسنده در کتاب صوتی نامه‌ای به پسرم موسی به آن‌ها پرداخته است. نوجوانان می‌توانند با شنیدن این کتاب، برای حفظ سلامت روحشان تلاش کنند و خود را از گناه و نافرمانی دور نگه دارند.

کتاب صوتی نامه‌ای به پسرم موسی کاری از نشر صوتی لیله‌القدر است. این کتاب را با صدای نجم‌الدین شریعتی می‌شنوید.

کتاب صوتی نامه‌ای به پسرم موسی برای چه کسانی مناسب است؟

این کتاب را به نوجوانان مسلمان و انقلابی توصیه می‌کنیم.

در بخشی از کتاب صوتی نامه‌ای به پسرم موسی: کتاب سوم مجموعه نامه‌های بلوغ می‌شنویم

نتیجه‌ی اطلاعت و تقوا این است که تو بن‌بستی نخواهی داشت و مرضو خواهی بود،‌ آن هم رزقی که وابستگی و رذالت در آن نباشد و حساب‌شده نباشد چون کسانی که بر خدا تکیه دارند نه بر فکر و عقل و نه بر عشق و ایمان و نه بر عمل و طاعت خویش، این‌ها را خدا کفایت می‌کند و او در راه نمی‌ماند و به مقاصد خویش می‌رسد. شاید همیشه این نکته بر اهل معنا مطرح باشد که از چه کسی و با چه کسی بوده‌اند و این نکته مطرح باشد که در رکاب صاحب دلی باشند که به گفته‌ی حافظ: «اشک آلوده‌ی ما گرچه روان است ولی، به رسالت سوی او پاک‌نهادی طلبیم.»