کتاب صوتی آبی‌تر از گناه: یا بر مدار هلال آن حکایت سنگین‌بار

روایتی رازآلود در یک بستر تاریخی! کتاب صوتی آبی‌تر از گناه نوشتهٔ محمد حسینی رمانی جنایی - معمایی است و از زبان مردی روایت می‌شود که کسانی را به قتل رسانده و حالا به شکل اعتراف گونه‌ای دلیل قتلش را شرح می‌دهد. این رمان درخشان در سال 1383 برنده جایزه ادبی هوشنگ گلشیری و مهرگان ادب شد.

درباره کتاب صوتی آبی‌تر از گناه:

عصمت، پیرزنی با اصل‌ونسب و درواقع یک شاهزاده قجری است که در کنار همسرش زندگی خود را می‌گذرانند. اما در یکی از روزها کسی آن‌ها را به قتل می‌رساند ... اما قاتل کیست؟

شروع کتاب آبی‌تر از گناه به این شکل است. رمان از زبان پسر جوان شهرستانی روایت می‌شود که زندگی‌اش را تعریف می‌کند. او برخلاف مخالفت پدر و مادرش، برای یافتن شغل به تهران می‌آید و حالا گویی در حال اعتراف کردن است. او در آغاز قتل را گردن نمی‌گیرد و خود را پسری ساده و بی‌شیله پیله معرفی می‌کند. اما بازجویی‌هایی که او را تحت‌فشار قرار می‌دهند ترس و وحشتی را در دلش زنده می‌کند که مخاطب متوجه تناقض‌هایی در میان حرف‌هایش می‌شود.

محمد حسینی رمان حاضر را با زبانی ساده نوشته و با همین زبان ساده و فضاسازی فوق‌العاده کاری کرده که شنونده تا پایان داستان با او همراه شود. مخاطب در تمام طول داستان با نوعی ابهام و سردرگمی مواجه است و در نهایت غافلگیری عجیبی انتظارش را می‌کشد. شخصیت اصلی داستان در ابتدا کارش خواندن کتاب برای دیگران بود. او به خانهٔ پیرزن و پیرمرد می‌رفت و برای آن‌ها شعر می‌خواند و مزدش را می‌گرفت.

اما هرچه به پایان کتاب نزدیک می‌شوید، می‌توانید نقش پررنگ تاریخ و مسائل اجتماعی را نیز در آن مشاهده کنید. مسائلی مثل انتقام فقرا از ثروتمندان چیزی است که در داستان مدام به آن اشاره می‌شود. همچنین شروع و پایان داستان نیز جمله‌ای مشترک است: «من کسی را نکشتم، همه چیز از آن عکس شروع شد.» با همین یک جمله می‌توانید حدس بزنید که کسی کشته شده و مظنون اصلی هم کسی جز راوی نیست.

نکته جالب توجه رمان آبی‌تر از گناه آن است که راوی در تمام طول داستان سعی دارد تا مخاطب را به شکلی فریب دهد و در این کار نیز تا حد زیادی موفق شده است. او ادعا دارد که عقیم به دنیا آمده و هیچ تمایلی به جنس زن ندارد. اما علاقه‌ای که به عصمت - پیرزنی که برایش کتاب می‌خواند - دارد، به شکل عجیب و رازآلودی در تمام طول داستان خود را نشان می‌دهد.

اشارات واضحی که نویسنده به مشروطه، معضلات اجتماعی آن دوران و شخصیت‌های تاریخی آن زمان می‌کند، داستان را در ردهٔ رمان‌های تاریخی و اجتماعی نیز قرار می‌دهد. مسئلهٔ مهم دیگری که پیچیدگی اصلی رمان را شکل می‌دهد، موضوع تناقض است که در همهٔ مؤلفه‌های داستان وجود دارد. با پیشروی هرچه بیشتر در آن این تناقض به جزئی جدایی‌ناپذیر از این روایت تبدیل می‌شود.

رمان آبی‌تر از گناه را می‌توان داستانی ابهام‌آلود دانست که حتی در پایان آن هرگز متوجه نمی‌شوید که آیا راوی واقعاً قاتل بود یا خیر. شما تنها شنوندهٔ تک‌گویی‌های او هستید که گویی در نزد بازجویانی که در داستان هیچ حضوری ندارند، به شکل اعتراف گونه‌ای روایت می‌شوند.

کتاب صوتی آبی‌تر از گناه مناسب چه کسانی است؟

اگر به رمان‌های جنایی و داستان‌های تاریخی و اجتماعی علاقه دارید، شنیدن این داستان می‌تواند برایتان جذاب و لذت‌بخش باشد.

محمد حسینی را بیشتر بشناسیم:

این نویسنده، روزنامه‌نگار و ویراستار معاصر ایرانی در سال اسفند سال 1350 به دنیا آمد. او در سال‌های 1378 تا 1396 به‌عنوان ویراستار و کارشناس کلیه کتاب‌های نشر ققنوس فعالیت داشت و از سال 1387 نیز مدیریت تحریریه و دبیری بخش داستان نشر ثالث را نیز برعهده دارد. ازجمله آثار دیگر محمد حسینی می‌توان به کتاب‌های «ده داستان‌نویس»، «یکی از همین روزها ماریا»، «ریخت‌شناسی قصه‌های قرآن»، «به دنبال فردوسی»، «به دنبال امیرکبیر»، «نمی‌توانم به تو فکر نکنم سیما»، «قصه‌های شاهنامه»، «کنار نیا مینا» و «آن‌ها که ما نیستیم» اشاره کرد.

جوایز و افتخارات محمد حسینی:

- برنده جایزه کتاب سال استان قزوین برای کتاب «آن‌ها که ما نیستیم»
- کسب عنوان اثر برگزیده جشنواره رشد برای کتاب به دنبال فردوسی
- کسب رتبه دوم پژوهش از دومین جشنواره قصه‌های قرآنی برای کتاب «ریخت‌شناسی قصه‌های قرآن»
- کسب عنوان بهترین کتاب کودک و نوجوانان به انتخاب مخاطبان برای کتاب «داستان‌های شاهنامه»

در بخشی از کتاب صوتی آبی‌تر از گناه می‌شنویم:

حتی مهتاب اونجا بود. از روی حماقت اومده بود. لابد تعقیبم کرده بود. اما اینا به اون ربطی نداره. ابدا راجع به شیشه حرف نزدیم. گفتم که شیشهٔ شربت سینه بود و از همون بیرون شیشه پیدا بود که دکتر توش پودر ریخته. رنگش معلوم نبود. از روی شیشه به کرم می‌زد یا شکلاتی روشن. شب بود که رسیدم خونه. مثل همیشه تنها بودم.

هیچ‌کس همرام نبود تا چه برسه به مهتاب. غیرممکنه گفته باشه همرام بوده. شاید صبح اومده و رفته بوده. وقتی که نبودم. شاید جایی کمین کرده و بعد دنبالم راه افتاده بود. یعنی ماشین گرفته و گفته بوده تعقیبش کن. گفتم که کلید داشت. نمی‌دونستم کی میاد و کی میره. فقط حس میکردم که یه کسی اومده و رفته.

کسی هم یعنی اون. می‌رسیدم خونه و می‌دیدم همه جا مرتبه. میدیدم ظرفا شسته شده و همه چیز رفته سرجای خودش. حتی لباسای توی حموم هم می‌شست. یه بار حتی دیدم فرش روی پشت بوم شسته و پهن کرده تا خشک بشه.