کتاب صوتی اعترافات شهر خدا

کتاب صوتی اعترافات شهر خدا، سفرنامه‌ای به قلم سید مجید حسینی است. او در این اثر ارزنده، با زبانی شاعرانه و پراحساس، ماجرای سفر خود به ریاض و زیارت خانه‌ی خدا در شهر مکه را روایت کرده است؛ روایتی که در عین برخورداری از وجه مستندگونه، آکنده از ظرایف ادبی و لطایف فکری‌ست.

درباره کتاب صوتی اعترافات شهر خدا:

سفرنامه‌ یکی از معدود انواع ادبی است که هیچ‌گاه از رونق و اعتبار نیفتاده، و همواره مورد توجه نویسندگان در فرهنگ‌های گوناگون بوده است. دلیل این امر احتمالاً ناشی از این واقعیت است که نویسنده هنگام نوشتن سفرنامه، خود را فارغ از تمام محدودیت‌ها و قیدوبندهایی می‌بیند که معمولا در کار نگارش وجود دارد. تنها شرط لازم برای نوشتن یک سفرنامه‌ی خوب، صداقت و خود بودن است. از سوی دیگر، سفرنامه ژانری منعطف است و امکانات ادبی بالقوه‌ای دارد که از نظر نویسندگان خوب دور نمی‌ماند؛ سید مجید حسینی در کتاب صوتی اعترافات شهر خدا، به خوبی توانسته این امکانات بالقوه را به خدمت بگیرد، و در قالب یک سفرنامه، اثری تماماً ادبی خلق کند.

حسینی در این اثر ماجرای عزیمتش به حجاز را شرح داده است؛ شرحی پرآب‌وتاب، که سرشار از ظرافت‌های فکری و زبانی است. شور مذهبیِ مولف، در خط به خط این اثر موج می‌زند. زبان او، به تناسبِ درونمایه‌ی اثرش، توأمان از خاک و افلاک نشان دارد. بهتر است شرح دقیق‌ موضوع کتاب را از قول خود نویسنده بخوانیم:

«در این سفر سه پسر همراهم هستند؛ دو درون و یکی بیرون. جنگ و دعوا، قیل و قال و گفت وگوی این سه پسر تمام مسیر سفرم را در هم ریخت و سفرم شده آشتی دادن این دو نفر. پسر اول، جوانی است در درونم که ده سال پیش در چنین روزهایی به این سرزمین آمد؛ سخت مودب است، اهل قرآن، نماز و همه متون مذهبی. پسر دوم اما سخت بازیگوش است، گوشش به حرف‌ها، متن‌ها گرفتار نیست. تو گویی اصلا زاده شده که گوش ببندد و دهان باز کند و البته زبان سرخ سر سبز می‌دهد بر باد... پسر سومی هم هست که جزء من است اما در بیرونم. بخشی از وجود اما خارج از وجود: پسرم امیر که همراهم است...»

چنانچه از همین چند سطر پیداست، آنچه در کتاب اعترافات شهر خدا کانون توجه قرار گرفته، تقابل‌های درونی و بیرونیِ راوی است، که می‌توان آن‌ها را بازنمودی از تقابل امر الهی و امر دنیوی نیز دانست. حال، سوالی که سر برمی‌آورد این است: آیا پسرانی که درون راوی این سفرنامه زندگی می‌کنند، سرانجام روزی حرف یکدیگر را خواهند فهمید؟

کتاب صوتی اعترافات شهر خدا مناسب چه کسانی است؟

علاقه‌مندان به روایت‌ها و سفرنامه‌های مذهبی، از گوش سپردن به این کتابِ گویا لذت خواهند برد.

با سید مجید حسینی بیشتر آشنا شویم:

وی در سال 1358، در خراسان رضوی به دنیا آمد. حسینی دکترای خود را در رشته‌ی علوم سیاسی و از دانشگاه تهران اخذ نموده است. از جمله‌ی آثار این نویسنده و روزنامه‌نگارِ خوب معاصر، می‌توان عناوین پیش‌رو را برشمرد: «مرگ آقای سعدی در پاریس، هاروارد مک دونالد، کلوخ‌های بلور.»

در بخشی از کتاب صوتی اعترافات شهر خدا می‌شنویم:

دم غروب، هوا که بهتر شده بود، با امیر مشغول عکاسی بودیم. داخل صحن مسجدالنبی، یک مرد کُرد، با لباس کردی، و چفیه‌ی دور کمربسته، بی‌اجازه وارد عکس ما شد. کنار کالاسکه‌ی امیر ایستاد. خنده به لب ژست پهلوانی گرفت، و عکس انداخت و شروع کرد با امیر بازی کردن. مردی حدوداً پنجاه ساله با قدی بلند، و چشمانی ریز، ته‌ریش جوگندمی، و لباس خاکستری کردی. همان وسط صحنه نشستیم دور هم به گپ و گفت. مرد کرد اسمش معروف محمدمصطفی بود، اهل سلیمانیه‌ی عراق. به او گفتم: «شنیدم کردستان عراق پس از صدام آباد شده.» با رضایت تأیید کرد، و البته با غمی فراوان، از دوران صدام یاد کرد. می‌گفت: «صدام کردها را از بین برد. کشتار کرد.» هی اسم حلبچه می‌آورد و کشتار حلبچه. با خودم گفتم اینجا کنار قبر نبی، سخن از حلبچه چیست دیگر؟ ادامه داد: «هزاران زن و کودک کرد را صدام در حلبچه کشت.» سوال کردم: «از خانواده‌ی شما هم، کسی آنجا بود؟» خندید و گفت: «بیست و دو نفر...»!