کتاب صوتی سلام همسایه؛ خرت و پرت‌های گمشده

کتاب صوتی سلام همسایه؛ خرت و پرت‌های گمشده نوشته‌ی کارلی آنه وست، اولین داستان از مجموعه سلام همسایه است و قصه‌ی پسری نوجوان را به تصویر می‌کشد که با رفتن به محل زندگی جدیدش، راز یک معمای ترسناک و عجیب را کشف می‌کند. این مجموعه کتاب در زمره پرفروش‌ترین‌ها قرار گرفته است.

درباره مجموعه کتاب صوتی سلام همسایه:

مجموعه‌‌ داستان‌های ترسناک و پر رمز و راز سلام همسایه (Hello Neighbor Collection) اقتباسی از یک بازی ویدئویی پرطرفدار به همین نام است که کارلی آنه وست براساس آن داستانی جذاب و پر دلهره برای کودکان و نوجوانان نوشته است.

درباره کتاب صوتی سلام همسایه؛ خرت و پرت‌های گمشده:

کتاب صوتی سلام همسایه؛ خرت و پرت‌های گمشده (Missing Pieces) به عنوان اولین اثر از این مجموعه درباره پسری تنها به نام نیکی راث است که به تازگی به همراه خانواده خود به شهر رِی‌وِن‌بروک نقل مکان کرده‌اند؛ شهری که همه یکدیگر را می‌شناسند و رازهایی را در میان خود دارند.

نیکی نیز با پسر همسایه روبه‌رویی‌شان، آرون دوست می‌شود و پس از مدت زمانی اندک صمیمیت زیادی بین‌شان شکل می‌گیرد. اما نیکی می‌داند که بیشتر مردم شهر از آرون و خانواده‌اش می‌ترسند و این مسئله او را آزرده خاطر می‎کند.

سرانجام زمانی داستان کتاب سلام همسایه؛ خرت و پرت‌های گمشده به اوج خود می‌رسد که نیکی متوجه رازی دردناک و هراس آور می‌شود؛ اینکه سال گذشته دختر بچه‌ای هشت ساله در ترن هوایی جانش را از دست داده و همه شهر گمان می‌کنند که ارتباط‌هایی میان این حادثه و خانواده آرون پیترسون وجود دارد.

کتاب صوتی سلام همسایه؛ خرت‌و‌پرت‌های گمشده برای چه کسانی مناسب است؟

شنیدن «سلام همسایه؛ خرت و پرت‌های گمشده» به تمامی کودکان و نوجوانان علاقه‌مند به داستان‌های ترسناک و معمایی پیشنهاد می‌شود.

کارلی آنه وست را بیشتر بشناسیم:

او نویسنده‌ای استرالیایی‌ست که تاکنون دو رمان به نام‌های «پری دریایی شدن و چانه زنی» را در ژانر وحشت و معمایی نوشته است. کارلی آنه وست (Carly Anne West) توانست با نوشتن مجموعه جذاب سلام همسایه به شهرت و محبوبیت فراوانی برسد.

در بخشی از کتاب صوتی سلام همسایه؛ خرت و پرت‌های گمشده می‌شنویم:

آلاچیق بیرون پنجره صدا میده و من رو از خواب خرگوشی بیدار می‌کنه. دوباره کابوس سوپرمارکت رو می‌دیدم؛ دوباره پاهام از لبه‌ی سبد چرخدار خرید آویزون بود و سردی فلز رو روی پوستم احساس می‌کردم. دوباره قوطی‌های کنسرو اون بالا بودن. یه در قهوه‌ای بزرگ اونجا بود، با پادری پلاستیکی که جلوی اون روی زمین پهن کرده بودن. این مرتبه خودم رو از سبد خرید بیرون کشیدم؛ در رو باز کردم اما خبری از محوطه خروجی سوپرمارکت نبود. در هر سمت یک تونل بی‌نهایت بود؛ راهروهای تاریکی که سر از ناکجا در می‌آوردن. هیچ وقت انقدر نترسیده بودم.

به دنبال مامان بزرگم می‌گردم تا به مامانم بگه مراقب اون گرگ باشه که شب‌ها چشم‌های تیزبینی داره. هرچه قدر که من از کابوس‌هام بدم میاد، مامان بزرگم بیشتر بدش میومد و این خیلی عجیبه چون من هیچ وقت کابوس‌هام رو براش تعریف نکرده بودم.