کتاب صوتی گربه مادرم

کتاب صوتی گربه مادرم از دو داستان بلند تشکیل شده و کارلوس فوئنتس به عنوان یکی از مشهورترین داستان‌نویسان آمریکای لاتین، قصه زندگی زنان و مردان مکزیکی را به تصویر می‌کشد که هر یک با مشکلات خاص خود دست و پنجه نرم می‌کنند.

درباره کتاب صوتی گربه مادرم:

کتاب حاضر از دو داستان بلند به نام‌های گربه مادرم و همدم خوب تشکیل شده است. کارلوس فوئنتس این بار حال و هوایی زنانه را برای نوشتن داستان‌هایش انتخاب کرده و برخلاف سنت‌های ادبی رایج در آمریکایی لاتین کتاب صوتی گربه مادرم (En bonne compagnie: suivi de La chatte de ma mère) را نوشته است.

داستان «گربه مادرم» زندگی خانواده‌ای را توصیف می‌کند که شخصیت‌های اصلی آن زنانی از طبقات مختلف جامعه هستند. از پیرزنی نیمه بورژوا گرفته تا کلفت فقیر فرانسوی‌اش. اما قصه از زبان دختری به نام لتیسیا روایت می‌شود که از گربه مادرش بیزار است و حضور آن باعث حسادتش می‌شود. یک گربه ماده سفید پشمالو که بسیار مورد توجه مادر خانه قرار گرفته و در جای جای کتاب، دختر تنفرش را نسبت به این حیوان نشان می‌دهد. اما در لایه‌های عمیق‌تر داستان گربه مادرم، متوجه می‌شوید که کینه ورزی لتیسیا به یک گربه ظاهری‌ست و آنچه که او را به شدت ناراحت می‌کند، رفتارها و شخصیت نفرت‌انگیز مادرش است.

نویسنده در بخش اول کتاب گربه مادرم به خوبی توانسته یک فضای زنانه بی‌نظیر خلق کند و در کنار موشکافی‌ کردن روحیه‌ی شخصیت‌ها، طبقات اجتماعی و فرهنگی مختلف در جامعه مکزیک را نشان دهد.

داستان دوم کتاب نیز همدم خوب نام دارد و کارلوس فوئنتس زندگی یک جوان مکزیکی را به تصویر می‌کشد که همراه با مادرش در کشور فرانسه زندگی می‌کنند. مادر این پسر جوان حال مساعدی ندارد و ممکن است هر آن مرگ به سراغش بیاید؛ به همین خاطر از فرزندش درخواست می‌کند تا به وطنش بازگردد و به زندگی در غربت عادت نکند.

این وصیت باعث می‌شود که آلخاندرو برای بازگشت به مکزیک وسوسه شود و باقی زندگی‌اش را در آنجا سپری کند. همچنین براساس نظرات عده‌ای از منتقدان، داستان همدم خوب اقتباسی از دوران جوانی خود فوئنتس است.

کتاب صوتی گربه مادرم به چه کسانی پیشنهاد می‌شود؟

اگر از طرفداران ادبیات آمریکای لاتین هستید و می‌خواهید داستان‌هایی در سبک اجتماعی و کمدی سیاه بشنوید، این کتاب برای شما مناسب است.

کارلوس فوئنتس را بیشتر بشناسیم:

یکی از مشهورترین داستان‌نویسان و مقاله‌نویسان قرن بیستم در جهان اسپانیایی زبان، کارلوس فوئنتس (Carlos Fuentes) نام دارد. فردی که بر ادبیات معاصر آمریکای لاتین تاثیر فراوانی گذاشت و آثارش به طور گسترده‌ای به زبان‌های مختلف دنیا ترجمه شده است.

فوئنتس وقتی در بهار سال 2012 از دنیا رفت، بسیاری از بزرگان ادبیات جهان حسرت خوردند که چرا هیچ وقت جایزه نوبل ادبیات به این نویسنده اهدا نشد؛ با اینکه او بارها به عنوان نامزد احتمالی دریافت این جایزه، انتخاب شده بود.

این داستان‌نویس شهیر در سال 1928 در خانواده‌ای مکزیکی در پاناما متولد شد. او به خاطر دیپلمات بودن پدرش، در دوران کودکی در شهرهایی نظیر مونته ویدئو، ریودوژانیرو، واشنگتن، سانتیاگو و بوینس آیرس زندگی کرد اما سرانجام در دوران نوجوانی به مکزیک بازگشت و زندگی خود را در آنجا تشکیل داد.

او مانند پدرش در سال 1965 به دیپلمات شدن روی آورد و در شهرهایی نظیر لندن و پاریس خدمت کرد. اما به خاطر اختلافات سیاسی با دولت مکزیک از سمت خود به عنوان سفیر استعفا داد. همچنین کارلوس فوئنتس مدتی در دانشگاه‌هایی نظیر کمبریج، هاروارد، جورج میسون، کلمبیا، پرینستون و... تدریس کرده است.

برخی از مهم‌ترین آثار ادبی او عبارتند از: «مرگ آرتیمو کروز (1962)، آئورا (1962)، آب سوخته (1980)، گرینگوی پیر (1985) و کریستوفر نازاده (1987)»

جوایز و افتخارات کارلوس فوئنتس:

- عضو افتخاری آکادمی زبان مکزیک (2001)
- برنده جایزه ادبی میگل دو سروانتس (1987)
- گاردین او را مشهورترین داستان نویس مکزیکی می‌داند.
- این نویسنده چندین بار نامزد دریافت جایزه نوبل ادبیات شد.
- دریافت دکترای افتخاری (دکتری ادبیات) از طرف دانشگاه تافتز (1993)
- برنده نشان افتخار بلیساریو دومینگوئز، بالاترین نشان کشور مکزیک (1999)
- به پاس خدمات ادبی او، دولت مکزیک در سال 2012 جایزه بین المللی کارلوس فوئنتس را ایجاد کرد تا به آثار ادبی اسپانیایی زبان اهدا شود.
- نیویورک تایمز فوئنتس را یکی از تحسین برانگیزترین نویسندگان در جهان اسپانیایی زبان نامید و او را به عنوان یکی از افراد تاثیرگذار بر شکوفایی ادبیات آمریکای لاتین در دهه 1960 و 70 معرفی کرد.

در بخشی از کتاب صوتی گربه مادرم می‌شنویم:

بیشتر تربیتم بیش از آنکه مرهون خانه‌مان باشد، برگرفته از فضای کافه سان‌بورت بود. از آنجایی که تنهایی به کافه می‌رفتم، گوش‌هایم را تیز می‌کردم و به حرف‌های آدم‌های اطرافم گوش می‌کردم. به همین دلیل پیش از آنکه لغات روزمره‌ام را از پونیا توفسکا یا خانواده بورون یاد بگیرم، از محیط همین خانه یاد گرفته بودم؛ از مشتی و خفن گرفته تا باحال؛ از شعار راه حال همه مشکلات در دست همه ماست تا یک کسب‌وکار جمع و جور برای هر مرد و زن مکزیکی؛ از خدافظ تا می‌بینمت تا بای بای؛ از معشوقه و دوست دختر تا داف.

من کاملا آماده بودم تا فی‌البداهه به هر زبان محاوره یا خاص بیست و سال گذشته صحبت کنم. چه خواب و خیال باطلی. وکیل فلورنسیو کرونای جوان و جذاب، زبان اسپانیایی را بدون نقص صحبت می‌کرد. از اصطلاحات خیابانی مکزیک هم هیچ خبری نبود.