نقد، بررسی و نظرات کتاب صوتی تسوکورو تاکازاکی بی‌رنگ و سال‌های زیارت او - هاروکی موراکامی

کتاب دقیقاً همان سبک همیشگی موراکامی است. انسانی که در روزمرگی و تنهایی زندگی مدرن به پوچی اهدافش (ساخت ایستگاه) پی میبرد اهدافی جدید میابد (یافتن دلیل جدایی از دوستان). اما در نهایت داستان همان هدف جدید نیز تنها یک پوچی دیگر به نظر می‌رسد. پس از آن جا داستان وارد حالت سورئالی میشود که واقعیت و خیالش معلوم نیست. درنهایت نیز داستان ناگهان تمام میشود. در حالی که حس می‌کنیم اگر تنها ۵ صفحه ادامه داشت راضیمان میکرد.
به نظر من اوج این سبک در کتاب شکار گوسفند وحشی خودش را نشان میدهد. ولی سایر داستانهای موراکامی هم کم و بیش همین الگو را دارد.
در نهایت اگر این الگوی ژاپنی راضیتان میکند، موضوع داستان جالب است و ترجمه و خوانش هم بسیار دلنشین و روان از کار در آمده. بنابراین خواندن کتاب را حتماً به علاقه مندان سبک موراکامی توصیه میکنم.

این کتاب بیشتر به مذاق افرادی خوش می اید که به رمان های روان شناختی و درون گرایانه علاقه دارند و بیشتر از حادثه، دنبال دنیای درونی شخصیت ها هستند. سوکورو سال ها با یک «داستان ناتمام» در ذهنش زندگی کرده بود؛ نه فقط اینکه دوستانش او را ترک کرده اند، بلکه چون دلیلش را نمی دانسته، خودش را مقصر فرض کرده بود. این ندانستن مثل یک زخم باز مانده بود. وقتی حقیقت را پیدا می کند، چیزی که به دست می آورد فقط اطلاعات درباره گذشته نیست؛ یک جور آزادی از قضاوت سختی است که درباره خودش کرده بود. می فهمد که آن اتفاق، تعریف کننده ارزش او نیست. رسیدن به این اذراک که گاهی برای رها شدن از گذشته، باید جرئت کنیم دوباره با ان روبرو بشیم.

داستان‌های موراکامی مثل همیشه جذاب و پر کشش است.
روانشناسی و شخصیت پردازی کاراکترها عالی است اسراری که از درون شخصیت‌ها بیرون کشیده میشود گویی از درون خود ما نشت کرده.
گویندگی واقعا عالی بود. ولی با وجود همه اینها موراکامی را نمیشود به همه توصیه کرد. به قول خودش کسانی با داستان‌های او ارتباط برقرار میکنند که جهان ذهنی مشترک یا نزدیک به او داشته باشند.
اگر این نویسنده هنرمند ژاپنی را دوست دارید حتما کتاب را بشنوید و اگر تازه میخواهید او را بشناسید از داستان‌های کوتاه او شروع کنید.

این کتاب بر خلاف کتاب‌های دیگه‌ای که از موراکامی خوندم بیشتر واقع گرایانه بود. کلیت داستان و شخصیت پردازیش رو دوست داشتم عواطف و احساسات به گونه‌ای دقیق توصیف شده بود که به راحتی میشد با شخصیت اصلی داستان همزادپنداری کرد اما گاهی توصیفات بیش از حد حوصله سر برمیشد. داستان پایان باز داره و جایی تمام میشه که انتظارشو نداری و منتظری بیشتر بشنوی در طول داستان سوال‌های زیادی برام پیش اومد ک در انتها به هیچکدوم پاسخ داده نشد

این کتاب موراکامی از لحاظ نوشتاری و پرداختن به شخصیت افراد داستان حرف نداره ولی تا انتها که برسی میبینی چیز خاصی دستگیرت نشد، حس میکنی اسکلت یک ساختمان مجلل ساخته شده ولی فقط اسکلت جذاب بوده و خود ساختمون چنگی به دل نمیزنه، همواره منتظر اتفاقات خاصی هستی ولی تا انتها در حسرت اون اتفاق خواهی ماند و کتای ناگهان تمام میشه و تو رو در وسط هزاران سوال رها میکنه
در کل من پسندیدم ولی خیلی ایده داشتم که داستان رو تغییر بدم

این کتاب همون قدر واقع گرایانه است که کتاب تعقیب گوسفند وحشى نیست، جزئیات و دقت موراکامى در این کتاب آدم رو شگفت زده میکنه من که شک کردم شرح حال خودشه یا در حال خلق شخصیتى تازه است!!! هر وقت کتابى متفاوت از نویسنده اى صاحب سبک میخونم بیشتر لذت میبرم که از سبکش دور شده مثل کتاب بیچارگان پاریس و لندن از جرج اورول

به شدت به ادبیات ژاپن علاقه مندم و این هم یکی از قشنگترین رمان‌هایی بود که خوندم، نکات مهمی که در زندگی فردی که هر کدوم از ما باهاش مواجه میشبم رو‌در قالب رفاقتی چند نفره توصیف کرد، این کتاب واقعا ارزش خوندن داره، و مثل همیشه توصیف‌های نویسنده جوری هست که به سادگی فضای داستان رو‌میشه پیش خودمون تصویرسازی کنیم.

انقدر برام جذاب بود که فقط دنبال کوچکترین فرصتی بودم تا بتونم حتی شده یک دقیقه‌ش رو گوش کنم. درک و شناخت بی‌نظیر موراکامی از عواطف و احساسات و روابط انسانی نیاز دیگه به توضیح نداره. و البته گویندگی این اثر، به حق عالی بود.

فصل ده کتاب هستم، عالیه، نویسنده ادمو باخودش همراه میکنه جزییات را بطور شکفت اوری جلوی چشممان میاره. کلا من با کارهای هاروکی موراکی خوب میتونم ارتباط برقرار کنم. اگه کارهاشو دوست دارین این کتابو از دست ندین.

توی این کتاب همش فکر میکنید موضوع چیز پیچیده تری از اونی که فکر میکنی هست ولی متاسفانه دقیقا میفهمی که خیلی موضوع پیچیده نیست. اخرشم واقعا خوب تموم نشد

نوشته‌های مورکامی رو دوست دارم متفاوت و اینقدر قشنگ جزییات و توی قصه هاش تعریف و تشریح میکنه که ادم به وجد میاد ‌نمیتونه از ادامه داستان دست بکشه

واقعا عالی نوشته شده
من خیلی از کتابای موراکامی لذت میبرم
ترکیب لذت بخشی از فلسفه و ادبیات و تخیل و فانتزی و.. است و هر اثر موسیقی خاص خودشو داره

خیلی خوب و زیبا نفس گیر حتما تجربه کنید من البته هنوز تموم نکردم امروز روز دوم با وجودی که زمان زیادی نداشتم گوش دادم و لذت بردم.

رمان جالبی بود درباره گره‌هایی که باید زمانی حل میشد تا بعد از ۲۰ سال حسرت نخوریم که کاش سوء تفاهم را همان وقت بر طرف می‌کردیم

بسسسسیار عالی
خب موراکامی که نوشته‌هاش مشخصه، نرجمه بسیار خوب و انتقال مناسب احساس نویسنده، از طرفی خواندن مناسب متن

واقعاً داستان جذاب و گیرایی داره غوطه ور شدن در دنیای درونی آدمهای درونگرا و مواجه اونها با اتفاقات بیرون از خودشون

کتاب خوبی بود، لذت بردم، شاید برای کسایی که سبک نویسنده‌هایی مثل صادق هدایت، آلبرکامو، عباس معروفی میپسندن، این کتاب مورد پسندشون وافع بشه

من خیلی دوست نداشتم و باحال نبود داستان جالبی نداشت سر و ته هم مشخص نبود

عجیبه که فکر نمیکنی که خیلی کناب مهمی باشه اما مدتها تو ذهنت می‌مونه

فرا تر از عالی
به شدت اجتماعی و اموزنده

توقعم از موراکامی بیشتر بود نسبت به بقیه آثاری که ازش خوندم ضعیف بود

کتاب جالبی بود گوینده مهبد در این داستان بسیار معرکه بود

عالی بود.... روایت گر داستان هم خیلی خوب بودن

کاملا داغون و خسته کننده اگه تا آخر گوش بدی خیلی خیلی حوصله دارین

باهاش ارتباط برقرار نکردم

از انتظاری که داشتم خیلی بهتر بود

داستان خوب، ترجمه خوب، اجرای خوب

جذاب. روایت هم عالی

قشنگ بود راضی بودم