کتاب صوتی نوشیروانی مردی که هرگز نمی‌میرد

کتاب صوتی نوشیروانی مردی که هرگز نمی‌میرد نوشته‌ی نوشین نوشیروانی، به روایت زندگی زنده‌یاد «سید حسین فلاح نوشیروانی» می‌پردازد تا نوای انسانیت و نوع‌دوستی او را در گوش زمان طنین‌انداز کند.

سید حسین فلاح نوشیروانی حدود نیم قرن است که دار فانی را وداع گفته، اما هنوز هم از نام او به نیکی یاد می‌شود. مردی که انسانیت را به معنای حقیقی کلمه با جان و دل درک کرد و در پی گسترش آن می‌کوشید.

او بسیاری از اقدامات خود را محرمانه انجام می‌داد، به عنوان نمونه خودش به تنهایی 500 سی سی به مرکز بانک خون اهدا کرد و آن را بی‌‌سروصدا افتتاح نمود. او وصیت کرده بود که پس از فوتش مراسم بسیار ساده‌ای برگزار کنند. او همیشه می‌گفت: «همه‌ی ما باید سعی کنیم تا ایران را بسازیم و برای این کار از شهر و روستای خود می‌توانیم شروع کنیم». او با وجود دشواری‌های بسیار در ساخت اماکن گوناگون، هیچ‌گاه از ادامه‌ی اقدامات خیرخواهانه خود دلسرد نشد و همیشه نگران فقیران، سالمندان، بیماران و 200 نفر از یتیمانی بود که در پرورشگاه اهدایی‌اش زندگی می‌کردند.

سید حسین نوشیروانی را بیشتر بشناسیم:

سید حسین نوشیروانی در سال 1281 در شهر بابل به دنیا آمد. او مردی از آیین انسانیت، شرف و محبت بود که از او به خاطر خدمات بزرگ و ماندگاری که انجام داده، به نیکی یاد می‌شود. او به صورت مخفی یا آشکارا برای مردم وطنش تلاش می‌کرد و هر کاری برای آسایش آن‌ها انجام می‌داد. در شهر زادگاهش مکان‌های گوناگونی هستند که نتیجه‌ی رنج و زحمات او در طول زندگی پربارش است. او در سال 1360 دار فانی را وداع گفت.

از درخشان‌ترین اقدامات او عبارت‌اند از:

- ساخت بیمارستان روزبه تهران
- ساخت مرکز جذامیان در مشهد
- راه‌اندازی انستیتوی تکنولوژی بابل
- ساخت یک پرورشگاه و همچنین بانک خون در بابل
- ساخت یک زایشگاه بهداشتی به نام مادرش «ام‌البنین»
- احداث حمام و ایجاد لوله‌کشی آب آشامیدنی در همان روستا
- صدها کمک نقدی و غیرنقدی برای تحصیل و اشتغال و ازدواج جوانان
- ساخت یک دبستان شش کلاسه در روستای نوشیروان‌کلا محل زادگاهش
- وقف زمین به اداره‌ی آموزش و پرورش شهرستان بابل برای احداث دو مدرسه
- احداث کارخانه‌ی روغن‌کشی کردکوی و کارخانه‌ی پنبهزپاک‌کنی در گرگان و گنبد

برای دکتر نوشین نوشیروانی اقدامات گران‌بها و پرارزش زنده‌یاد نوشیروانی انگیزه‌ای شد تا در بین انتشار مقالات و کتب علمی و پژوهشی گوناگون، زندگینامه‌ی او را نیز بنویسد و کتابی با نام «نوشیروانی مردی که هرگز نمی‌میرد» را چاپ کند.

در قسمتی از کتاب صوتی نوشیروانی مردی که هرگز نمی‌میرد می‌شنویم:

یکی از دوستان ایشان تعریف می‌کرد که روزی از مرحوم نوشیروانی پرسیدم: «انگیزه شما از این همه خرج کردن برای دیگران و اینکه بی‌محابا هزینه‌های عمرانی را متقبل می‌شوی چیست؟»

پاسخ ایشان قابل تامل است. فرمودند: «من این کارها را با عشق و از صمیم قلب انجام می‌دهم. هر کسی به کاری عشق می‌ورزد؛ یکی کفتربازی می‌کند و از کارش لذت می‌برد شاید این کار برای ما معنی خاصی نداشته باشد؛ ولی خودش از آن لذت می‌برد. من هم از این کار لذت می‌برم.»