کتاب خوبی بود و زندگینامه خواجه را نه به جزئیات کامل ولی بخوبی بیان کرده است. با خواندن زندگینامه بزرگان تاریخ ایران زمین متوجه وجه مشترکی بین همه آن ها شدم و آن ظلم حاکمان به ایشان و حسادت مردم بود. همانطور که خیام نیز در روزهای آخر زندگی گفت: خیام که خیمه های حکمت می دوخت در کوزه غم فتاد و ناگاه بسوخت. مقراض اجل، طناب عمرش ببرید دلال قضا، برایگانش بفروخت. این جملات خواجه عبدالله انصاری برایم جذاب بود: در کنار هریرود خطاب به شاگردانش: هیچ میدانید اگر هریرود نبود هرات هم وجود نداشت. حال نگاه کنید کدامشان مغرور و پر سر و صداست، رود یا هراتو این جمله در روز آخر حیات ایشان: بهار همیشه برای من اشارتی به تجدید زندگی بوده است. هر بهار به معاد مطمین تر شدم. رفتن من گریه ای ندارد. مگر زمستان گریه داشت.
با صوت راوی سفری داشتم در روزگاران دور و روحم تازه شد و کمی رفع عطش کرد.. کمی..
در روزگاری که مغزم خود مختار مرا در وادی کلمات ب این سو و آنسوی گذشته میبرد و میکشاند و بازمیگرداند و باز میبرد.!
این کتابهای صوتی برای آشنایی خلاصه از زندگینامه بزرگان ایران قدیم نوشته شده.
اگه علاقه دارید زندگی خواجه عبدالله انصاری رو بدونید این کتاب صوتی رو گوش بدید.