نظر Saleh Siamaki برای کتاب صوتی خواجه عبدالله انصاری

کتاب خوبی بود و زندگینامه خواجه را نه به جزئیات کامل ولی بخوبی بیان کرده است. با خواندن زندگینامه بزرگان تاریخ ایران زمین متوجه وجه مشترکی بین همه آن ها شدم و آن ظلم حاکمان به ایشان و حسادت مردم بود. همانطور که خیام نیز در روزهای آخر زندگی گفت: خیام که خیمه های حکمت می دوخت در کوزه غم فتاد و ناگاه بسوخت. مقراض اجل، طناب عمرش ببرید دلال قضا، برایگانش بفروخت. این جملات خواجه عبدالله انصاری برایم جذاب بود: در کنار هریرود خطاب به شاگردانش: هیچ میدانید اگر هریرود نبود هرات هم وجود نداشت. حال نگاه کنید کدامشان مغرور و پر سر و صداست، رود یا هراتو این جمله در روز آخر حیات ایشان: بهار همیشه برای من اشارتی به تجدید زندگی بوده است. هر بهار به معاد مطمین تر شدم. رفتن من گریه ای ندارد. مگر زمستان گریه داشت.