کتاب صوتی هولگر دانمارکی

کتاب صوتی هولگر دانمارکی اثر هانس کریستین آندرسن از مجموعه دختر کبریت فروش، به شما می‌آموزد که برای موفقیت در زندگی، بزرگان را الگوی خود قرار بدهید و از تجربیات آن‌ها استفاده کنید زیرا درخت بدون ریشه زنده نمی‌ماند، انسان‌ها نیز برای رسیدن به آینده‌ای روشن نباید از اندیشه پیشینیان غافل شوند.

هانس کریستین آندرسن (Hans Christian Andersen)، نویسنده، شاعر، نمایشنامه‌نویس معروف اهل دانمارک است و او را پدر افسانه‌های نو نیز می‌نامند. او حدود 220 داستان تخیلی نوشته و داستان‌هایش به 150 زبان ترجمه شده‌ و هم‌چنان میلیون‌ها نسخه از آن‌ها در سراسر جهان چاپ می‌شود.

داستان‌های هانس کریستین آندرسن به عنوان داستان‌های پریان معروف است که در فضایی خیال‌انگیز و گاه فانتزی، درون‌مایه‌هایی اخلاقی را شرح می‌دهد، هرچند برخی از داستان‌های وی رویکردی اجتماعی و واقع‌گرایانه نیز دارند.

شناخته‌ترین اثر او «دخترک کبریت فروش» است که داستان آخرین روز زندگی دخترک کبریت فروش دوره‌گردی را بیان می‌کند. او این داستان را براساس واقعیتی تلخ و با لحنی تأثیرگذار و رویکردی افشاگرانه و انتقادی می‌نویسد و با بیانی غیرمستقیم و داستانی، پرده از بیدادگری اقتصادی و اجتماعی جامعه طبقاتی اروپای آن روز برمی‌دارد.

دیگر آثار او عبارت‌اند از: پری دریایی کوچولو، پری جنگلی، بندانگشتی، جوجه اردک زشت، زندگی من، ملکه برفی و لباس جدید امپراتور و... .

در قسمتی از کتاب صوتی هولگر دانمارکی می‌شنویم:

در دانمارک قصرى قدیمى است به نام کورون‌بورگ که در نزد خارجى‌ها مشهور به السینور است. قصر بر کناره سُوند بنا شده که تنگه باریکى است میانِ دانمارک و سوئد. صدها کشتىِ روسى و انگلیسى و پروسى از این تنگه مى‌گذرند و هرکدام به هنگام گذشتن از کنارِ قصر قدیمى به نشانه سلام گلوله توپى شلیک مى‌کند. از السینور هم توپى با صداى «بوم!» پاسخ مى‌دهد. و این، به زبانِ توپ‌ها در زمان صلح، یعنى، «روز بخیر و سپاس!»

زمستان‌ها هیچ کشتى‌اى نمى‌تواند از آن‌جا بگذرد، چون یخ سراسر راه سُوند را تا سوئد مى‌پوشاند. مى‌توانى پیاده یا حتى سواره به آن طرف ساحل بروى که در پهنه‌اش پرچم آبى و زردِ سوئد افراشته است. مردم سوئد و دانمارک به هم مى‌رسند و مى‌گویند: «روز بخیر و سپاس»، البته نه با گلوله‌هاى توپ بلکه با زدن دست‌ها به هم. و براى خرید به شهرهاى یکدیگر مى‌روند، آخر خوراک‌هاى خارجى طعم و بوى دیگرى دارد.

قصر قدیمى بر صحنه سایه گسترده و در قعر زیرزمینش، در اتاقى تاریک که کسى به درونش نمى‌رود، هولگر دانمارکى نشسته. او جوشن بر تن دارد و سرش را میان دو دست گرفته. مى‌خوابد و خواب مى‌بیند، ریش درازش هم از میز مرمرى آویخته شده. در خواب‌ها اتفاق‌هایى را مى‌بیند که در سرتاسر دانمارک روى مى‌دهند؛ و سالى یک بار در عید میلاد مسیح، پروردگار فرشته‌اى مى‌فرستد پایین تا او را خاطرجمع کند که آنچه در خواب دیده راست است و دانمارک را خطرى تهدید نمى‌کند، بنابراین مى‌تواند آسوده بخوابد. اگر دانمارک به کام خطر بیفتد، او برمى‌خیزد و شمشیر برمى‌کشد و چنان مى‌رزمد که خبرش را عالم و آدم مى‌شنود.

این افسانه هولگر دانمارکى را بابا بزرگ پیرى داشت براى نوه کوچکش نقل مى‌کرد؛ و پسرک کلمه به کلمه حرف‌هایش را باور مى‌کرد، چون مى‌دانست که بابابزرگش هیچ وقت دروغ نمى‌گوید.