کتاب صوتی دخترک چوپان و دودکش پاک کن

کتاب صوتی دخترک چوپان و دودکش پاک کن اثر هانس کریستین آندرسن از مجموعه دختر کبریت فروش، به شما می‌آموزد سرنوشت و آینده هر کس به دست خودش ساخته می‌شود و عشق و محبت راهگشای آن است.

فردی که از سختی‌های زندگی نترسد و با شجاعت با آن‌ها روبه‌رو شود و در کنار خود دوست وفاداری داشته باشد سرانجام به خواسته‌های درونی خود می‌رسد و طعم خوشبختی را می‌چشد.

هانس کریستین آندرسن (Hans Christian Andersen)، نویسنده، شاعر، نمایشنامه‌نویس معروف اهل دانمارک است و او را پدر افسانه‌های نو نیز می‌نامند. او حدود 220 داستان تخیلی نوشته و داستان‌هایش به 150 زبان ترجمه شده‌ و هم‌چنان میلیون‌ها نسخه از آن‌ها در سراسر جهان چاپ می‌شود.

داستان‌های هانس کریستین آندرسن به عنوان داستان‌های پریان معروف است که در فضایی خیال‌انگیز و گاه فانتزی، درون‌مایه‌هایی اخلاقی را شرح می‌دهد، هرچند برخی از داستان‌های وی رویکردی اجتماعی و واقع‌گرایانه نیز دارند.

شناخته‌ترین اثر او «دخترک کبریت فروش» است که داستان آخرین روز زندگی دخترک کبریت فروش دوره‌گردی را بیان می‌کند. او این داستان را براساس واقعیتی تلخ و با لحنی تأثیرگذار و رویکردی افشاگرانه و انتقادی می‌نویسد و با بیانی غیرمستقیم و داستانی، پرده از بیدادگری اقتصادی و اجتماعی جامعه طبقاتی اروپای آن روز برمی‌دارد.

دیگر آثار او عبارت‌اند از: پری دریایی کوچولو، پری جنگلی، بندانگشتی، جوجه اردک زشت، زندگی من، ملکه برفی و لباس جدید امپراتور و... .

در قسمتی از کتاب صوتی دخترک چوپان و دودکش پاک کن می‌شنویم:

پدربزرگ دخترک چوپان است. با اینکه در واقع نمى‌توانست ثابت کند که با او خویشى دارد، طورى رفتار مى‌کرد که انگار به اندازه پدر و مادر دختر به گردنش حق دارد و مى‌خواست که دخترک از او حرف شنوى داشته باشد. آقاى ژنرال فرمانده سرباز جنگ گروهبانِ پاچه‌بُزى از دخترک چوپان خواستگارى کرده بود. و مقام چینى هم سر تکان داده بود.

پیرمرد گفت: «شوهرى نصیبت مى‌شود که تقریباً یقین دارم جنسش از چوب ماهون است. تو را بانو ژنرال فرمانده سرباز جنگ گروهبانِ پاچه‌بزى صدا خواهند کرد. او یک گنجه پُر ظرف نقره‌اى دارد، به اضافه تمام چیزهایى که در سوراخ و سنبه‌اى پنهان کرده.»

دخترک نک و نال کرد: «من نمى‌خواهم تو آن گنجه تاریک بروم! از قرار شنیده او همین حالا هم یازده زن چینى در همان جا دارد.» مقام چینى گفت: «پس تو دوازدهمى مى‌شوى! و امشب، همین که صداى غژغژ گنجه بلند شد، عزیزکم، جشن مبارکباد برگزار مى‌شود و موضوع همان‌قدر قطعى است که چینى بودن من!» و سرش را آن‌قدر به پس و پیش تکان داد که خوابش بُرد.

دخترک چوپان زارى کرد و زارى؛ بعد سر بلند کرد و به یار عزیزش، دودکش پاک‌کن، چشم دوخت و هق‌هق‌کنان گفت: «خواهش مى‌کنم بیا با من از اینجا برویم، چون دیگر نمى‌توانیم اینجا بمانیم.»