با سلام
خدمتتون عرض کنم، چون نظرات کمی در مورد کتاب هست وظیفه دانستم که مقداری اطلاعات بابت کتاب بهتون بدم شاید در انتخابتون و زمانی که میگذارین مثمر ثمر شما قرار بگیره
اورهان پاموک ضعفیتترین کتابش هم به نظر من قابل خوانش هستش و در توضیح معیار استانداردهای این نویسنده شکی نیست
در وهله اول اگر کتابی ازش مطالعه نکردین پیشنهاد بنده (نام من سرخ) هستش که خوب سطح بالاتری از نظر نگارش و حتی روایت شنیدازی داره و کتاب صوتی عالی هستش
و اما این کتاب
بسیار روان قابل لمس به خاطر نزدیک بودن فرهنگ ما با ترکها و پر از داستانهای پند امور و همچنین درگیر شدن با دنیا مدرن و دنیا قدیم هستش
داستان مقداری باگ داستان نویسی از نظر واقعیت پذیری داره ولی خوب به هر حال رمانی هستش که برای مخاطب عام هم لذت خودش رو داره هم برای مخاطب حرفه ایی
داستان مقداری مشابه به سریالهای ترکی و جوو جامعه امروزی ترکیه هست ودر مقطعی هم خوده نویسنده بهش اشاره میکنه
در مجموع رمانی پند اموز و هیجان انگیز از نظربنده قلمداد میشه به پس زمینه ایی فلسفی که جای تعمق داره
جالب بود در واقع همان دو افسانه اودیپ و رستم و سهراب بود که هنرمندانه امروزی شده بود که البته اگر خود داری و کمی اخلاق در شخصیتها وجود میداشت چنین وقایعی پیش نمیآمد و یا خیانت این قدر ساده نبود آدم با شخصیتهای افسانه قدیمی راحت تر همدردی میکند چون فقط تقدیر بوده که وقایع را رقم زده اما در رمان نه!!!
داستان جالبی داشت و تشبیهات و توصیفات قشنگی در کتاب بود که باعث میشد صحنههای کتاب جلوی روی خواننده تصویر شود. داستان کشش داشت و خسته کننده نمیشد. اشارههایی که به شاهنامه شده بود و سفر به تهران و دید نویسنده نسبت به ایرانیها جالب و واقعی بود.
چیزی که بیشتر از همه دوست داشتم، ظرافت قلم نویسنده بود. بدون اغراق و احساسات گرایی، داستانی روایت می کنه که کم کم با شخصیت ها همراه می شی و بعد از تمام شدن کتاب هم تا مدتی بهش فکر می کنی. تجربه قشنگی بود.
نثر روانی داشت، گوینده لحن و فضای خوبی ایجاد کرده بود و داستان روند جالبی رو طی میکرد، به خاطر نزدیکی فرهنگی ترکیه به ایران، کتاب حس دوری نداشت بنظرم پایانش هم جالب بود و در کل ارزش خوانش/شنیده شدن رو داره
زیبا شروع شد ولی به نظر شخصی من بعدا شبیه فیلمهای و سریالهای ترکی شبکه جم شد. پسری به دنبال پدر واقعی خود ویا برعکس. ولی اینکه باشاهنامه این داستان گره خورده بود برای ما ایرانیان جذاب بود
خیلی سطحی بود منطق اخلاقی درستی نداشت و ارزش وقت گذاشتن ندارد راویها هم متوسط بر عکس اثر درخشان نویسنده به نام من سرخ این اثر دارای ایرادات بسیار ساختاری و محتواییست
عالی بود... راویها که محشر بودن ولی خود کتاب هم خیلی گیرا بود باعث میشد آدم از شنیدن هر فصل بیشتر و بیشتر لذت ببره جالب اینجاست که لحظهای حس نکردم دیگه داره خسته کننده میشه.
شاید کارهای پاموک رو همه دوست نداشته باشن، ولی من عاشق نثر و خط سیر داستانهاش هستم. این کتاب و کتاب نام من سرخ واقعا شاهکار هستن که به همه پیشنهاد میکنم.
خدمتتون عرض کنم، چون نظرات کمی در مورد کتاب هست وظیفه دانستم که مقداری اطلاعات بابت کتاب بهتون بدم شاید در انتخابتون و زمانی که میگذارین مثمر ثمر شما قرار بگیره
اورهان پاموک ضعفیتترین کتابش هم به نظر من قابل خوانش هستش و در توضیح معیار استانداردهای این نویسنده شکی نیست
در وهله اول اگر کتابی ازش مطالعه نکردین پیشنهاد بنده (نام من سرخ) هستش که خوب سطح بالاتری از نظر نگارش و حتی روایت شنیدازی داره و کتاب صوتی عالی هستش
و اما این کتاب
بسیار روان قابل لمس به خاطر نزدیک بودن فرهنگ ما با ترکها و پر از داستانهای پند امور و همچنین درگیر شدن با دنیا مدرن و دنیا قدیم هستش
داستان مقداری باگ داستان نویسی از نظر واقعیت پذیری داره ولی خوب به هر حال رمانی هستش که برای مخاطب عام هم لذت خودش رو داره هم برای مخاطب حرفه ایی
داستان مقداری مشابه به سریالهای ترکی و جوو جامعه امروزی ترکیه هست ودر مقطعی هم خوده نویسنده بهش اشاره میکنه
در مجموع رمانی پند اموز و هیجان انگیز از نظربنده قلمداد میشه به پس زمینه ایی فلسفی که جای تعمق داره