نقد، بررسی و نظرات کتاب صوتی کره؛ سرگذشت یک آشپز قاتل - آساکو یوزوکی

کتاب کره بر اساس پرونده واقعی قاتل کنکاتسو، کانائه کیجیما، در سال ۲۰۱۲ نوشته شده، اما به نظرم نباید آن را صرفاً یک رمان جنایی دانست. سه قتل، محور اصلی داستان نیستند. در عوض، کتاب با حوصله به موضوعاتی مثل دوستی، خانواده، غذا، تصویر ذهنی از بدن و فشارهایی می‌پردازد که جامعه بر زنان، چه شاغل و چه خانه‌دار، وارد می‌کند. نویسنده با صداقت از قضاوت‌هایی که زنان به‌خاطر ظاهر و وزنشان تجربه می‌کنند و تأثیر آن بر عزت‌نفسشان می‌گوید. کتاب مفصل و پرجزئیات است، اما همین ویژگی باعث شده فرصت کافی برای پرداختن به چالش‌های شخصیت‌ها به شکلی واقعی و باورپذیر داشته باشد. در نهایت، کره بیش از آن‌که درباره جنایت باشد، درباره زندگی، ارزشمندی انسان و چالش‌هایی است که زنان هر روز با آن‌ها روبه‌رو هستند. اثری تأمل‌برانگیز و احساسی که تا مدت‌ها ذهن مخاطب را درگیر می‌کند.

کتاب تم جنایی داره ولی نمیشه گفت معماییه، راستش اگه خوره معمایی هستین و میخواین گره باز کنین، به دردتون نمیخوره ولی اگه درام می‌پسندین که در کنارش چاشنی جنایی هم باشه، خوب، کتاب خوبی رو انتخاب کردین. البته که معلومه مقدار زیادی سانسور داره ولی چه میشه کرد، میتونین با ذهن خیال پرداز خودتون اون تیکه‌ها رو اضافه کنین، خانم روحی بعنوان راوی شاهکاره و راستش فضا سازی ایشون به روایت خیلی کمک میکنه، در نهایت من بدم نیومد، بخصوص اینکه خیلی دقیق احساسات رو تحلیل میکنه.

داستان خوبی بود اما اصلا جنایی یا حتی معمایی نیست انگار داری سریال جواهری در قصر رو میبینی. اینکه درمورد فرهنگ یه کشور، موضوع احترام و اعتماد به نفس زنان به بدن و خودشون صحبت شد جالب بود هرچند توضیحات زیادی داشت اما خسته کننده نبود در کل نباید در دسته داستان های جنایی قرار می گرفت. گویندگان داستان اما عالی بودن

در واقع این بیشتر یک کتاب درباره آشپزی، غذا خوردن، لذت بردن از غذا، چاق شدن و زن بودن است. شاید ده درصد مطلب به داستان یک زن قاتل می پردازد ولی آن هم نه به قتل ها بلکه به تمایلات غذایی او. شاید اگر این یک انیمه بود جلوه های ویژه قشنگی می شد به توصیف این غذاها اختصاص داد. به هر حال به نظر من ربط زیادی به ژانر جنایی ندارد.

کتابی شگفت انگیز؛ واقعاً مبهوتش شدم. این جذاب ترین و وسوسه برانگیزترین توصیف هایی از غذاست که تا به حال شنیده ام. کتابی است درباره غذا، درباره زنان، درباره بدن هایشان، قضاوت هایی که به خاطر آن ها تجربه می کنند و این که وقتی دیگر به این قضاوت ها اهمیتی نمی دهند، چه اتفاقی می افتد. از ابتدا تا انتها شنیدنی و لذت بخش است.

دوستش داشتم، خیلی حس خوبی داشت هم جنایی بود هم در مورد غذا و از همه مهمتر در مورد زنان... اینکه چقدر اندام زنان (چاق بودن یا لاغر بودن) چقدر میتونه شرایط یک زن را در جامعه عوض کنه و از همه مهمتر وسعت دید آدم ها به هم دیگه میتونه چقدر فاجعه بار باشه، مرسی از راویان عزیز و کتابراه کتاب جالبی بود....

از سوژه کتاب خوشم اومد. جزو اولین کتاب های ژاپنی بود که خوندم. فرهنگ متفاوتی نسبت به ما دارن و همین درک بعضی مطالب و حتی به یاد داشتن اسامی رو مشکل می کنه ولی توضیحات کتاب راجع به غذا ها جذابه. شنیدنش حس خوبی داره

درسته که داستان جنایی نبود ولی من به داستان‌های آشپزی هم خیلی علاقه دارم. باید بگم فقط خانم روحی میتونه با یک لحنی غذا را توصیف کنه که واقعا حس کنی برنج و کره تو دهنت داره آب میشه. فوق العاده بود.

از معدود کتاب هایی است که استرس ها و فشارهای استانداردهای دنیای کنونی بر زنان رو به چالش کشیده، استانداردهای که گاهی اوقات آن چنان فرد رو به مخاطره می ندازه که باعث سقوط اخلاقیات میشه

اگر به خاطر ژانر جنایی و معمایی میاید سراغش انتخابتون اشتباهه و به همین دلیل برای من خسته کننده بود چون هر لحظه انتظار یک اتفاق جنایی رو داشتم. 😞

بدک نبود سیر داستان آنقدر یکنواخت که یه موقعی خسته میشی و در آخر هم معلوم نشد واقعا اون ژنه قاتل بود یا مرده یا نه همه مرگ‌ها اتفاقی بود

تنها نقطه قوت این کتاب صدای گویندگان هست.

جذاب بود و آموزنده برای زنان