معرفی و دانلود کتاب صوتی 13 حکایت شیرین از طهران - جلد دوم

معرفی کتاب صوتی 13 حکایت شیرین از طهران - جلد دوم

یک شهر فرنگِ شنیدنی از تهران قدیم! در کتاب صوتی 13 حکایت شیرین از طهران - جلد دوم اثر فرزانه نیک روح متین، تهرانِ عصر قجر را از قاب چند روایت تاریخی کوتاه و جذاب دنبال می‌کنیم. در قدم اول از این پژوهش تاریخی، مهمان یک جشن ازدواج هستیم؛ البته این مراسم هیچ شباهتی به مهمانی‌های امروز ندارد و برای آن باید از هفت روز قبل آماده بود! کاخ مهد علیا، خزانه‌ی جواهرات و باغ نگارستان تعدادی از سیزده ایستگاه این جستار تاریخی هستند.

درباره‌ی کتاب صوتی 13 حکایت شیرین از طهران - جلد دوم

در زمانه‌ی قاجار که خبری از شبکه‌های اجتماعی نبود، مردم کجا باب صحبت را با هم باز می‌کردند؟ وقتی که هنوز مدرسه و دانشگاهی وجود نداشت، بچه‌ها چطور درس الفبا می‌خواندند؟ هنگامی که هنوز تأسیسات برقی به کشور راه نیافته بودند، مردمان چطور کوچه و خیابان را روشن نگه می‌داشتند؟ فرزانه نیک روح متین، در کتاب صوتی 13 حکایت شیرین از طهران - جلد دوم، به سراغ سیزده قاب ناب از زندگی مردم در زمانه‌ی حکومت قاجار می‌رود؛ با کنار هم چیده شدن این سیزده حکایتِ مستند می‌توانیم شمایلی کلی از وضعیت فرهنگی و اجتماعی ایران قاجار را در ذهن تجسم کنیم.

با این که بیش از سی‌صد سال از آغاز تأسیس حکومت قاجار فاصله نداریم، اما وقتی به اسناد و مدارک به جامانده از آن دوران نگاه می‌اندازیم بین سبک و رسوم زندگی در آن دوران با امروز فاصله‌ی بسیاری می‌بینیم؛ از آئین ازدواج گرفته تا وسایل نقلیه، از مدارج تحصیلی تا مناسبات حکومتی، از راه‌های ارتباطی تا حتی تنقلات خوراکی در دوران قاجار نکات قابل‌توجه و حتی تعجب‌برانگیز بسیاری برای مخاطب امروزی دارد. هدف از نگارش کتاب صوتی 13 حکایت شیرین از طهران - جلد دوم نیز ترسیم یک دورنمای صادقانه برای مخاطبانی است که می‌خواهند تصویری شفاف‌تر از آن زمانه‌ی نه‌چندان دور داشته باشند.

از حرمسرا تا مدرسه؛ نبرد سخت زنان قاجار برای حق تحصیل

شاید اگر بدانید که در دوره‌ای از تاریخ قاجاریه یک زن بر ایران حکم‌فرمایی کرده است، تعجب کنید. در حکایت سوم از این جستار تاریخی سراغ زنی می‌رویم که تاریخ او را با مکر و دسیسه‌گری به یاد می‌آورد. این که «مهد علیا» چطور توانست پس از فوت شوهر خود زمام امور را هرچند برای مدتی کوتاه به دست بگیرد، جای شنیدن دارد. اما در روایت دیگر از کتاب صوتی 13 حکایت شیرین از طهران - جلد دوم، به ابعاد وسیع‌تری از وضعیت زنان قاجار خواهیم پرداخت و از دردسرهای موسسان مدارس «ناموس» و «دوشیزگان» برای ایجاد حق تحصیل دختران خواهیم شنید.

برای ما که زندگیمان به وسایل برقی گره خورده، جای تعجب دارد که در زمانه‌ای نزدیک مردم از پذیرش برق به خانه‌ها و مغازه‌هایشان خودداری می‌کردند. احتمالاً حیرتمان از این بیشتر می‌شود وقتی بدانیم مردم قاجار، به اولین خطوط لوکوموتیو «غول آتش‌خوار» می‌گفتند. فرزانه نیک روح متین نگارنده‌ی کتاب صوتی 13 حکایت شیرین از طهران - جلد دوم، حقایق تاریخی بسیاری از این دست آماده کرده است؛ از ماجرای اولین خطوط تلگراف و ممنوع شدن حرف مفت توسط ناصرالدین شاه تا ماجرای تنبیه عجیب ماست‌فروش‌ها توسط مختارالسلطنه؛ روایت‌هایی تاریخی که گوش سپردن به آن برای شنونده‌ی امروزی هم باعث سرگرمی است و هم مایه‌ی تفکر! پیشنهاد می‌کنیم شما نیز از این مطالعه‌ی تاریخی ناب لذت ببرید.

کتاب صوتی 13 حکایت شیرین از طهران - کتاب دوم با تلاش نشر صوتی سیزده آماده شده است و با گویندگی نازیلا اباذری و ایمان احمدزاده خلیفه به گوش شما می‌رسد.

کتاب صوتی 13 حکایت شیرین از طهران - جلد دوم برای شما مناسب است اگر

• عاشق شنیدن روایت‌های تاریخی و ماجراهای واقعی از روزگار مردم عصر قاجار هستید.
• درباره‌ی تحولات سبک زندگی و سِیر تغییرات فرهنگی در بازه‌ی دویست سال گذشته‌ی ایران کنجکاوید.

در بخشی از کتاب صوتی 13 حکایت شیرین از طهران - جلد دوم می‌شنویم

حکایت دوم: از مکتب‌خانه تا دارالفنون
در تهران قدیم پیش از تأسیس مدارس به شیوهٔ امروزی که امیرکبیر بنیان‌گذارش بود، بچه‌ها از 6 سالگی تا هر زمانی که خانواده اجازه می‌داد در مکتب‌خانه تحصیل می‌کردند. البته به قول جعفر شهری، مکتب‌خانه از اماکن مقدس به شمار می‌رفت چون به‌جای تمرکز بر درس، بیشتر مباحث مذهبی و دینی به شاگردان آموخته می‌شد. محمدرضا حسن‌بیگی در کتاب تهران قدیم می‌نویسد:

«مکتب‌خانه‌ها به دو دستهٔ عمومی و خصوصی تقسیم می‌شد که هر یک از آن‌ها وضعیت، شیوهٔ تدریس و شهریهٔ خاصی داشت. دستهٔ اول مکتب‌خانه‌های خصوصی مختص فرزندان اعیان، اشراف، درباریان، تجار، رجال کشوری و لشکری بودند که با پرداخت شهریهٔ ماهانه معادل 10 قران به تحصیل می‌پرداختند و دستهٔ دوم مکتب‌خانه‌های عمومی بودند که تقریباً تمامی فرزندان سایر طبقات حق تحصیل در آن داشتند و به نسبت معروفیت و شهرتشان از ماهی 5 قران تا دو قران شهریه می‌دادند.»

در مکتب‌خانه‌ها چه می‌گذشت؟

مکتب‌خانه دکان یا اتاق بزرگی بود که اغلب در کوچه‌های کم‌رفت‌وآمد یا در بالاخانه‌ها یا اتاق‌های جلوهشتی توسط ملا یا ملاباجی‌های زن اداره می‌شد. لباس ملا عبا، عمامه و ردا و لباس ملاباجی چارقد و چاقچور بود. بیشتر ملا و ملاباجی‌ها زن و شوهر بودند. در مکتب‌خانه از میز و صندلی خبری نبود و هر شاگرد به قدر وسعش گلیم، نمد یا حصیری می‌آورد و رویش می‌نشست. ملا برای نشستن جای مخصوصی داشت که روبه‌رویش میز کوچکی بود. این میز در نظر کودکان جعبهٔ وحشتناک وسایل شکنجه بود. دو ترکه همیشه روی یا کنار میز ملا قرار داشت؛ یکی کوتاه‌تر مخصوص بچه‌هایی که نزدیک نشسته بودند و ترکه‌ای بلند برای بچه‌هایی که دورتر می‌نشستند یا جاخالی می‌دادند.

فهرست مطالب کتاب صوتی