«نه حوا، نه آدم» یک رمان کوتاه و روان از آملی نوتومب است که حالوهوایی نیمهاتوبیوگرافیک دارد و در توکیو میگذرد.
داستان دربارهی آشنایی و رابطهی آملی جوان با رینری، یک نوجوان ژاپنی، است؛ رابطهای که بیشتر از یک عشق معمولی، به کشف تفاوتهای فرهنگی و احساسی شباهت دارد.
نثر کتاب ساده، تند و خوشخوان است و خیلی زود خواننده را جلو میبرد.
از جذابیتهای اصلیاش نگاه دقیق به ژاپن و طنز ظریف و گاهی تلخ نویسنده است.
کتاب بیشتر بر فضا، حس و رابطهی دو نفره تکیه دارد تا روی حادثههای پرکشش.
همین باعث میشود برای بعضیها بسیار دلنشین و برای بعضی دیگر کمی کماتفاق به نظر برسد.
شخصیت آملی زنده و پررنگ است، اما رینری گاهی کمی دور و مبهم میماند.
اگر دنبال روایتی عمیق، کوتاه و سریعخوان دربارهی تنهایی، هویت و فاصلهی فرهنگی هستی، این کتاب انتخاب خوبی است.
اگر داستانهای پرتعلیق و پایانهای مفصلتر میخواهی، شاید کمی کوتاه به نظرت برسد.
در کل، کتابی خوشخوان، تأملبرانگیز و مناسب برای یک یا دو نشست مطالعه است.
داستان دربارهی آشنایی و رابطهی آملی جوان با رینری، یک نوجوان ژاپنی، است؛ رابطهای که بیشتر از یک عشق معمولی، به کشف تفاوتهای فرهنگی و احساسی شباهت دارد.
نثر کتاب ساده، تند و خوشخوان است و خیلی زود خواننده را جلو میبرد.
از جذابیتهای اصلیاش نگاه دقیق به ژاپن و طنز ظریف و گاهی تلخ نویسنده است.
کتاب بیشتر بر فضا، حس و رابطهی دو نفره تکیه دارد تا روی حادثههای پرکشش.
همین باعث میشود برای بعضیها بسیار دلنشین و برای بعضی دیگر کمی کماتفاق به نظر برسد.
شخصیت آملی زنده و پررنگ است، اما رینری گاهی کمی دور و مبهم میماند.
اگر دنبال روایتی عمیق، کوتاه و سریعخوان دربارهی تنهایی، هویت و فاصلهی فرهنگی هستی، این کتاب انتخاب خوبی است.
اگر داستانهای پرتعلیق و پایانهای مفصلتر میخواهی، شاید کمی کوتاه به نظرت برسد.
در کل، کتابی خوشخوان، تأملبرانگیز و مناسب برای یک یا دو نشست مطالعه است.