کتاب گوهرهای دربار حق: زیبایی زن، تاج بندگی

کتاب گوهرهای دربار حق، اثری برای آشنایی با جایگاه زیبایی و ارزش زن از منظر اسلام است. نیلوفر یارمحمدیان، نویسنده‌ی کتاب، با استفاده از آیات قرآن و سیره‌ی زندگی پیامبر اکرم (ص)، نقش مهم و واقعی زن در خانواده و جامعه را توضیح داده است. پس از مطالعه‌ی کتاب حاضر با اهمیت بانوان در جامعه‌ی اسلامی و شیعی آشنا می‌شوید.

درباره‌ی کتاب گوهرهای دربار حق

کتاب گوهرهای دربار حق، منبعی سودمند برای آشنایی با منزلت زن مسلمان در جامعه‌ی اسلامی است. نیلوفر یارمحمدیان، نویسنده‌ی کتاب، بر اساس آیه‌های قرآن و سنت حضرت محمد (ص)، مفهوم زیبایی و ارزش زن از نگاه اسلام را در این اثر توضیح داده است. مطالب این کتاب با هدف پاسداشت مقام زن مسلمان نگاشته شده‌اند.

نیلوفر یارمحمدیان، در ابتدای کتاب گوهرهای دربار حق، تلاش کرده تا باورهای غلط درباره‌ی زیبایی از دیدگاه اسلام را با تعریفی صحیح جایگزین کند. به گفته‌ی نویسنده، زیبایی حقیقی زن در ظواهر مالی و جسمی خلاصه نمی‌شود؛ بلکه زیبایی حقیقی زن را باید در ایمان، اخلاق، دانایی و نقش‌آفرینیِ اثربخش او در خانواده و جامعه جستجو کرد. نویسنده تلاش کرده تا با فاصله‌گیری از نگاه‌های سطحی و ابزاری به زن، گوهر وجودی زن را در ارتباط با بندگی حق و تعالی معنوی شناسایی کند.

یارمحمدیان در ادامه به آسیب‌شناسی رواج آرایش‌های دائمی در بین بانوان پرداخته است. مطالب این کتاب با نکته‌هایی درباره‌ی زیبایی الهی در مقایسه با معیارهای بشری، خاتمه پیدا می‌کند.

این کتاب مذهبی را انتشارات نمای علم، چاپ و روانه‌ی بازار کرده است.

کتاب گوهرهای دربار حق برای شما مناسب است اگر

• به دنبال منبعی برای آشنایی با جایگاه و ارزش حقیقی زن از دیدگاه قرآن و سنت اهل بیت می‌گردید.
• می‌خواهید اطلاعات بیشتری درباره‌ی سبک زندگی اسلامی پیدا کنید.

در بخشی از کتاب گوهرهای دربار حق: زیبایی زن، تاج بندگی می‌خوانیم

در کارگاه هستی، خداوند، نقاش ازلی، با ظرافت و حکمت بی مثال، هر موجودی را به تصویری بی‌نظیر آراسته است. هر خط و رنگ، هر نقش و نگار ، گواهی بر قدرت و علم اوست. گویی هر مخلوق، تابلویی نفیس است که با قدرت بی‌انتهای او پدید آمده است.

حال، تصور کنید کودکی بازیگوش، با مدادرنگی‌هایش به سراغ تابلوی ارزشمندی از یک نقاش ماهر برود و با خط‌خطی کردن‌هایش، اصالت و زیبایی آن را مخدوش کند. چه حسی به شما دست می‌دهد؟ آیا جز این است که این کار، بی‌حرمتی به هنر و هنرمند است؟

خداوند، خالق هستی، هر انسانی را با صورتی منحصر به فرد و ویژگی‌های خاص خود آفریده است. هر چهره، تابلویی الهی است که با دقت و ظرافت طراحی شده است. اما گاهی ما، به گمان زیباتر شدن، دست به تغییراتی در این تابلوی الهی می‌زنیم. گویی می‌خواهیم نقاشی خداوند را دوباره بکشیم و طرحی نو دراندازیم. آیا این دخالت در خلقت خداوند ، بی‌حرمتی به او نیست؟ آیا این باور را در ذهن متبادر نمی‌کند که ما ، نعوذبالله نقاشی خداوند را ناقص می‌دانیم و می‌توانیم آن‌را بهتر کنیم؟

در قرآن کریم‌، بارها به هنر آفرینش خداوند اشاره شده است. در سوره‌ی " الرحمن" خداوند می‌فرماید:

"الرحمن علم القرآن خلق الإنسان علمه البیان" (الرحمن،آیه 2 تا 4) این آیه به این معناست که: ((خداوند رحمان، قرآن را تعلیم داد، انسان را آفرید و به او سخن گفتن آموخت)).