کتاب صوتی غریبه‌ها

کتاب صوتی غریبه‌ها نوشته‌ی گلبرگ فیروزی، داستانی کوتاه در ژانر اجتماعی است که با خبر بیمار شدن شخصیت اصلی قصه که یک مرد 60 ساله است، آغاز می‌شود. این مرد به‌تازگی فهمیده که به سرطانی از نوع وخیم مبتلاست و طبق گفته‌ی پزشکان، تا دو ماه دیگر بیشتر زنده نمی‌ماند...

درباره‌ی کتاب صوتی غریبه‌ها

چه اتفاقی می‌افتد اگر در همین لحظه بفهمیم که زمان زیادی از عمرمان باقی نمانده و به‌زودی باید آماده رفتن شویم؟ در این لحظه چه افکاری به ذهنمان هجوم خواهند آورد؟ ترس از دست دادن چه چیزی اشک را به چشمانمان خواهد آورد؟ بعدازاین دلتنگ چه چیزی خواهیم شد؟

گلبرگ فیروزی در کتاب صوتی غریبه‌ها که در قالب یک داستان کوتاه نوشته شده، ماجرا را از مطب دکتر و مردی 60 ساله آغاز می‌کند که با یک کاغذ آزمایش مچاله شده در دست، مات و مبهوت در گوشه‌ای نشسته و از درد به خود می‌پیچد. یادش می‌آید که به‌خاطر اصرار پسرش رضایت داده بود تا آزمایشی بدهد و وضع سلامتی‌اش را چک کند، اما حالا که با آن کاغذ در مطب نشسته بود و حتی توان بلند شدن نیز نداشت، با خود فکر می‌کرد که کاش هیچ‌وقت نمی‌دانست که در آن جسم خسته و پرالتهاب چه اتفاقی در حال رخ دادن است. دکتر تشخیص قطعی داده بود؛ سرطان از نوع بدخیم که در تمام بدن پخش شده و فقط دو ماه دیگر از عمر او باقی مانده است.

وقتی بالاخره توانست از جایش بلند شود و راه خانه را پیش بگیرد هزاران فکر به مغزش هجوم آوردند. حالا چه به سر خانواده‌اش می‌آمد؟ به پشت سر که نگاه می‌کرد تمام عمر را برای رضایت و خوشحالی آن‌ها کار کرده بود و هیچ‌وقت به خواسته‌هایشان نه نگفته بود تا نشانشان دهد که تا چه حد برایش مهم و عزیز هستند. حالا آن‌ها با خبر رفتن او چه حالی می‌شدند؟

دیگر در خانه نشسته بود و با بغضی در گلو، خودش را آماده می‌کرد تا آن خبر هولناک را به گوش زن و بچه و مادرش برساند. تمام توانش را جمع کرد و شمرده‌شمرده، آنچه را که دکتر به او گفته بود برایشان بازگو کرد. بغض امانش نداد و اشکش سرازیر شد، اما سکوت خانه، بیش از آنچه فکرش را می‌کرد طولانی شده بود...

کتاب صوتی غریبه‌ها کاری از نشر صوتی خانه‌ی داستان چوک است. این کتاب را با صدای سعیده فضلوی می‌شنوید.

کتاب صوتی غریبه‌ها برای چه کسانی مناسب است؟

علاقه‌مندان به داستان‌های کوتاه و اجتماعی فارسی،‌ مخاطبان اصلی این کتاب هستند.

در بخشی از کتاب صوتی غریبه‌ها می‌شنویم

باران نم‌نم شروع به باریدن کرده بود. با خودش فکر کرد: «حالا خیلی زود بود.» نگاهی به لکه‌های ریز و درشت قهوه‌ای روی دست‌هایش انداخت. تازه وارد 60 سال شده بود و هنوز قامت استواری داشت. نوشته‌های روی کاغذ را باور نمی‌کرد. نمی‌خواست تسلیم شود. دستش را به لبه‌ی صندلی گرفت تا از جایش بلند شود.