کتاب تفنگ ساچمه‌ای

کتاب تفنگ ساچمه‌ای فیلم‌نامه‌ای خواندنی از نویسنده‌ی اهل ایران، حسین یمینی نژاد است. او که پیش‌ازاین در آثار سینمایی بسیاری به‌عنوان عوامل تولید حضور داشته، حال حاصل خلاقیت قلمی خود را به دست مخاطبان دنیای ادبیات می‌رساند. این فیلم‌نامه روایتی درباره‌ی سال‌های پرهیجان و گاه آمیخته به غفلت نوجوانی است. مرتضی، شخصیت اصلی فیلم‌نامه نیز شیطنت‌ها و اشتباهاتی دارد؛ اما گاهی اشتباهات کوچک، حوادث بزرگ‌تری خلق می‌کنند.

درباره‌‌ی کتاب تفنگ ساچمه‌ای

فیلم‌نامه‌نویس پرکار این سال‌های ادبیات ایران، حسین یمینی نژاد، در اثر تازه‌ی خود یعنی کتاب تفنگ ساچمه‌ای، روایتی تلخ‌وشیرین، با حال‌وهوای ملموس و آشنای ایرانی تعریف می‌کند.

فیلم‌نامه‌ی تفنگ ساچمه‌ای، با ماجرای زندگی پسری نوجوان به نام مرتضی آغاز می‌شود؛ پسری که به‌ظاهر همچنان در خامی و جهل روزهای نورسیدگی باقی مانده است و رفیقی ندارد جز یک تفنگ ساچمه‌ای که با آن بادکنک شکار می‌کند. شیطنت‌ها و درس نخواندن‌ها مرتضی روزبه‌روز به مشکلات و دردسرهایش می‌افزاید. پدر مرتضی او را از تفریح منع می‌کند و مادرش، دل‌واپس اوست. اما تمام این‌ها تازه آغازی برای حوادث پرفرازونشیب و تکان‌دهنده‌ی کتاب تفنگ ساچمه‌ای‌ست.

حسین یمینی نژاد، خالق کتاب تفنگ ساچمه‌ای، دست نوشتار خوبی در خلق ماجراهای باورپذیر و واقع‌نگاری اتفاقات دارد. او که پیش‌ازاین نیز با دنیای سینما آشنایی دیرینه‌ای داشته است، با توانمندی کامل به خلق صحنه‌های فیلم‌نامه‌ی خود می‌پردازد و جزئیات فضا و شخصیت‌ها را به تصویر درمی‌آورد. از این نویسنده‌ی خوش‌قریحه، آثار فیلم‌نامه‌ای دیگری نیز به چاپ رسیده که از میان آن می‌توان به کتاب «قسمت» و «گربه ملوس» اشاره کرد. کتاب تفنگ ساچمه همچون دیگر آثار این نویسنده رگه‌هایی از درام‌های اجتماعی در خود دارد و این کتاب را نیز انتشارات طره خیال به دست علاقه‌مندان دنیای ادبیات می‌رساند.

کتاب تفنگ ساچمه‌ای برای چه کسانی مناسب است؟

خواندن این ماجرای جذاب را به علاقه‌مندان ادبیات نمایشی و فیلم‌نامه پیشنهاد می‌کنیم. همچنین دانشجویان رشته‌های سینما و هنرآموزان نگارش فیلم‌نامه نیز با خواندن این کتاب تجربه‌ی مفیدی به دست می‌آورند.

در بخشی از کتاب تفنگ ساچمه‌ای می‌خوانیم

مریم: سلام. چه اتفاقی افتاده، جناب سروان؟
سروان: چیزی نیست، برای دیدن و گزارش صحنه آسیب‌دیدن چشم دخترتون اومدیم.
مریم: خواهش می‌کنم، بفرمایید.
سروان: ببخشید دختر خانم خونه هست؟
مریم: بله جناب سروان.
سرگرد: خانم از اون روز تا حالا به محل حادثه دست نزدید؟
مریم: نه همان‌جور که بوده هست یعنی وقتش رو نداشتم.
بطرف درب ورودی ساختمان می‌رود.
سرگرد: ببخشید آقای مالک کجا هستن؟
مریم: دو روز پیش رفتن شهرستان.