کتاب سلمانی وارطان

کتاب سلمانی وارطان مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه به قلم سپیده خمسه نژاد است. این مجموعه، پنج داستان کوتاه را در بر می‌گیرد که روایتی رئالیستی از زندگی انسان‌های مطرود و جدامانده‌ی اجتماع به دست می‌دهند. این اشخاص در جدالی دائمی با گذشته و حال و آینده به سر می‌برند و تنهایی و بیگانگی از مفاهیم جدایی‌ناپذیر زندگی‌شان است.

درباره‌ی کتاب سلمانی وارطان

کتاب سلمانی وارطان اثر سپیده خمسه نژاد، نویسنده‌ی جوان ایرانی است که در 102 صفحه به رشته‌ی تحریر درآمده. این کتاب پنج داستان کوتاه را شامل می‌شود، داستان‌هایی که روایتی رئالیستی (واقع‌گرایانه) از بحران‌های اجتماعی و مسائل زندگی در شتاب جنون‌آمیز جهان امروز ارائه می‌دهند و ما را به پشت پرده‌ی احساسات و افکار جاری در ذهن انسان‌های این جهان می‌برند.

انسان‌های کتاب سلمانی وارطان، اشخاصی از طبقات مختلف هستند که ویژگی خاص یا منحصر به فردی ندارند. آدم‌هایی معمولی با رنج‌ها، شادی‌ها و شکست‌های معمولی و نقص‌های کوچک و بزرگ. این افراد با جهان پیش رویشان غریبه‌اند و با آگاهی نیم‌بندی سعی دارند در حد توانشان با وضعیت موجود مقابله کنند. هر کدام در سنین مختلفی به سر می‌برند و تفکرات متفاوتی دارند، اما تمامی این آدم‌ها از درک گذشته عاجزند و نمی‌توانند با پشت سر گذاشتن آن کنار بیایند. آنها حسرت‌ لحظاتی را می‌خورند که به ظاهر بی‌اهمیت و عادی پنداشته می‌شدند، اما در گذر زمان و فاصله گرفتن از موقعیت، ارزش واقعی‌شان آشکار شده است. بعضی‌هایشان از تب و تاب جوانی به روزمرگی میانسالی افتاده‌اند، تمامی عقاید و آرمان‌هایشان را در گذشته جا گذاشته‌اند و حال در سکونِ میانسالی سعی دارند با این مسئله کنار بیایند. گاهی تلاش می‌کنند گذشته را به یاد نیاورند و گاهی هم به آن رجوع می‌کنند تا خاطره و نشانه‌ای از شور و شوق آن دوران را دوباره در خود زنده کنند.

درونمایه‌ی داستان‌های کتاب سلمانی وارطان، عشق، میانسالی و گذشته است که با نثری زیبا توصیف می‌شود. همانطور که گفتیم، شخصیت‌های اصلی داستان‌ها زنان هستند که با وجود تفاوت در جایگاه و شرایط اجتماعی‌شان، در بطن زندگی روزمره، گسست‌هایی از اجتماع، از زندگی و از هویتشان را تجربه می‌کنند و سعی دارند این مسئله را برای خود حل و فصل کنند. بیماری، روابط خانوادگی و مهاجرت از دیگر موضوعاتی است که در این داستان‌ها مطرح می‌شود و تفاوت‌های زندگی این شخصیت‌ها را برجسته می‌سازد.

کتاب سلمانی وارطان برای چه کسانی مناسب است؟

مطالعه‌ی این کتاب به علاقه‌مندان ادبیات معاصر ایران و دوست‌داران داستان‌های کوتاه توصیه می‌شود.

در بخشی از کتاب سلمانی وارطان می‌خوانیم

یک ساعتى مى‌شد که دوتایى خیابان دلاوران را پایین و بالا مى‌کردند و حالا این یکى فروشنده داشت با حرارت از مرغوبیت تشک‌هایش مى‌گفت. گاهى مى‌پرید روى تشک‌ها، دراز مى‌کشید، مثل فنر پا مى‌شد و شق‌ورق مى‌ایستاد. با آن جثه‌ی ریز کارهایش به آکروبات شبیه بود. معلوم بود بارها این قطعه‌ی نمایشى را براى مشترى‌ها اجرا کرده. یک‌نفس در مدح تشک‌ها حرف مى‌زد، یکى با فنرهاى منفصل، یکى سخت مثل سنگ براى تمرین ریاضت، تشک‌هاى حافظه‌دار که موقع خواب به شکل بدن درمى‌آمدند و خوابى راحت را نثار مشترى مى‌کردند. فروشنده آن‌قدر به فرزاد اصرار کرد تشک‌ها را امتحان کند که عاقبت فرزاد روى یکى‌شان نشست. فروشنده گفت: «بخواب آقاجان. بخواب، نترس. میخ ندارد که.»

و شانه‌هاى فرزاد را هل داد عقب تا روى تشک دراز بکشد. فرزاد روى تشک دراز کشید و دست‌هایش را از طرفین باز کرد. موهاى مجعد خرمایى‌اش روى تشک افشان شده بود و با چشم‌هاى بسته مثل بچه‌ها تو خواب لبخند مى‌زد.

فروشنده برگه ضمانت را مهر کرد و با فاکتور تقدیم کرد. روى برگه‌ی ضمانت نوشته بود پنج سال. افسون کاغذها را گذاشت توى کیف و از فروشگاه آمدند بیرون. پنج سال کم عمرى نبود. کى مى‌توانست بگوید پنج سال بعد چه بر سر خودشان مى‌آید، چه برسد به تشک‌ها.