کتاب قدرت خودتلقینی

قدرت ذهن شما بیش از آن چیزی است که فکر می‌کنید! در کتاب قدرت خودتلقینی، اثر پل ژاگو، می‌آموزید که چگونه می‌توانید اعتماد‌به‌نفس، خوش‌بینی و آرامش را در زندگی خود افزایش دهید و تسلطی باورنکردنی بر خویشتن و سرنوشتتان داشته باشید. ژاگو که در عرصه‌ی توسعه‌ی فردی نامی آشناست، در این کتاب توصیه‌هایی بی‌شمار برای کسانی دارد که فکر می‌کنند زندگی‌شان نیاز به اصلاحی جدی دارد.

درباره‌ی کتاب قدرت خودتلقینی

اثر دارونما یا پلاسیبو افکت یکی از مفاهیمی است که خیلی وقت است در علوم پزشکی اثبات شده. بسیاری از پزشکان برای درمان بیمارانشان از دارونماها استفاده می‌کنند و نتیجه می‌گیرند. حتی در آزمایش‌های بالینی برای بررسی میزان اثربخشی یک دارو، دارونما نقش مهمی دارد. برای مثال گروهی از افراد داروی واقعی دریافت می‌کنند. گروهی دیگر دارویی را مصرف می‌کنند که هیچ تأثیری در بیماری‌شان ندارد؛ اما به بیمار گفته می‌شود که این دارو درمان قطعی بیماری اوست. بیمار نیز با خوردن دارونما، به خود تلقین خواهد کرد که خوب خواهد شد و در واقعیت همین اتفاق می‌افتد! این یکی از اثرات تلقین است. در کتاب قدرت خودتلقینی (Puissance de l'autosuggestion)، به نمونه‌های دیگری برمی‌خورید که باعث شگفتی‌تان خواهد شد.

پل ژاگو (Paul Jagot) که با کتاب‌های موفقیت و خودیاری در ایران شناخته می‌شود، در تمام طول زندگی‌اش آثار مختلفی در زمینه‌ی توسعه‌ی فردی، روان‌شناسی، هیپنوتیزم، مانیتیسم و... به نگارش درآورد. وی از جمله کسانی است که به قدرت ذهن و تأثیر آن بر زندگی اعتقادی تام و تمام دارد. او باور دارد که ذهن یک ابزار درمانی قدرتمند است که با تجهیزات پزشکی پیشرفته نیز برابری می‌کند. او در کتاب قدرت خودتلقینی به یکی از جذاب‌ترین و کنجکاوی‌برانگیزترین موضوعات یعنی هیپنوتیزم یا خواب مصنوعی می‌پردازد.

خودتلقینی که اساس کار خواب مصنوعی است، به فرایندی گفته می‌شود که طی آن فرد ضمیر ناخودآگاهش را به گونه‌ای آموزش می‌دهد که به چیزی اعتقاد پیدا کند. برای مثال فرض کنید که می‌خواهید در یک مصاحبه‌ی سرنوشت‌ساز شرکت کنید و نیاز دارید که با اعتماد‌به‌نفس کامل در جلسه‌ی مصاحبه حاضر شوید. اگر شما فردی خجالتی و کم‌رو باشید، کار برایتان خیلی سخت‌تر خواهد شد. پل ژاگو در کتاب قدرت خودتلقینی آموزش می دهد که چگونه با گفتن جملاتی به خود، می‌توانید خجالت را کنار بگذارید و در مصاحبه بدرخشید.

این اثر مانند دیگر آثار ژاگو دو بخش دارد: بخش اول آن حول محور نظریه‌هایی درباره‌ی تلقین‌پذیری و ناهشیاری است. نویسنده در این بخش نظریه‌های علمی و آکادمیکی را بررسی می‌کند که درباره‌ی خودتلقینی و هیپنوتیزم هستند. او در کنار این نظریه‌ها از مثال‌های متعدد بهره می‌برد تا موضوع موردبحث برای خواننده ملموس‌تر شود. دانشمندان زیادی مانند دوشاتل، دوپرل و از همه مهم‌تر امیل کوئه درباره‌ی این موضوع تحقیق کرده‌اند و سال‌هاست گروهی از دانشمندان با این گروه اختلاف نظر دارند. پل ژاگو در بخش اول کتاب قدرت خودتلقینی، به شبهات مطرح‌شده نیز پاسخ می‌دهد.

بخش دوم که بخش عملی کتاب است، شامل راهکارهایی برای استفاده از خودتلقینی در زندگی روزمره است. نویسنده گام به گام برای شما توضیح می‌دهد که چگونه خودتلقینی شما را از لحاظ جسمی و روانی دگرگون خواهد کرد. پل ژاگو عقیده دارد که با به‌کارگیری توصیه‌های این بخش از کتاب، زندگی آرام‌تری خواهید داشت. او در این بخش از کتاب قدرت خودتلقینی به تکنیک‌های هیپنوتیزم و خواب مصنوعی نیز بیشتر می‌پردازد.

انتشارات ققنوس این کتاب را با ترجمه‌ی نیلوفر خوانساری روانه‌ی بازار کرده است.

کتاب قدرت خودتلقینی برای چه کسانی مناسب است؟

اگر می‌خواهید درباره‌ی قدرت ذهن بیشتر بدانید، کتاب قدرت خودتلقینی را بخوانید.

در بخشی از کتاب قدرت خودتلقینی می‌خوانیم

به‌تجربه مى‌دانیم خواب مصنوعى به کمک تلقین میسر مى‌شود. بنابراین، به جاى بهره‌گیرى از شیوه‌هاى قدیمى یا به جاى حرکات کند یا سریعى چون خیره نگریستن به نور یا نوراکسى هیدریک یا ضربه زدن به طبل یا فشار دادن نقاط هیستروژن (هیستریایى) که جملگى از طریق جسم فرد به ذهن او مى‌رسند، یعنى از طریق عمل در محیط حسى، بر مرکز روان او تأثیر مى‌گذارند، مى‌توانیم فوراً از تلقین براى ایجاد خواب مصنوعى کمک بگیریم. با به کار گرفتن ویژگی‌هاى مؤثر و نیرومند خواب، تخیل را فعال و تک‌اندیشه‌اى را خلق مى‌کنیم و این تک‌اندیشه گستره‌ی فکر ما را منحصراً به خود مشغول مى‌کند، و همان طور که گفتیم وضعیتى به وجود مى‌آورد تا فرد به حداکثر تلقین‌پذیرى دست پیدا کند. به‌تدریج نخستین نشانه‌هاى تلقین پدید مى‌آید، پلک‌هاى شخص سنگین مى‌شوند و سوزش خفیفى در چشم‌هایش احساس مى‌کند همه چیز را گویى از پشت پرده‌اى تار مى‌بیند، با چیرگى صداى آزمایشگر بر شخص، سایر صداها قطع مى‌شوند، سرش سنگین مى‌شود، چشم‌هایش را مى‌بندد، آهى مى‌کشد و به حالت خواب مصنوعى فرو مى‌رود.

این مثال آخر روشنگر نکته‌ی مورد نظر ماست، یعنى دانستن آنکه تلقین‌پذیرى تا حد معینى در حالت بیدارى امکان‌پذیر است و کارکرد کاملاً طبیعى مغز را مختل نمى‌کند و موجب حرکات و شرایط بیمارگونه تصنعى نیز نمى‌شود.