کتاب ماه در مه

مرضیه فرمانی اشعار کتاب ماه در مه را در مدح پیامبر (ص) و ائمه‌ی معصومین (ع) سروده است. در این شعرها که به‌اصطلاح به آن‌ها شعر آیینی گفته می‌شود، مفاهیم دینی و قرآنی در کنار مضامین اخلاقی قرار دارند. این شاعر جوان با شعرهای ساده و روانش، عشق خود را به این مفاهیم نشان داده است.

درباره‌ی کتاب ماه در مه

محتوای شعرهای کتاب ماه در مه در مدح چهارده معصوم است و در دسته‌ی اشعار آیینی قرار می‌گیرد. مرضیه فرمانی کتاب ماه در مه را «ادای دینی به چهارده گل سرخ» توصیف کرده و اذعان داشته همین ارادت ویژه به ائمه باعث شده است که یک مجموعه‌ی آیینی مستقل برای آنان بسراید.

اسماعیل امینی، شاعر و طنزپرداز معاصرکشورمان معتقد است که مرضیه فرمانی در اشعارش بیشتر از کلمات و مضامین ذهنی بهره می‌برد تا عناصر دیگر. او عقیده دارد که این شاعر جوان در سرودن اشعار کتاب ماه در مه از خود جرأت و جسارت نشان داده و شعرهای خوب این کتاب توانایی بالای شاعر را نشان می‌دهند. شما می‌توانید 26 شعر مرضیه فرمانی را در قالب‌های غزل، ترکیب‌بند، ترجیع‌بند و چهارپاره و با محتوای آیینی، در کتاب ماه در مه که توسط انتشارات سوره مهر چاپ شده است بخوانید.

کتاب ماه در مه برای چه کسانی مناسب است؟

اگر به اشعار آیینی و شعر معاصر علاقه دارید، پیشنهاد می‌کنیم کتاب ماه در مه را بخوانید و از شعرهای آن لذت ببرید.

با مرضیه فرمانی بیشتر آشنا شویم

مرضیه فرمانی متولد سال 1368 از کودکی عضو کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان رشت بود و شعر می‌سرود. او دبیر کانون شعر حوزه‌ی هنری گیلان است و همراه با نغمه مستشارنظامی، جلسات شعری این انجمن را برگزار می‌کند. او در مقطع کارشناسی، ادبیات عرب خوانده است و در مقطع ارشد، زبان و ادبیات فارسی. مرضیه فرمانی جوایز متعددی دریافت کرده است که مهم‌ترین آن‌ها عبارتند از: برگزیده‌ی کنگره‌ی بین‌المللی شهریار در سال 95، نامزد جایزه‌ی کتاب سال غزل در سال 92 و شایسته‌ی تقدیر کتاب سال جوانان در سال 99. مجموعه‌شعر‌های «ناشناسنامه»، «شرحه»، «فروپاشی»‌ و ماه در مه چند اثر او هستند.

در بخشی از کتاب ماه در مه می‌خوانیم

ای آنکه گریان در غمت ابری عقیم است
امواج گیسوی تو در دست نسیم است
ای «عزة لله» نقش خاتم تو
یک عمر ذکر شیعیانت «یاکریم» است
دردی‌ست روی دوش تو از اهل خانه
این زخم‌های کهنه از عهد قدیم است
دیگر نیازی بر ضریحی نیست، وقتی
راه بقیع توصراط المستقیم است
دستان تو چون پرچم صلح‌اند، اما
از هیبتت در قلب دشمن ترس و بیم است
آه ای عزیز فاطمه، بر زخم‌هایت
مثل نمک هر قطره از اشک یتیم است