کتاب نظام‌های بهره‌برداری و مدیریت واحدهای تولید کشاورزی راهبردی برای توسعه پایدار

مسعود حکمت، سید مهدی میردامادی و شیما نورالدینی در کتاب نظام‌های بهره‌برداری و مدیریت واحدهای تولید کشاورزی راهبردی برای توسعه پایدار شما را با موضوع بهره‌برداری و توسعه‌ی پایدار در صنعت کشاورزی آشنا می‌کنند و اهمیت مدیریت راهبردی در این حوزه را در تأمین امنیت غذایی برایتان روشن می‌نمایند.

درباره‌ی کتاب نظام‌های بهره‌برداری و مدیریت واحدهای تولید کشاورزی راهبردی برای توسعه پایدار

نظام‌های بهره‌برداری درحقیقت از مهم‌ترین ارکان تولید کشاورزی هستند که روابط انسان با طبیعت را نشان می‌دهند و از گذشته تاکنون با تغییرات و فرازونشیب‌های مختلفی همراه بوده‌اند. بهره‌برداری شامل مجموعه‌ای از اراضی می‌شود که به عنوان یک واحد فنی کشاورزی مورد استفاده قرار بگیرند. ممکن است این استفاده از سوی یک شخص حقیقی باشد یا آن‌که از سوی شخصیتی حقوقی همچون تعاونی‌های تولید نسبت به آن اقدام شود.

مسعود حکمت، سیدمهدی میردامادی و شیما نورالدینی در کتاب نظام‌های بهره‌برداری و مدیریت واحدهای تولید کشاورزی راهبردی برای توسعه پایدار، شما را با سیر انواع نظام‌های بهره‌برداری و شکل‌گیری شرکت‌های کشت و صنعت در ایرانِ پس از پیروزی انقلاب اسلامی آشنا خواهند کرد. ضمناً این کتاب به شما کمک می‌کند در جریان ضرورت و اهمیت مدیریت کشاورزی و سیاست‌های مرتبط با آن قرار بگیرید.

از دیگر اهداف نگارش این کتاب آشنا ساختن مخاطبان با نقش توسعه‌ی پایدار در تأمین امنیت غذایی کشور و چالش‌های موجود در این حوزه بوده است.

کتاب نظام‌های بهره‌برداری و مدیریت واحدهای تولید کشاورزی راهبردی برای توسعه پایدار مناسب چه کسانی است؟

دانشجویان رشته‌های مهندسی کشاورزی و علوم و صنایع غذایی و همچنین، فعالان حوزه‌ی تولید محصولات کشاورزی، از جمله مخاطبان این کتاب هستند.

در بخشی از کتاب نظام‌های بهره‌برداری و مدیریت واحدهای تولید کشاورزی راهبردی برای توسعه پایدار می‌خوانیم

از دیرباز تلفیق کشاورزی و صنعت یکی از دغدغه‌های اصلی کارشناسان توسعه بوده و پیوند بین این دو بخش اقتصادی مورد تأکید قرار گرفته است. کشاورزی بدون وجود حلقه‌های تکمیلی پسین مانند صنایع فرآوری قادر نخواهد بود به تنهایی اهداف کلان خود نظیر تأمین امنیت غذایی را تحقق بخشد. توسعه صنایع غذایی کشاورزی ارزش افزوده محصولات خام را ارتقا بخشیده و از ضایعات این محصولات می‌کاهد. توسعه این بخش راهکاری برای مقابله با اثرات سوء فصلی بودن محصولات کشاورزی می‌باشد. یکی از رویکردهایی که در این زمینه می‌تواند موردتوجه قرار گیرد، آوردن این دو فعالیت اقتصادی تحت یک چتر مدیریتی موسوم به واحدهای کشت و صنعت می‌باشد که در کشور، چند دهه موردتوجه قرار گرفته است. به نظر می‌رسد رفع موانع و مشکلات این نظام‌ها می‌تواند در برخی زمینه‌ها و رشته‌های تولیدی یک راهکار مناسب بهبود عملکرد کشاورزی باشد.