معرفی و دانلود رایگان کتاب صوتی در کوره راه کودکی

معرفی کتاب صوتی در کوره راه کودکی

داستانی کوتاه درباره‌ی پسربچه‌ای که یک روز تصمیم می‌گیرد به همراه مادربزرگش بسته‌ای را به دست کسی برساند. در کتاب صوتی در کوره راه کودکی نوشته‌ی مجید اوریادی زنجانی یکی از داستان‌های مجموعه‌ی با پاهای کودکی را می‌شنویم.

درباره‌ی کتاب صوتی در کوره راه کودکی

داستان کتاب صوتی در کوره راه کودکی نوشته‌ی مجید اوریادی زنجانی از زبان مردی روایت می‌شود که اتفاقات برهه‌ای از زندگی‌اش را در سال‌های کودکی شرح می‌دهد. راوی برشی از کودکی خود را در حوالی هفت هشت سالگی، در نسبت با زنی به‌نام «خانجون» روایت می‌کند که در آغاز داستان درمی‌یابیم مادربزرگ اوست. خانجون در ابتدای داستان مشغول بستن ساکی است که می‌خواهد آن را به دست کسی برساند. راوی داستان که در حقیقت نوه‌ی خانجون است به همراه او می‌رود تا با یکدیگر ساک را در وقت ملاقاتی به دست صاحبش برسانند. اما صاحب ساک کیست؟ وقت ملاقاتی در زندان است یا در بیمارستان؟ برای فهمیدن پاسخ این سؤالات باید کتاب صوتی در کوره‌راه کودکی را بشنوید.

داستان این کتاب صوتی از مجموعه‌ داستان با پاهای کودکی نوشته‌ی مجید اوریادی زنجانی انتخاب شده است. این مجموعه دربرگیرنده‌ی چهار داستان رئالیستی است که در هر یک از آن‌ها مواجهه‌ی کودکی را با جهان واقع می‌شنویم.

کتاب صوتی در کوره راه کودکی به همت نشر صوتی کانون فرهنگی چوک تهیه و منتشر شده است. آرمان رضایی، بهاره سرمدی، مهدی رضایی، علی فخاری و سوری رحیمی در این اثر به صداپیشگی پرداخته‌اند.

کتاب صوتی در کوره راه کودکی برای چه کسانی مناسب است؟

اگر به داستان‌های کوتاه ادبیات معاصر ایران علاقه دارید، شنیدن این کتاب صوتی را به شما پیشنهاد می‌کنیم.

مجید اوریادی زنجانی را بیشتر بشناسیم

این پزشک و نویسنده در سال 1355 متولد شده است. مجید اوریادی زنجانی مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشته‌ی گفتاردرمانی اخذ کرده و اکنون عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی زاهدان است.

در بخشی از کتاب صوتی در کوره راه کودکی می‌شنویم

خانجون از تاریکی و تنهایی واهمه داشت. برای همین شب‌ها من طبقه‌ی بالا پیش خانجون می‌خوابیدم. یک خانه‌ی دوطبقه‌ی قدیمی بود. خانه به‌نام خانجون بود. اتاقی هم توی زیرزمین داشت در حدود بیست متر که من و پدر و مادرم به همراه چهارتا خواهرهایم آنجا زندگی می‌کردیم. سه تا پله از کف حیاط پایین‌تر بود. با راهرویی تنگ و باریک که به آشپزخانه منتهی می‌شد. کنار آشپزخانه هم حمامی قرار داشت. مستراح گوشه‌ی حیاط بود. آشپزخانه و حمام و مستراح مشترک بود. طبقه‌ی اول دست مستأجر بود. درآمد خانجون کرایه‌ی ماهانه‌ای بود که از طبقه‌ی اول و زیرزمین دستش را می‌گرفت. پدربزرگم سه چهار سال قبل از تولد من از دنیا رفته بود و این خانه به مادربزرگم رسیده بود.

مادرم در حالی که نفس‌نفس می‌زد با سینی صبحانه وارد اتاق شد. گوشه‌ی اتاق ایستاده و به دیوار تکیه داده بودم. چشمش که به ساک افتاد گفت: «داری می‌ری ملاقات اصغرآقا؟» اصغرآقا شوهر خانجون بود. مامانم نشست و سینی را روی زمین گذاشت. در حالی که سفره را پهن می‌کرد گفت: «واسه ناهار برمی‌گردی؟» خانجون پک محکمی به سیگار زد و ته‌سیگارش را در جاسیگاری خاموش کرد. «نمی‌دونم. روزای جمعه خیلی شلوغه. دیر کردم شما بخورید.»

فهرست مطالب کتاب صوتی