بله
کتاب آزمایش‌های آلی مقیاس ماکرو و مقیاس میکرو - جلد 2، منبعی سودمند برای یادگیری شیوه‌ی انجام آزمایش با روش‌های میکرو و ماکرو است. کنت ال ویلیامسون و کاترین ام مسترز، نویسنده‌های کتاب، در این اثر روش‌های ایمن برای انجام انواع آزمایش‌ها را با تکیه بر علم شیمی سبز ارائه داده‌اند.
درباره‌ی کتاب آزمایش‌های آلی مقیاس ماکرو و مقیاس میکرو - جلد 2
کتاب آزمایش‌های آلی مقیاس ماکرو و مقیاس میکرو - جلد 2 (Macroscale and Microscale Organic Experiments)، ادامه‌ای بر جلد نخست این مجموعه برای آشنایی با روش‌های ماکرو و میکرو در انجام آزمایشات است. کنت ال ویلیامسون (Kenneth Williamson) و کاترین ام مسترز (Katherine Masters)، نویسنده‌های کتاب، شیوه‌های انجام آزمایش با روش مایکرو و میکرو را در این اثر با زبانی ساده توضیح داده‌اند. این توضیحات در کنار متن با تصویرهایی گویا مطرح شدهاند تا مفاهیم پیچیده‌ی علم شیمی آلی، راحت‌تر در ذهن خواننده شکل بگیرد. در دنیای شیمی آلی به آزمایش‌هایی که در حد گرم یا میلی‌لیتر انجام می‌شوند، آزمایش‌های ماکرو می‌گویند. این آزمایش‌ها با هدف مشاهده‌ی بهتر فرایند‌ها و کار با دستگاه‌های آزمایشگاهی انجام می‌شوند. منظور از آزمایش‌های میکرو در این اثر، آزمایش‌هایی در مقیاس میلی‌گرم یا میکرولیتر است. صرفه‌جویی در مواد و کاهش ضایعات به‌عنوان دستاورد آزمایش‌های میکرو شناخته می‌شود.
مطالب کتاب آزمایش‌های آلی مقیاس ماکرو و مقیاس میکرو - جلد 2 با توضیحاتی درباره‌ی واکنش فریدل کرافتس، آغاز می‌شود. طیف گسترده‌ای از انواع واکنش‌های کربوکاتیون، تریپتیسن، آلدهیدها و کتون‌ها در ادامه‌ی این اثر مطرح شدهاند. نویسنده‌ها، بخشی از این کتاب را به توضیح واکنش‌های ویتیگ و ویتیگ هورنر اختصاص داده‌اند. مطالب این اثر با مفاهیمی مانند سنتر محصولات طبیعی، بسپارها و جستجوی نوشتجات شیمیایی به‌پایان می‌رسد.
کتاب آزمایش‌های آلی مقیاس ماکرو و مقیاس میکرو - جلد 2 را انتشارات گنجور چاپ و روانه‌ی بازار کرده است. حسین اعتدالی حبیب آبادی ترجمه‌ی این اثر را بر عهده داشته.
کتاب آزمایش‌های آلی مقیاس ماکرو و مقیاس میکرو - جلد 2 برای چه کسانی مناسب است؟
تمامی دانشجویان رشته‌ی مهندسی شیمی و شیمی آلی به‌عنوان مخاطب‌های کتاب حاضر شناخته می‌شوند.
در بخشی از کتاب آزمایش‌های آلی مقیاس ماکرو و مقیاس میکرو - جلد 2 می‌خوانیم
براى الکل‌هاى نوع اول با اسیدهاى کربوکسیلیک غیر ممانعت فضایی، Keq=4 است. با مقدارهاى مساوی -9 بوتانول و اسید استیک که در معادله مجاز هستند واکنش نشان بدهند، بازده فرضى استر فقط %23 است. براى بالا بردن تعادل ما مى‌توانیم به وسیله اصل لوشاتلیه، غلظت الکل یا اسید را افزایش دهیم. اگر هر کدام دو برابر شده است، بازده فرضى تا %13 افزایش مى‌یابد. وقتى که یکی سه برابر شده است، بازده به %90 مى‌رود. اما مطرح کنید در مثال ذکر شده، نقطه جوش استر نسبتاً غیر قطبى فقط در حدود 1 درجه سانتیگراد بالاتر از نقاط جوش اسید استیک قطبى و -9 بوتانول است. بنابراین یک مسأله جدایى مشکل وجود دارد اگر محصول باید به وسیله تقطیر جدا شود پس از اینکه مواد اولیه در غلظت، زیاد شدهاند. راه دیگر که تعادل را برپا می‌کند این است که آب برطرف گردد. این می‌تواند با اضافه کردن مخلوط واکنش به غربال‌هاى مولکولى انجام شود (یک زئولیت مصنوعى) که آب را به طور ترجیحی جذب مى‌کند.
