کتاب باخ برای بچه‌ها

شاهکاری کوتاه از ادبیات مدرن استرالیا؛ هلن گارنر در کتاب باخ برای بچه‌ها سرگذشت زوجی معمولی را روایت کرده که زندگی دشواری را در شهر ملبورن پشت سر می‌گذارند. گفتنی است که رمان پیش رو، دو سال پس از انتشار، جایزه‌ی ادبی آدلاید را برای نویسنده‌ی خود به ارمغان آورد.

درباره کتاب باخ برای بچه‌ها

داستانِ کتاب باخ برای بچه‌ها (The Children's Bach) حول محور دو شخصیت با نام‌های آتنا و دکستر می‌گردد. این دو، زن و شوهرِ جوان استرالیایی‌ای هستند که در شهر ملبورن، به همراه دو پسر کوچک خود، زندگی آرام و یکنواختی را سپری می‌کنند. زندگی مشترک آتنا و دکستر، تحت تأثیر بیماری اوتیسم فرزندشان، بیلی، تاکنون چالش‌های بسیاری را به خود دیده است. با این حال این مرد و زن سختکوش، به هر نحوی که بوده از پس این چالش‌ها برآمده‌اند. روحیه‌ی اجتماعی و ذهنیت منطقی دکستر، در کنار شخصیت صبور و مقاوم آتنا، از جمله عواملی بوده‌اند که این خانواده‌ی نسبتاً فقیر را از سقوط به ورطه‌ی تباهی نجات داده‌اند. پیچش داستانی زمانی رخ می‌دهد که شخصیتی به نام الیزابت وارد ماجرا می‌شود. الیزابت ظاهراً یکی از دوستان سابق دکستر است. لااقل دکستر این‌گونه ادعا می‌کند. اما گویی در گذشته‌ی مشترک این دو چیزهایی ورای دوستیِ معمولی وجود داشته است. چیزهایی که برملا شدنشان می‌تواند تهدیدی برای زندگی کنونی دکستر به شمار برود. به هر رو، زندگی خانواده‌ی دکستر پس از ورود الیزابت به سیاق سابق باقی نمی‌ماند، بلکه با چالش‌هایی بنیادین مواجه می‌شود؛ چالش‌هایی که شرح و روایت آن‌ها عمده‌ی حجم رمان کوتاه پیش رو را به خود اختصاص داده است...

کتاب باخ برای بچه‌ها اولین بار در سال 1984 به چاپ رسید. این اثر به عنوان دومین رمان هلن گارنر (Helen Garner)، از همان بدو انتشار توجه طیف وسیعی از مخاطبین عام و خاص را به خود جلب نمود. گارنر در این رمان کوتاه از دشواری‌های زندگی خانوادگی در عصر مدرن سخن گفته است؛ دشواری‌هایی از قبیل عدم درک متقابل، ناپختگیِ عاطفی، خودمحوری و... . او به سان نقاشی چیره‌دست، پرتره‌ای گیرا از خانواده‌ای معمولی ترسیم نموده که در آن، چالش‌های کوچک، یکی پس از دیگری و به سرعت، به معضلاتی بزرگ و لاینحل تبدیل شده و همچون آواری بر سر اعضای خانواده فرو می‌ریزند.

توصیفات دقیق و درخشان، نثر آرام و اغواگر، و شخصیت‌پردازی استادانه و بی‌نظیر، از جمله عوامل درخشش رمان باخ برای بچه‌ها به شمار می‌روند. به طور کلی می‌توان گفت که مطالعه‌ی این کتاب، برای هر خواننده‌ای، با هر ذائقه‌ی ادبی، تجربه‌ای لذت‌بخش و فراموش‌نشدنی خواهد بود.

کتاب باخ برای بچه‌ها به قلم طیبه هاشمی به زبان فارسی ترجمه شده و از سوی نشر بیدگل در دسترس علاقه‌مندان به ادبیات داستانی قرار گرفته است.

جوایز و افتخارات کتاب باخ برای بچه‌ها

• برنده‌ی جایزه‌ی ادبی آدلاید
• برنده‌ی جایزه‌ی ادبی SA Premier

نکوداشت‌های کتاب باخ برای بچه‌ها

• در زبان انگلیسی چهار رمان کوتاه فوق‌العاده داریم. این چهار رمان به ترتیب زمانی از این قرارند: سرباز خوب، اثر فورد مادوکس فورد؛ گتسبی بزرگ، اثر اسکات فیتز جرالد؛ خورشید همچنان می‌دمد، اثر ارنست همینگوی؛ و سرانجام، باخ برای بچه‌ها، اثر هلن گارنر. (Don Anderson)
• کتاب باخ برای بچه‌ها به بزرگداشتی برای زندگی خانوادگی می‌مانَد؛ بزرگداشتی که در چارچوب پس‌لرزه‌های زندگی مدرن ارائه شده است. (Book World)
• در کتاب باخ برای بچه‌ها، مهارت هلن گارنر در پوششی ظریف ارائه شده است. به عبارتی، این رمان هرگز تکنیک‌های مدرنیستی خود را به رخ مخاطب نمی‌کشد. با این حال، این تکنیک‌ها وجود دارند و اثراتی ظریف و غیرمنتظره بر جای می‌گذارند. (Harper’s Magazine)
• چه نویسنده‌ی فوق‌العاده‌ای! نثری کمینه‌گرا و زیبا، با روایاتی صادقانه و تأثیرگذار. داستان‌نویسان کمی هستند که به اندازه‌ی هلن گارنر تحسین مرا برانگیزند. (David Nicholls)

کتاب باخ برای بچه‌ها مناسب چه کسانی است؟

علاقه‌مندان به رمان‌های رئالیستی و دوست‌داران داستان‌های روانشناختی، دو گروه از مخاطبین اصلی کتاب باخ برای بچه‌ها، نوشته‌ی هلن گارنر، به شمار می‌روند.

با هلن گارنر بیشتر آشنا شویم

هلن گارنر (متولد سال 1942) نویسنده‌ی مدرنیستِ اهل استرالیاست. نخستین رمان گارنر با عنوان «میمون‌گیری» در سال 1977 به انتشار رسید و بالافاصله نام وی را به عنوان نویسنده‌ای صاحب سبک بر سر زبان‌ها انداخت. گارنر علاوه بر رمان، در زمینه‌ی نگارش داستان‌ کوتاه، فیلمنامه، مقاله و جستار ادبی نیز دستی بر آتش دارد. او نویسنده‌ای چندژانری با علایقی چندوجهی به شمار می‌رود. کتاب «باخ برای بچه‌ها» بهترین اثر ترجمه‌شده از وی به زبان فارسی است.

از میان افتخارات هلن گارنر می‌توان به توفیق او در کسب جوایزی چون «Australian Film Institute Award» و «SA Premier» اشاره کرد.

در بخشی از کتاب باخ برای بچه‌ها می‌خوانیم

کنار ایستگاه تراموا روبه‌روی نرده‌های بلند گورستان ایستاد. کسی با ماژیک مشکی روی تیر چراغ‌برق نوشته بود فرمانده دارِن. هیچ تراموایی دیده نمی‌شد. ولی چشمش افتاد به یک اتومبیل کمپینگ نارنجی‌رنگ که با سرعت زیاد از بالای خیابان رو به پایین می‌آمد. به‌سمت جنوب می‌رفت. پرده‌هایی تروتمیز و خوش‌دوخت داشت و یک سینک ظرف‌شویی و مردی تک‌وتنها پشت فرمانش بود.

نگاه‌های دوستانه‌ای باهم ردوبدل کردند و آتنا سوار شد و او دور زد و پیچید توی مسیر دیگری. وارد بزرگراه شدند و در خروجی آن، بعد از رد کردن خیابانی فرعی، به‌سمت فرودگاه و خانه‌های ایتالیایی رفتند؛ خانه‌هایی با ایوان‌های سفید و درختان نخل، از حاشیۀ شهر و محل‌های جمع‌آوری ماشین‌های اسقاطی عبور کردند و از کنار میدان‌های اسب‌دوانی گذشتند، جایی که اسب‌ها نفس‌نفس‌زنان، آرام و صبور مقابل سیم‌های خاردار ایستاده بودند. همچنان رفتند و به‌ دشت‌های بازالت رسیدند، دشت‌هایی با خارپنبه‌هایی بلند که سر می‌جنباندند. و باز هم دور و دورتر شدند تا به بیابانی رسیدند و شب را بیرون ماشین روی زمین خوابیدند، زیر آسمانی بلند و خشک، آن‌قدر که حتی قطره‌ای شبنم هم رویشان ننشست.