بله
کتاب میکروب شناسی پزشکی تألیف مشترک ژئو اف بروکس، کارن سی کارول، جانت اس بوتل، استفان ای مورس، تیموتی ای میتزنر، توسط حسن جهاندیده و حسین جهاندیده ترجمه شده است. در این کتاب، ویژگی‌های پاتوژن‌ها و راه‌های منتقل شدن، عملکردهای عفونت و تکثیر آن‌ها و اقسام مختلف کاربردهای بالینی میکروب‌ها در بهبود سلامت بیان می‌شود.
درباره کتاب میکروب شناسی پزشکی:
میکروب‌شناسی پزشکی یکی از گرایش‌های رشته پزشکی است که به درمان، تشخیص، و پیشگیری از بیماری‌های عفونی می‌پردازد. این دانش چهار نوع از میکروارگانیسم‌ها را که باعث بروز بیماری‌های عفونی می‌شوند بررسی می‌کند. این چهار عنصر یعنی باکتری‌ها، قارچ‌ها، انگل‌ها و ویروس‌ها کاربردهای بالینی دارند که پژوهشگران بر روی آن‌ها تحقیقات خاصی انجام می‌دهند.
این کتاب یکی از مشهورترین منابع میکروبیولوژی پزشکی است که با عنوان کتاب میکروب‌شناسی پزشکی جاوتز (Jawetz, melnick & adelberg's medical microbiology) شناخته می‌شود. نویسندگان این اثر سعی دارند شرح کاملی از مهم‌ترین مطالب باکتری‌شناسی و ویروس‌شناسی را به بیان ساده به خوانندگان توضیح دهد.
یک میکروبیولوژیست به وسیله اطلاعاتی که در رابطه با پاتوژن‌ها و راه‌های انتقال بیماری‌ها در اختیار دارد، تشخیص و درمان بیماری را شناسایی می‌کند. از این جهت در نقش دستیار پزشک متخصص، برای معالجه بیماران راهکارها و اطلاعات دقیقی را ارائه می‌دهد و به روند درمان کمک زیادی می‌رساند.
در سال‌های اخیر ترجمه‌های مختلفی از این کتاب منتشر شده که کتاب پیش‌رو یکی از معتبرترین و گویاترین آن‌هاست. پرسش‌های مروری انتهای هر فصل از کتاب این اثر را به مجموعه‌ای جامع تبدیل کرده که از نظر آموزشی و علمی برای دانشجویان بسیار مفید خواهد بود.
کتاب میکروب شناسی پزشکی مناسب چه کسانی است؟
این کتاب نکات کاربردی و سودمندی را در اختیار دانشجویان و پژوهشگران علوم پایه پزشکی قرار می‌دهد.
(این کتاب دارای حجم بیش از ۲۰ مگابایت هست، لطفا قبل از خرید، نسخه نمونه را دریافت و از صحت نمایش کتاب در موبایل یا تبلت اطمینان حاصل کنید.)
در بخشی از کتاب میکروب شناسی پزشکی می‌خوانیم:
لپتوسپیروز در اصل عفونت حیوانات است؛ انسان صرفاً به طور اتفاقى، پس از اسپروکت‌ها و سایر میکروارگانیسم‌هاى مارپیچى تماس با آب یا سایر مواد آلوده به ترشحات و فضولات میزبان‌هاى حیوانى، به عفونت مبتلا مى شود.
رت‌ها، موش‌ها، جوندگان وحشى، سگ‌ها، خوک و گاو منابع اصلى عفونت انسانى هستند. آن‌ها لپتوسپیرا‌ها را هم در جریان
بیمارى فعال و هم در وضعیت بدون علامت حاملی به همراه ادرار دفع مى‌کنند. لپتوسپیرا‌ها در آب راکد چندین هفته زنده باقى مى‌مانند.
آشامیدن، شناکردن، استحمام، یا آلودگى غذایى ممکن است به عفونت انسانى منتج شود. افرادى که احتمال تماس آن‌ها با آب‌هاى آلوده شده توسط رت‌ها بیشتر است (نظیر معدنچیان، کارگران شرکت‌هاى فاضلات، کشاورزان و ماهى گیران) در بالا‌ترین خطر ابتلا به عفونت قرار دارند.
کودکان نسبت به بالغین، با فراوانی بیشتری عفونت را از سگ‌ها کسب مى نمایند. کنترل بیمارى شامل پیشگیرى از مواجهه با آب بالقوه آلوده و کاهش آلودگى به واسطه کنترل جوندگان است.
داکسى سایکلین، mg 200 به صورت خوراکى یکبار در هفته در جریان مواجهه شدید، پروفیلاکسى اثر گذار محسوب مى گردد. سگ‌ها مى توانند واکسیناسیون دیست مپِر - هپاتیت - لپتوسپیروز را دریافت دارند.
