بله
کتاب مباحثی نو در جغرافیای انسانی، منبعی برای آشنایی با مفاهیمی مانند توپونیمی، خزش روستایی، ژئولینگویستیک، و کاربرد سیستم‌های اطلاعات جغرافیایی است. با مطالعه‌ی کتاب حاضر، درک کاملی از کاربرد سیستم‌های جغرافیایی در بحث‌هایی مانند توپونیمی، ژئولینگویستیک و مهاجرت روستایی پیدا می‌کنید. فاطمه قاسمی، نویسنده‌ی کتاب، شیوه‌های عملیِ مطالعه‌های کاربردی در زمینه‌های مطرح‌شده را در اختیار پژوهشگران قرار داده است.
درباره‌ی کتاب مباحثی نو در جغرافیای انسانی
کتاب مباحثی نو در جغرافیای انسانی، اطلاعاتی برای کاوش در دنیای توپونیمی، ژئولینگویستیک و مهاجرت روستایی در اختیار خواننده قرار می‌دهد. فاطمه قاسمی، نویسنده‌ی کتاب، به توضیح این مفهوم پرداخته که چگونه جی.آی.اِس (GIS) به‌عنوان ابزاری برای تحلیل و درک عمیق‌تر پدیده‌های پیچیده‌ی جغرافیای انسانی، کاربرد دارد. منظور از سیستم اطلاعات جغرافیایی (GIS) مجموعه‌ای از ابزارها و روش‌ها برای جمع‌آوری، ذخیره‌سازی، تجزیه‌و‌تحلیل و نمایش داده‌های مرتبط با مکان است. این داده‌ها می‌توانند شامل اطلاعات فیزیکی مانند عوارض طبیعی، جاده‌ها و ساختمان‌ها، و همچنین اطلاعات اجتماعی و اقتصادی مانند تراکم جمعیت، توزیع درآمد و جرم و جنایت باشند.
جی.آی.اِس به کاربران امکان می‌دهد تا الگوها و روندها را در داده‌های مکانی شناسایی کنند، مدل‌سازی‌های پیچیده را انجام دهند و نقشه‌ها و نمودارهایی گویا ایجاد کنند. سیستم اطلاعات جغرافیایی در زمینه‌های مختلفی از جمله برنامه‌ریزی شهری، مدیریت منابع طبیعی، باستان‌شناسی، بازاریابی و تدارکات کاربرد دارد. نویسنده‌ی کتاب با تمرکز بر 3 موضوع کلیدیِ توپونیمی، ژئولینگویستیک و مهاجرت روستایی، به بررسی نقش و کاربرد سیستم‌های اطلاعات جغرافیایی در تحلیل و فهم این پدیده‌های پیچیده پرداخته است.در بخش نخست کتاب مباحثی نو در جغرافیای انسانی، با مبانی نام‌های جغرافیایی و روش‌های بازنگری این نامها آشنا خواهید شد. نام‌های مکان‌های مختلف، اطلاعات ارزشمندی را در خود جای داده‌اند. این اطلاعات باید با سیستم‌هایی نظیر جی.آی.اس، جمع‌آوری و تحلیل شود. با مطالعه‌ی کتاب مباحثی نو در جغرافیای انسانی، در جریان روش‌های شناخت منشأ و ریشه نام مکان‌ها از نظر زبانی و تاریخی قرار می‌‌گیرید.
آشنایی خواننده با مفهوم ژئولینگویستیک یا زبانشناسی یکی دیگر از فایده‌های مطالعه‌ی کتاب حاضر به‌حساب می‌آید. در این اثر روش‌های بررسی پراکندگی گویش‌ها و زبان‌ها در مناطق مختلف جغرافیایی و همچنین، چگونگی تغییر و تحول زبان‌ها در طول زمان آموزش داده شده است. این آموزش‌ها، اثربخشی چشمگیری برای استفاده از جی.آی.اس به‌عنوان ابزاری برای درک بهتر فضا و ویژگی‌های جغرافیایی منطقه‌های مختلف دارد. رابطه‌ی زبان با نام‌های جغرافیایی، تغییر نام‌های جغرافیایی، وجود معنا یا بار منفی برخی نامها، تفاوت نام داخلی و محلی با نام خارجی یک مکان، تغییر اسامی توسط حکومت‌ها و تغییر سیستم حاکمیت و نظام حکومتی، بحث‌های دیگری است که در کتاب مباحثی نو در جغرافیای انسانی مطرح شده. پس از مطالعه‌ی این مفاهیم، با روش طبقه‌بندی و نمایش داده‌ها در محیط جی.آی.اِس آشنا خواهید شد. این آشنایی به شما در روش‌شناسیِ به‌کارگیریِ سیستم اطلاعات جغرافیایی کمک می‌کند.
فاطمه قاسمی، در این اثر به روش‌هایی برای تعیین ابزارهای لازم برای مراحل مختلف جمع‌آوری اطلاعات جغرافیایی اشاره کرده است. انتخاب روش حل مسئله، تدوین چارچوب خروجی، جمع‌آوری داده‌ها و عناوین و موارد پژوهشی در حوزه‌ی جغرافیای زبان و ژئولینگویستیک را می‌توان از دیگر مفاهیمی نام برد که مولف به توضیحِ آن‌ها پرداخته است. مطالب کتاب حاضر با پیشنهاد‌هایی اجرایی برای بهره‌گیری از نتیجه‌های مطالعات، خاتمه پیدا می‌کند. در انتهای این اثر نیز منابعی برای کسب اطلاعات بیشتر در حوزه‌ی جغرافیای انسانی قرار گرفته است.
کتاب مباحثی نو در جغرافیای انسانی را انتشارات سیادت، چاپ و روانه‌ی بازار کرده است.
کتاب مباحثی نو در جغرافیای انسانی برای چه کسانی مناسب است؟
دانشجویان و پژوهشگرانِ رشته‌های جغرافیا، برنامه‌ریزی شهری، زبانشناسی و علوم اجتماعی که به مطالعه رابطه‌ی بین انسان و محیط جغرافیایی علاقه‌مند هستند، مخاطب‌های اصلی کتاب مباحثی نو در جغرافیای انسانی به حساب می‌آیند. مطالعه‌ی این کتاب برای متخصصان و کارشناسانِ حوزه‌های برنامه‌ریزی روستایی و شهری، توسعه‌ی منطقه‌ای و حفظ میراث فرهنگی نیز خالی از لطف نیست.
در بخشی از کتاب مباحثی نو در جغرافیای انسانی: مبانی توپونیمی، ژئولینگویستیک، خزش روستایی و کاربرد GIS در آن‌ها می‌خوانیم
شناخت و تفکیک مکان‌ها از همدیگر با نام‌هاى جغرافیایى شروع شده است و در واقع مبنای جدا کردن پدیده‌هاى طبیعت از یکدیگر بوده است. هر نام جغرافیایى داراى جنبه‌های متفاوتی است که عبارتند از: ویژگى مکانى، پیشینه‌ى تاریخى، معانى و ریشه‌هاى زبانى.
منظور از نام جغرافیایی یک کلمه خاص، ترکیبی از کلمات و یا یک اصطلاح است که به‌طور مکرر در یک زبان استفاده شده و به یک مکان، عارضه یا منطقه‌ی خاص که خصوصیات منحصر به فردی در سطح زمین دارد، منتسب می‌گردد. هر نام جغرافیایی دارای ویژگی‌های مکان و موقعیت، پیشینه‌ی تاریخی و ساختار و مفهوم است.
نام‌های جغرافیایی به نام‌هایی اطلاق می‌شود که زمین، مرجع بوده و معرّف هویت یک محل یا مکان جغرافیایی باشند. هر نامی در نقشه، موجب شناسایی عارضه و پدیده‌ای مشخص می‌شود. هر چند از لحاظ زبانشناسی تمام نامها، ضرورتاً دارای معنا نیستند ولی دسته‌ای از اسامی که دارای معنی می‌باشند، ممکن است، مفهوم آن‌ها صفت واقعی عارضه را آشکار سازد، لذا دقت در نوشتار آن‌ها ضروری است. از آنجا که نام‌های جغرافیایی نقش اصلی را در هویت بخشیدن به مکان‌ها را ایفا می‌کنند، همواره مورد توجه سیاستمداران، پژوهشگران و سایر اقشار مردم می‌باشند. یکسان‌سازی این نامها و جلوگیری از پراکندگی در زمینه‌ی استفاده از این اسامی، در بسیاری از موارد از بروز تنش‌های سیاسی می‌کاهد.
در ثبت و درج نام‌های جغرافیایی بر روی نقشه‌ها، باید دقت مکانی و نسبی وجود داشته باشد و همچنین به دلیل این که عناوین مکان‌ها جزء اسامی خاص می‌باشند، لذا باید در نوشتن آن‌ها شرایط مرتبط با اسامی خاص، از جمله املا و واژه‌نگاری صحیح را رعایت نمود و از ترجمه اسامی خودداری شود.
