بله
کتاب پیشگیری از بزهکاری اطفال و نوجوانان با محوریت نظریه کنترل اجتماعی (با مطالعه میدانی) نوشته‌ی امیر کوتی، کنش‌‌های خانواده، دوستان و مدرسه در میان بچه‌های عادی و بزهکار را بررسی می‌کند. از یافته‌های این کتاب می‌توان برای تشخیص و برنامه‌های اصلاح و پیشگیری بزهکاری کودکان و نوجوانان بهره برد.
درباره‌ی کتاب پیشگیری از بزهکاری اطفال و نوجوانان با محوریت نظریه کنترل اجتماعی (با مطالعه میدانی):
بر پایه‌ی علم روانشناسی هر رفتاری به دلیل مجموعه‌ای از عوامل زمینه‌ساز بروز می‌کند. رفتارهای نابهنجار نوجوانان نیز شامل این قاعده می‌شود. خانواده از جمله عوامل زمینه‌ساز مهمی به شمار می‌آید که در بروز رفتارهای بزهکارانه و سایر اختلالات رفتاری در کودکان و نوجوانان نقشی اساسی دارد. هر نوع اختلالی که خانواده در عملکرد خود دارد موجب بروز اختلال در رفتار اعضای آن می‌شود.
کودکان و نوجوانان به جهت اینکه بیشتر در معرض آسیب قرار دارند، قربانیان اصلی این عملکرد نامطلوب‌اند. خانواده از هم پاشیده، سبک تربیتی نادرست و سایر شرایط نامناسب عواملی هستند که زمینه‌ی بروز بزهکاری را در کودکان و نوجوانان به وجود می‌آورند. از این رو می‌توان گفت خانواده ناسالم از جمله علت‌های اصلی در بزهکاری فرزندان است.
در نهاد خانواده شکل و ارتباط اعضای آن به شکلی است که باید نیازهای اساسی کودکان و نوجوانان را در زمینه جسمانی و روانی در بطن خانواده شود. از کارکردهای خانواده جامعه‌پذیر ساختن فرزندان در بحران ضد اجتماعی شدن است. نوجوانان یکی از اساسی‌ترین معضلاتی است که توجه اغلب جامعه شناسان و روانشناسان را به خود معطوف داشته است.
حل مساله و تصمیم گیری، مهارت‌های ارتباطی، مهارت‌های مقابله‌ای، انسجام واحترام متقابل و جهت گیری مذهبی از جمله مباحثی هستند که این کتاب به آن‌ها می‌پردازد.
کتاب پیشگیری از بزهکاری اطفال و نوجوانان با محوریت نظریه کنترل اجتماعی (با مطالعه میدانی) مناسب چه کسانی است؟
این کتاب برای والدین، مشاوران و مربیان کودکان و نوجوانان کاربردی و مفید است و به آن‌ها در پیشگیری و اصلاح بزهکاری یاری می‌رساند.
در بخشی از کتاب پیشگیری از بزهکاری اطفال و نوجوانان با محوریت نظریه کنترل اجتماعی (با مطالعه میدانی) می‌خوانیم:
نظریه کنترل اجتماعی بر فرایند اجتماعی کردن بیش از مجازات، در برقراری نظم در جامعه تأکید دارند و بیشتر در جرائم جوانان متمرکز شده است. برای آنکه بتوان سازمان اجتماعی و نظم را به اندازه ضروری در جامعه برقرار نگه‌داشت، باید رفتار اجتماعی الگوبندی شده و پذیرفتنی آن ادامه یابد. برای دستیابی به این هدف، هر جامعه‌ای اعضاء خود را اجتماعی می‌کند، به این امید که آن‌ها شیوه‌ی اجتماعاً پذیرفتنی در هر موقعیت را یاد بگیرند. هرگاه فراگرد اجتماعی شدن نتواند جامعه را به این هدف رساند، فراگردهای نظارت اجتماعی مناسب‌تری را باید به کار انداخت تا نظم ضروری در جامعه برقرار گردد.
