کتاب دفاع از قرآن و پیامبر در جهت ارائه مسیر یکتاپرستی: تدبر در سوره مبارک فرقان

کتاب دفاع از قرآن و پیامبر در جهت ارائه مسیر یکتاپرستی دوازدهمین جلد از سلسله درسگفتارهای علی صبوحی طسوجی است که یکی از سوره‌های قرآن کریم را تفسیر می‌کند و شرح می‌دهد که چگونه خداوند در سوره فرقان به رفع برخی از شبهات آن زمان نسبت به پیامبر و قرآن می‌پردازد.

درباره‌ی کتاب دفاع از قرآن و پیامبر در جهت ارائه مسیر یکتاپرستی:

سوره فرقان شبهات زیادی دارد که نسبت به قرآن کریم و پیامبر اسلام درباره وحی وارد شده است. این مسئله انسان را به فکر فرو می‌برد که علت این همه اصرار بر نفی حقانیت قرآن کریم و رسول مکرم اسلام چه بوده است. حکایت این بهانه‌گیری‌ها، در سراسر قرآن کریم وجود دارد.

خداوند در این سوره، در پاسخ به نمونه‌هایی از این شبهه‌افکنی‌ها، از قرآن کریم و پیامبر خود دفاع می‌کند و مسیر صحیح یکتاپرستی را ترسیم می‌نماید.

این کتاب سعی بر این داشته تا تمام گفته‌ها به صورتی تدوین شود که به صورت یک جلسه‌ی مطوّل به نظر شما آید و گسستگی‌های میان جلسات مختلف و مرورها، پیوستگی مطالب را مخدوش نکند. شما در این کتاب با متنی بسیار روان که ناشی از کتابت یک گفتار است، مواجه خواهید بود و در این مجموعه، به سهولت و به دور از تکلفات مطالعه‌ی کتب علمی و مرجع، مفاهیم ناشی از تدبر در سوره‌های قرآن را درمی‌یابید.

کتاب دفاع از قرآن و پیامبر در جهت ارائه مسیر یکتاپرستی برای چه کسانی مناسب است؟

اگر به مطالعه‌ی تفسیر و تحلیل سوره‌های قرآن کریم علاقه‌مند هستید، این کتاب برای شماست.

در بخشی از کتاب دفاع از قرآن و پیامبر در جهت ارائه مسیر یکتاپرستی می‌خوانیم:

آنان که زبانشان زبان قرآن است و یا خود، مترجم و مفسر قرآن هستند، در عمل به وظیفه تدبر در قرآن مشکلی ندارند. کافی است اراده تدبر داشته باشند و انسجام هدایتی این سوره را مورد توجه قرار دهند، اما آنان که باید برای تحقق تدبر، از ترجمه و تفسیر دیگران استفاده کنند، از متن قرآن فاصله دارند و تدبر در قرآن برای آنان به طور کامل حاصل نمی‌شود. چه باید کرد؟

گاهی کسی در مقام تدبر، ترجمه و تفسیر را اصل قرار می‌دهد و بدون حساسیت نسبت به ارتباط با متن قرآن، به مطالعه ترجمه یا تفسیر می‌پردازد. آری چنین فردی، بهره‌ای کامل از تدبر در قرآن نخواهد داشت. اگر در مقام تدبر، متن قرآن را اصل قرار دهیم و از ترجمه و تفسیر به عنوان عصای دست بهره بگیریم و همواره در پی تطبیق ترجمه بر متن قرآن باشیم، ارتباط ما با قرآن کریم برقرار شده و امکان تدبر کامل برای ما فراهم خواهد شد.

دیده‌ایم که برخی برای فهم آیات قرآن، به خواندن ترجمه آن بسنده می‌کنند و بعضی با استفاده از کتب آموزش ترجمه و مفاهیم و یا شرکت در دوره‌های آموزشی، در پی تحصیل قوه تطبیق ترجمه بر متن آیات هستند. تاکنون به تفاوت این دو گروه اندیشیده‌اید؟ گروه نخست از پس پرده ترجمه، آیات وحی الهی را می‌خوانند و می‌فهمند ولی از مواجهه مستقیم با متن نورانی آیات، کم‌بهره‌اند، اما گروه دوم، از پل ترجمه عبور می‌کنند و به منطقه ارتباط مستقیم با آیات مبین قرآن راه می‌یابند. هر دو بر خِیرند، اما این کجا و آن کجا؟