کتاب ورزش و دیابت

کتاب ورزش و دیابت نوشته‌ی رضا شیخ و خدیجه شیخ، بیانگر حقیقت نقش ورزش به عنوان یکی از سه ضلع مثلث دارو، تغذیه و ورزش در کنترل دیابت است. این کتاب گامی مثبت در جهت شناخت دیابت و پیشبرد اهمیت ورزش در زندگی و سلامت افراد دیابتی برمی‌دارد.

درباره‌ی کتاب ورزش و دیابت:

کتاب حاضر پژوهشی است که بر اساس مقالات معتبر علمی و مطالعه ده‌ها کتاب و صدها مقاله درباره دیابت و همچنین ورزش و بر اساس چندین سال تحقیق بر روی بیماران دیابتی و نقش و اهمیت ورزش در زندگی و کنترل قند خون آن‌ها انجام گرفته است. کتاب ورزش و دیابت (Exercise and Diabetes) در هفت فصل نگارش شده‌ است که فصل اول، دوم، سوم و چهارم راجع به بیماری دیابت، تاریخچه دیابت، انسولین و نقش آن در تنطیم قند خون، عوارض حاد و مزمن دیابت و انواع دیابت است.

فصل پنجم انواع ورزش‌ها و اهمیت آن‌ها در پیشگیری و کنترل دیابت را بیان می‌کند. فصل ششم در رابطه با نقش ورزش و مکانیسم آن در پایین آوردن قند خون است. همچنین این فصل به تجویز تمرینات ورزشی مفید برای افراد دیابتی نیز می‌پردازد. فصل هفتم در مورد ورزش‌های مفید و مضر در افراد دیابتی که دچار عوارض مزمن این بیماری شده‌اند، بحث می‌کند و در آخر ضمیمه‌ای در مورد توصیه‌های ورزشی به افراد دیابتی آورده شده که برای اشخاص دیابتی مفید و کاربردی است.

کتاب ورزش و دیابت مناسب چه کسانی است؟

مطالب این کتاب برای پزشکان، دانشجویان علوم ورزشی، مدرسین دیابت، کلیه پژوهشگران و کسانی که در زمینه سلامت افراد دیابتی فعالیت می‌کنند، مفید است.

در بخشی از کتاب ورزش و دیابت می‌خوانیم:

بهترین برنامه تمرینی برای کنترل قند خون، استفاده ترکیبی از تمرینات قدرتی و هوازی می‌باشد. نتایج مطالعات نشان می‌دهد که تاثیر انجام توام تمرینات قدرتی و هوازی نسبت به انجام هر یک از این تمرین‌ها به تنهایی، در کنترل و کاهش قند خون افراد دیابتی نوع یک و دو بیشتر است.

مطالعات پیشنهاد می‌دهند که 15 دقیقه تمرین هوازی و 15 دقیقه تمرین با وزنه نتایج خوبی در بر داشته‌است. از آنجایی که در دیابت مقاومت به انسولین وجود دارد و توانایی سلول برای برداشت گلوکز از خون کاهش می‌یابد، لذا این افراد به شدت در معرض خطر از دست دادن توده عضلانی خود هستند. عضلاتی که کمترین استفاده را در طول دوران زندگی دارند، اولین قربانیان این رویداد هستند.

انجام تمرینات قدرتی و با وزنه به صورت منظم، نه تنها از کاهش توده‌ی عضلانی جلوگیری می‌کند، بلکه می‌تواند باعث افزایش توده عضلانی شود. این درحالی است که تمرینات قدرتی، توانایی ذخیره و برداشت گلوکز را نیز افزایش می‌دهند و از آن جا که انتقال گلوکز در طی ورزش بدون حضور انسولین و از طریق مکانیسم‌های دیگری، نظیر انتقال دهنده Glut4 صورت می‌گیرد، این موضوع برای افراد دیابتی نوع یک که توانایی تولید انسولین را ندارند، و همچنین برای افرادی که توانایی کمی برای تولید انسولین دارند، بسیار کمک کننده و حائز اهمیت می‌باشد.

نکته قابل‌توجه دیگر، در انجام تمرینات ورزشی، بخصوص تمرینات قدرتی و با وزنه، زمان استراحت آن‌ها است که لازم است در نظر گرفته شود.