کتاب دختران نحیف

کتاب دختران نحیف که به عنوان یکی از بهترین رمان‌های مدرن در ساندی تایمز لندن شناخته می‌شود به زندگی گروهی از دختران نوجوان پس از جنگ جهانی دوم می‌پردازد. موریل اسپارک شما را با امیدها، احساسات، عشق‌ها و شکست‌های این دختران جنگ‌دیده آشنا می‌سازد و داستانی جذاب در اختیارتان قرار می‌دهد.

درباره‌ی کتاب دختران نحیف:

موریل اسپارک (Muriel Spark) شما را به سال 1945 می‌برد و لندن پس از جنگ جهانی دوم را برای‌تان به تصویر می‌کشد. رمان دختران نحیف (The Girls of Slender Means) ماجرای گروهی از دختران را روایت می‌کند که در کنار هم در یک ساختمان به نام می آو تیک روزگار می‌گذرانند. دخترها در طبقه‌‌ی بالای این ساختمان حضور دارند و برای شیطنت و بازیگوشی دریچه‌ای پنهانی می‌یابند که به پشت بام راه دارد. دختران نوجوان از این مسیر برای رفتن به پشت بام و گرفتن حمام آفتاب استفاده می‌کنند. البته نکته‌ی مهم در این است که تنها دخترانی که لاغر هستند می‌توانند از این دریچه عبور کنند. شاید چنین موضوعی در نگاه اول بی‌اهمیت باشد اما روزی ساختمان آتش می‌گیرد و آن دریچه که زمانی برای شوخی استفاده می‌شد نقش مهمی در نجات جان شخصیت‌های رمان دختران نحیف ایفا می‌کند.

این رمان جذاب و خواندنی شخصیت دیگری هم به نام نیکلاس دارد؛ این پیرمرد با دختران نوجوان در می آو تیک زندگی‌ می‌کند و اتفاقات عجیبی در طول داستان برای‌شان رقم می‌خورد.

این رمان خواندنی زمانی آغاز می‌شود که جین رایت به عنوان یکی از ساکنان قدیمی ساختمان تلاش می‌کند دختران دیگر را پس از سال‌ها پیدا کند و آن‌ها را در جریان موضوعی قرار دهد. موریل اسپارک هوشمندانه شما را به شهر جنگ‌زده‌ی لندن می‌برد و زخم‌های پنهان دخترانی را برای‌تان به تصویر می‌کشد که با تمام وجود آن‌ها را احساس می‌کنید. این اثر دارای پرش‌های زمانی بسیاری میان سال‌هاست و به شما این فرصت را می‌دهد تا به سرنوشت بسیاری از شخصیت‌های داستان پی ببرید.

کتاب دختران نحیف مناسب چه کسانی‌ست؟

اگر به داستان‌های تاریخی به ویژه جنگ جهانی دوم علاقه دارید، حتما این رمان را مطالعه کنید.

با موریل اسپارک آشنا شویم:

این نویسنده اسکاتلندی که در فوریه‌ی سال 1918 به دنیا آمد، به عنوان رمان‌نویس، شاعر و مقاله‌نویس شناخته می‌شود. اسپارک در ادینبورگ متولد گردید و در مدرسه‌ی جیمز گیلسپی تحصیل نمود. موریل در کالج هریوت وات به دوره‌های مکاتبات تجاری و خلاصه‌نویسی مشغول شد و پس از مدت کوتاهی به تدریس زبان انگلیسی روی آورد. او نوشتن را به صورت جدی با نقد ادبی و شعر آغاز کرد. موریل سرانجام در سال 2006 از دنیا رفت. از میان آثار وی می‌توان به بهار زندگی دوشیزه جین برودی، تسلی‌بخش‌ها و ولگردی با قصد قبلی اشاره کرد.

گفتنی‌ست، این نویسنده در سال 2008 از سوی روزنامه تایمز به عنوان یکی از پنجاه نویسنده‌ی برتر بریتانیایی انتخاب شد.

در بخشی از کتاب دختران نحیف می‌خوانیم:

نوار ضبط به دلایل اقتصادی پاک شده بود تا بشود دوباره از آن استفاده کرد. اوضاع در سال 1945 این‌طوری بود. نیکلاس بیش از حد لازم برای چنین موقعیتی عصبانی شد. می‌خواست صدای جوآنا را برای پدرش بگذارد که پس از مراسم خاکسپاری به لندن آمده بود تا فرم‌های مربوط به مرحوم را پر کند. نیکلاس برایش نامه نوشته بود، تا حدودی از روی اجبار به انتقال آخرین تأثیراتی که از جوآنا گرفته بود، تا حدودی از روی کنجکاوی و تا حدودی هم از روی هوس به نمایش احساساتی پخش دوباره‌ی هنرنمایی جوآنا در قرائت ویرانه‌ی هلند. او در نامه‌اش به نوار ضبط هم اشاره کرده بود.

اما نوار از بین رفته بود. احتمالاً کسی توی دفترش آن را پاک کرده بود.
تو استخوان‌ها و رگهایم را به هم پیوستی، به من بدنی عطا کردی و بعد از آن که از هم گسسته بود، با ترس پیوسته بود.
عمل تو: و آیا تو مرا دوباره لمس می‌کنی؟
نیکلاس به واعظ گفت: «واقعاً کلافه‌کننده است. او بهترین اجرایش در قرائت ویرانه‌ی هلند بود. واقعاً شرمنده‌ام».
پدر جوآنا داشت، با صورت گل‌گلی و موهای سفیدش. گفت: «اوه، خواهش می‌کنم خودتان را ناراحت نکنید».
«آرزو داشتم شما هم آن را بشنوید».
واعظ انگار برای تسلا دادن به نیکلاسی که از خود بی‌خود شده بود، با لبخندی نوستالژیک زمزمه کرد:
کشتی اسکونر هسپروس بود
که در دریای زمستانی بادبان کشید
«نه، هلند نه. ویرانه‌ی هلند».