کتاب نفس

کتاب نفس نوشته‌ی سارا فرزین، داستانی عاشقانه، خانوادگی و پرفراز و نشیب را روایت می‌کند که از دوران جنگ ایران و عراق آغاز شده و تا جنگ مردم ایران با ویروس کرونا ادامه پیدا می‌کند.

مطالعه کتاب نفس به کسانی پیشنهاد می‌شود؟

چنانچه به ادبیات معاصر ایران و رمان‌های امروزی علاقه دارید، مطالعه این کتاب به شما پیشنهاد می‌شود.

در بخشی از کتاب نفس می‌خوانیم:

محدثه: «خبر آوردن که آقا مسعود شهید شده، تنها چیزایی که از او باقی مانده، همان پلاک و ساک لباس‌هایش است که برای خانواده‌اش آورده‌اند؛ انگار مفقود‌الاثر شده.»

شرایط خیلی سختی بود. تمام افرادی که در کوچه بودند برای این موضوع ناراحت بودند، حتی اختر خانم را دیدم که اشک گوشه چشمش جمع شده بود، آقا مسعود پسر خیلی خوبی بود، عصای دست پدرش بود، داداشش مجید سندروم داون دارد و معصومه خانم هم که خواهرش باشد، فعلاً دانشجو است.

همان شب به‌خاطر آقا مسعود در کوچه حجله‌ای گذاشتند و با چراغ‌های رنگی دور عکسش را تزیین کردند. آن شب در کوچه همه برای آقا مسعود مشغول عزاداری و سینه‌زنی بودیم. چند گروه مشغول تعارف چای و قند بودند که همان لحظات آرام در گوش عرفان گفتم.

من: «عرفان ببین آقا مسعود که از این دنیا رفت، اهالی یک محله به‌خاطرش ناراحت شدن؛ به‌نظرت اگه من بمیرم چه اتفاقی میفته؟»
عرفان: «همه میگن شکر خدا رفت از دستش یک نفس راحتی می‌کشیم، کوچه آروم میشه.»
من: «بی‌ادب، حیف الان زشته وگرنه همین امشب می‌زدمت.»
عرفان: «باریکلا باادب جان، راستی اگه بمیری تعدادی هم میگن حیف دلقک کوچه مرد، حالا چطور سرگرم بشیم.»
من: «تعارف نکن هر چی دلت می‌خواد بگو.»
عرفان: «نه دیگه کافیه.»
من: «میگم ادامه بده، چی کافیه؟»
عرفان: «ممنون یک قند کافیه.»
میان صحبت‌های من و عرفان افرادی مشغول چای دادن بودند که منظور عرفان از کافی است با فردی بود که قند تعارف می‌کرد.