کتاب پیس پیس عطر انیشتین

کتاب پیس پیس عطر انیشتین اثری به قلم صدیقه عیسی پره است که با زبانی طنازانه و جذاب، نگاه متفاوتی به مسائل روزمره دارد. این اثر حال و هوایی خودمانی دارد و مضامین آن ما را به یاد روزهای خوش دوران مدرسه می‌اندازد.

درباره کتاب پیس پیس عطر انیشتین:

این اثر درواقع واگویه‌­های دختر جوانی است با ذهنی فعال که احساساتش را با مهارت خاصی آمیخته به طنز برای ما بازگو می‌­کند. منطق این دختر مثل انیشتین است! و فرمول­‌های ذهنی جایگاه خاصی در تعابیرش از زندگی دارند. خوب می‌­داند، خوب تصمیم می‌­گیرد و البته خوب عمل می‌­کند.

صدیقه عیسی­‌پره نویسندۀ جوان این کتاب با مهارت خاصی تعابیر لطیف و افکار ذهنی شخصیت اصلی داستان را به زیبایی پردازش و نگارش می‌کند. کتاب از نظر ادبی پرمایه است و مهارت نویسندۀ جوان کتاب در انعکاس اتفاقات و دغدغه‌­های ذهنی دختران جوان بسیار ستودنی است.

خواندن کتاب پیس پیس عطر انیشتین به چه کسانی پیشنهاد می‌شود؟

اگر به خواندن داستان‌های طنزگونه علاقمندید، مطالعه کتاب پیس پیس عطر انیشتین را به شما توصیه می‌کنیم.

در بخشی از کتاب پیس پیس عطر انیشتین می‌خوانیم:

نزدیک نیم ساعت است که در خانه‌ی مادربزرگ بهار یا همان خانم فتحی نشسته‌ایم، وقتی مادرش مرا دید اینقدر بوسیدم که احساس می‌کنم یک لایه از پوست صورتم بلند شده، خودش تنها در خانه است پسر دخترهایش همه ازدواج کرده‌اند و به قول خودش بعد مرگ آقای فتحی فقط ته تغاری‌اش یعنی همان رضا برایش مانده است، مثل پروانه‌ها دورم می‌گردد، کمی از شربتم را می‌نوشم که خانم فتحی می‌گوید: ببخشید اگر کسی خونه نیست، به خدا فکر نمی‌کرد اینقدر زود تشریف بیارید و گرنه بچه‌ام خودشو می‌رسوند تا رسیدید بهش زنگ زدم گفت سریع میاد. خدا را شکر انگار خانم فتحی غذا روی گاز دارد چون هر چند دقیقه یکبار به آشپزخانه می‌رود و می‌گذارد من کمی از نگاه خیره‌اش راحت شوم. این بار که می‌رود سری به غذایش بزند مادر مرا به سمت خودش می‌کشد و طوری که بابایم متوجه نشود می‌گوید: این عطر رو بذار سر میزش تو اتاقش آخه امروز تولدشه بذار فکر کنه تو به یادش بودی!

و عطر را در دامنم می‌اندازد، زیر چادرم قایمش می‌کنم و با دهن باز خیره مامانم هستم که خانم فتحی می‌آید و کنار او می‌نشیند و شروع می‌کند به پرسیدن ادامه‌ی بیوگرافی من!

بعد از حدود نیم ساعت که در طی آن من جعبه‌ی عطر را به زور در جیب مانتویم چپانده‌ام. رضا و یک مرد و زن و دو بچه‌ی خردسال وارد خانه می‌شوند. یه احتمال زیاد برادرش و خانواده‌ی او هستند. خانه شلوغ می‌شود و همه شروع به احوالپرسی می‌کنند در میان آن همهمه رضا روبه رویم می‌ایستد سر به زیر سلام کوتاهی می‌گوید. مامان که امشب بدجور ناقلا شده از موقعیت به دست آمده استفاده می‌کند طوریکه فقط رضا بشنود می‌گوید: تولدت مبارک پسر گلم، ما یه هدیه ناقابلی براتون تهیه کردیم که اگه اجازه بدید تقدیمتون کنم.