کتاب بازگشت به جزیره‌ی نابودی: کتاب چهارم مجموعه تله بازی

کتاب تله بازی 4: بازگشت به جزیره‌ی نابودی نوشته‌ی داستین بریدی، داستانی ماجراجویانه و هیجان انگیز درباره جسی ریگزبی و اریک کانرد است که ناخواسته وارد دنیای یک بازی کامپیوتری می‌شوند و از آن به به بعد اتفاق‌های عجیبی برایشان می‌افتد.

موضوع کتاب تله بازی 4: بازگشت به جزیره‌ی نابودی چیست؟

بعد از اینکه روبات‌ها از یک بازی کامپیوتری خارج شدند شروع به خرابکاری کردند، جسی باید کاری می‌کرد تا هم دوستش اریک را از دست آن‌ها نجات دهد و هم روبات‌ها دست از شورش بردارند. راجر یک روبات مهربان و دختری به نام سم هم به کمک او می‌آیند. پس از ماجراهای بسیار جسی و اریک متوجه می‌شوند آقای گرگوری، همان کسی که توانسته است کاری کند آدم‌های واقعی وارد بازی‌های رایانه‌ای یا از آن خارج شوند گم شده است. چارلی پسر آقای گرگوری برای آن‌ها تعریف می‌کند که مدتی است پدرش رفتارهای عجیبی دارد انگار که یک جاسوس خودش را به جای آقای گرگوری واقعی معرفی کرده است. جسی و دوستانش تصمیم می‌گیرند هر طور که شده آقای گرگوری واقعی را نجات بدهند برای این کار جسی باید به یک ابر قهرمان با نیروهای شگفت‌انگیز و شخصی همه فن حریف تبدیل شود. کتاب بازگشت به جزیره‌ی نابودی (Trapped in a Video Game: Return to Doom Island) جلد چهارم از مجموعه تله بازی است.

درباره مجموعه‌ی تله بازی:

نخستین جلد این مجموعه در سال 2018 منتشر شد. کتاب‌های مجموعه تله بازی دو شخصیت اصلی دارند به نام‌های اریک و جسی که در مورد یک موضوع به شدت اختلاف نظر دارند، اریک عاشق بازی‌های کامپیوتری و شخصیت‌های آن‌هاست اما جسی از بازی‌های ویدیویی نفرت و هراس دارد با این حال هر بار به نوعی گرفتار یک بازی و دردسرهای مخصوص آن‌ها می‌شوند. در پایان هر یک از کتاب‌های این مجموعه بخشی وجود دارد تا کودکان بتوانند به طور هم زمان درباره موضوع خاصی جست و جو کنند و در فضایی شبیه به بازی‌های کامپیوتری مفاهیم جدیدی را یاد بگیرند. داستان‌های هیجان انگیز این مجموعه نوشته داستین بریدی (Dustin Brady) و تصویرهای جذاب آن اثر برادرش، جسی بریدی است.

کتاب تله بازی 4: بازگشت به جزیره‌ی نابودی مناسب چه کسانی است؟

خواندن این کتاب به کودکان 7 تا 12 سالی که به داستان‌های تخیلی و بازی‌های ویدیویی علاقه دارند پیشنهاد می‌شود. آن‌ها با مطالعه این کتاب درگیر فضای یک بازی کامپیوتری سرگرم کننده و جذاب می‌شوند و هم زمان از دنیای مطالعه و کتاب خواندن هم لذت خواهند برد.

در بخشی از کتاب تله بازی 4: بازگشت به جزیره‌ی نابودی می‌خوانیم:

من و اریک دو روز بعد به خانه‌ی چارلی رفتیم تا فاز 1 مأموریت ناگ را شروع کنیم؛ یعنی جست‌و‌جوی مخفیانه. تمام شب قبلش را بیدار بودم و کلی هم عرق کرده بودم. در عوض اریک طوری بود که انگار توی قرعه‌کشی بخت‌آزمایی برنده شده باشد. البته آن ساعت جاسوسی‌ احمقانه‌اش را هم با خودش آورده بود؛ با این وجود که من کلی بهش سفارش کرده بودم که این را نیاور.

وقتی به حیاط خانه رسیدیم راجر دست تلسکوپی‌اش را جلو برد و زنگ خانه را زد. چند ثانیه بعد آقای گرگوری آمد و در را باز کرد. با دیدن ما چهره‌اش خندان شد. «جسی! اریک! چه خوب که اومدین از دیدنتون خوشحال شدم. تو هم همین‌طور راجر!» راجر دستی برایش تکان داد.

اریک گفت: «سلام آقای گرگوری! چارلی گفت که بیایم این‌جا تا با هم قایم‌باشک بازی کنیم. خونه‌ست؟»

آقای گرگوری گفت: «البته! الان می‌رم بهش می‌گم بیاد. شماها بیاین تو.» قبل از این‌که آقای گرگوری برود، بهمان گفت: «شماها بستنی می‌خورین؟»

اریک گفت: «بله! ممنون.»

آقای گرگوری دستش را تکان داد و ابرویش را بالا انداخت و رفت که بستنی بیاورد.

اریک به من نگاه کرد و آرام گفت: «مطمئنی این یارو روباته؟» پایم را روی انگشتش گذاشتم تا ساکتش کنم. البته اولین‌باری بود که اریک بعد از فهمیدن ماجرا، به خانه‌ی چارلی می‌آمد. من بار چهارمم بود. اولین‌باری که آمدم واکنشم مثل اریک بود. بعد از حرف‌هایی که با چارلی در مدرسه زدم همه‌ش قسمت مجسمه‌های روباتیک دیزنی‌لند به چشمم می‌آمد. با آن روبات‌هایی که حرکات خیلی معمولی و غیرواقعی داشتند. ولی این چیزی که من در خانه‌شان می‌دیدم، یک‌طور دیگر بود. در بدترین حالت آقای گرگوری عین پدر خودم بود؛ گرم، مهربان و بامزه. چیز‌ها را هم به‌خاطر می‌سپرد. حتی یک بار وقتی بستنی‌اش را تندتند خورد قیافه‌اش شبیه به کسی شد که سرش از سرما درد گرفته است.