کتاب ماتیان (پیشاهنگ سپاه کوروش)

کتاب ماتیان (پیشاهنگ سپاه کوروش) نوشته‌ی رستم کوشان داستان تاریخی و پرکششی را به تصویر می‌کشد که در آن کوروش کبیر پادشاه بزرگ ایران زمین در پی فتح هگمتانه است. در این رمان جذاب شما با اندیشه‌ها و عقاید یکی از ارزشمند‌ترین پادشاهان طول تاریخ آشنا خواهید شد.

این رمان، داستان تامل‌برانگیز و پر مهر مردم ایران زمین به ویژه آذربایجان است. قصه یکی از دلاوران ایران به نام ماتیان که در روند دست‌یابی کوروش به هگمتانه تا زمان مرگش بدون دگرگونی رویدادهای او، اندیشه و ارزش‌های این مرز و بوم را پیدایی می‌بخشد. این رمان داستان کسی را به تصویر می‌کشد که چون شاهین بال گشوده سرزمین ایران را پاس می‌دارد. مانند باقی دلاران این سرزمین که همواره با نیروی تن و اندیشه‌ی خود با هرگونه پلیدی و ناسازگاری جنگیده و نگاهبان ماندگاری، جاودانگی و سرافرازی این مرز و بوم بوده و خواهند بود.

در داستان ماتیان با مردمی برخورد می‌کنیم که همچون ما در پشت راستی‌ها و راست‌اندیشان استوارند و پادشاهی را می‌بینیم که همچون انسانی آزادی ‌بخش مورد خواست و علاقه‌ی همه است. لشکریان هخامنشی هراس‌انگیزند، ولی کسی از آنان وحشت به دل ندارد. همچنین مغلوبین را طوری اداره می‌کنند که همه‌ی ویژگی‌های محلی‌شان رعایت می‌شود و کسی کاری به خدایان ایشان ندارد.

کتاب ماتیان (پیشاهنگ سپاه کوروش) مناسب چه کسانی است؟

بدون شک این کتاب برای تمامی دوستداران رمان‌های تاریخی جذاب و پرکشش خواهد بود.

در بخشی از کتاب ماتیان (پیشاهنگ سپاه کوروش) می‌خوانیم:

کوروش که همراه کروزوس به ایران بازگشته بود برای آنکه یورشگران خورسانی را جلودار باشد پایتخت خود را در سال 547 ق م به پارس برده ساختمان پاسارگاد را با کاخهای بزرگ و بلند آغاز کرد.

در نوشتاری که در کند و کاوهای تخت جمشید پیدا شده گویای آمار و دریافت دستمزد کارگران می‌باشد؛ نشان می‌دهد که در ساخته شدن هر ساختمانی بهره کشی از نیروی بیگاری مردم و برده‌ها نبوده است و کارگران در برابر کار، مزد می‌گرفتند و این روان دادگری و جوانمردی هخامنشیان را می‌رساند.

در پایان دو سال پرده سالار کاخ زنان به سمرا بدگمان شد و گماشته‌ای را دنبال او روانه کرد. گماشته در همان روز دانست که سمرا با خانه‌ای در دخیوم رفت و آمد دارد. میرک پرده سالار ناچار شد شاه را آگاه سازد.

پس از سه روز باز سمرا مانند همیشه از شهر بیرون رفته با اسب تندپایی که گماشتگان شاوران در یکی از آلونک‌های زمین‌های کشاورزی آماده کرده بودند، راهی دخیوم شد.

شاوران برای انجام کاری به کردوخ رفته بود. در اندک زمان سواران شاه با راهنمایی گماشته‌ی میرک به خانه شاوران ریخته سمرا و بچه، همچنین ارنواز و کنیزش را آوردند. در همان دم شاه را آگاهی دادند که بانو و دستگیر شدگان در کاخ زنان هستند.