کتاب خانه افعی

کتاب خانه افعی نوشتۀ بی دیون پورت، داستان دختر نوجوانی را به تصویر می‌کشد که با ورودش به یک کاخ و طی اتفاقی به گذشته سفر می‌کند و خود را در یک بیمارستان مخصوص جذامی‌ها می‌بیند و حال باید برای رهایی از آنجا یک کتابچه را بیابد.

بی دیون پورت (Bea Davenport) در رمان خانه افعی (The serpent house) روایتگر یک داستان تخیلی است که با قلم قدرتمندش آن را به تصویر کشیده و نوجوانان را در داستان غرق می‌کند.

دختر 12 ساله‌ای به نام آنی که بعد از مرگ مادرش به شدت آسیب دیده، همراه برادرش تام که در باغ‌های عمارت هکسر مشغول به کار است، زندگی می‌کند. آنی نزد خاله و فرزندان او روزها را سپری می‌کند و شرایط خوبی ندارد. همه از سرگذشت عجیب خانم هکسر - صاحب عمارت - و اجداد او خبر دارند و از این رو آن‌ها را دیوانه می‌خوانند. خانم هکسر در کودکی گاهی تصاویر را در حالت بیداری مشاهده می‌کرد و خود را در دنیای دیگری می‌دید. هنگامی که او این حوادث را به پدرش گفت، همگان تصور کردند جنون به او دست داده است.

بعد از سال‌ها یک زن جادوگر به خانم هکسر می‌گوید تنها یک دختر که از ظاهر پسرانه‌ای برخوردار است می‌تواند به او در کشف راز تصاویری که در کودکی می‌دیده کمک کند. یک روز خانم هکسر با تام، باغبانش صحبت می‌کند و می‌فهمد که او خواهری به نام آنی با ظاهری عجیب دارد که همیشه مانند پسرها لباس می‌پوشد. خانم هکسر به این خیال که آنی همان دختری است که می‌تواند به او کمک کند از تام درخواست می‌کند که خواهرش را به عمارت بیاورد.

خانم هکسر مرموز با دیدن آنی به او علاقه‌مند می‌شود و به زودی می‌فهمد که وی می‌تواند با سفر در زمان به قرن 11 برود. وقتی که آنی به عمارت وارد می‌شود، آن جا را به دلیل نقش و نگارهای زیاد مار، بسیار غیرطبیعی و عجیب می‌بیند. او صداهایی در سرش می‌شنود و وقتی به نقش مارها دست می‌زند وارد زمان و دنیای دیگری می‌شود و می‌فهمد که زمانی در محل عمارت یک بیمارستان جذامی بوده و توسط یک پزشک عجیب اداره می‌شده است که برای پرستاری از بیماران از جادوهای عجیب و غریبی استفاده می‌کرد. خانم هکسر از آنی می‌خواهد که کتاب درمان‌های جادویی آن پزشک مرموز را که توسط مارهایی بزرگ نگهداری می‌شود، از آن قرن بیابد و برای او بیاورد.

آنی که مدت بیشتری را در آن بیمارستان قرون وسطایی می‌گذراند می‌فهمد که درمان‌های دکتر در حقیقت بیش از درمان، لعن و نفرین با خود دارند. در همین حال خانم هکسر به یک بیماری ناشناخته مبتلا می‌شود و ... .

خواندن کتاب خانه افعی به چه کسانی پیشنهاد می‌شود؟

نوجوانانی که به داستان‌های تاریخی و تخیلی علاقه‌مند هستند، این رمان را از دست ندهند.

در بخشی از کتاب خانه افعی می‌خوانیم:

اوضاع هیچ تغییر قابل ذکری نکرده. نه سرمای هوا پس کشیده، نه هیچ‌کدام از مریض‌ها حالش بهتر شده. امروز صبح گفتگویی با آگاتا داشتم و او به شدت عصبی و برآشفته شد. اعتراف کرد وقتی خواهر بکی مریض شده، تلاش کرده دخترک را وادار کند به گذشته سفر کند و به بیمارستان برود. آگاتا می‌ترسد بیماری جذام به نحوی به نظر او توسط آنی از گذشته به زمان حال برگشته باشد. دلم نمی‌خواهد این را باور کنم. هنوز هم امکان دارد این تب حاصل این هوای وحشتناک باشد. آگاتا این را هم گفت که دخالت ما در کار زمان گذشته باعث شده آن گیاهان، که دور همه‌چیز می‌پیچند و خفه‌اش می‌کنند، همه‌جا ظاهر بشوند و از دیوارهای کاخ بالا بروند.

آگاتا سرم داد زد: «انگار می‌خوان خفه‌مون کنن. دارن بهمون هشدار می‌دن که بس کنیم. ما خیلی زیاده‌روی کردیم. هکسر، تو باید از این نقشه‌ات دست برداری. ولش کن. این کار دردسر بزرگی به وجود می‌آره و من خیال ندارم جزئی از اون باشم.»

جوابش را با تشر دادم: «نه‌خیر، تو همین حالا هم اینجا و اونجا تو دردسر افتادی، مگر نه؟ البته تحت اسم‌های مختلف. آره. من از گذشته‌ی تو خبر دارم خانم هگستون.»

از این حرف یکه خورد و صورتش جمع شد، اما جوابی به آن نداد: «خیال دارم بار و بندیلم رو جمع کنم. وقتی آماده شدم، سرِ مبلغی که برای سکوت من در مورد این مسایل باید بدی، با هم صحبت می‌کنیم.»

با خودم گفتم، بله حتماً. من قبول می‌کنم که تو رو به جرم کلاه‌برداری و باجگیری به مأمورهای قانون معرفی نکنم. مبلغی که من می‌پردازم اینه.

از پنجره به باغچه‌های پوشیده از گیاه خیره شدم، روحیه‌ی خودم هم مثل آسمان ناخوش و سنگین بود. سعی کردم با خونسردی فکر کنم: فرض کنیم حق با آگاتا باشد. فرض کنیم باز کردن درهای گذشته انواع بدی‌ها را به زمان حال آورده باشد. خب، دیگر برای بستن آن در دیر شده. پس چه بهتر که از این خطر کردن‌هایم چیز مفیدی عایدم شود. باید همچنان در انتظار کتاب بمانم.